tag:blogger.com,1999:blog-34847633692040755092011-09-01T23:47:15.356+07:00Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.comBlogger541100tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-77715657605020723642010-08-08T19:59:00.002+07:002010-08-08T20:10:33.982+07:00<div class="separator" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><a href="http://www.rockygang.com/"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/TF6qKpTQUpI/AAAAAAAAASo/2M2mMcs1V1w/s320/http.jpg" /></a><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ขอบคุณนะครับ ที่เข้ามาอ่าน บทความธรรมดาๆ ที่เขียนไปเรื่อยเปื่อย แต่บทความที่คุณอ่าน ผมเขียนเพราะว่าอยากเขียน ไม่ได้ไปก๊อบของใครมา ตอนนี้ผมจด .com มาประมาณ สองเดือน .............<br />ว่างๆแวะมาเยี่ยมกัีนที่นี่นะครับ &nbsp;<a href="http://rockygang.com/">[RockyGang.com ]&nbsp;</a><br /><br />---------------------------------------------------------------------------------------------------------- <br />เชิญเพื่อนร่วมส่งบทความ ที่ อีเมลนี้นะครับ muhummutm@yahoo.com<br />ผมจะลงบทความให้ มีความสุขกันเยอะๆนะครับ<br />-----------------------------------------------------------------------------------------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-7771565760502072364?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-41210278712645466482010-05-22T08:05:00.003+07:002011-09-01T12:06:21.153+07:00<div style="text-align: center;"><br /></div>หลังจากเมษา ย่างกรายเข้ามา อากาศก็แสน อบอ้าว ร้อนซะเหลือเกิน ช่วงนี้ฝน<br />เริ่มตก แถมตกค่อนข้างจะบ่อย ทางใต้ตอนนี้ชุ่มฉ่ำไปหมด ดีใจจัง จากที่ก่อนนหน้า<br />นั่นอากาศร้อนเหลือเกินครับ แต่ละวันแทบจะอยู่กันไม่ได้ นี่ขนาดตอนกลางคืน <br />ไม่ห่มผ้าก็ยังนอนหลับสบาย เพราะอากาศมันไม่หนาว<br /><a name='more'></a><br />จากที่เมื่อก่อนอากาศในยามค่ำคืนแสนจะหนาวเหน็บซะเหลือเกิน ถ้าหากได้ไออุ่น<br />จากใครซักคนก็จะดีนะครับ กำลังหวนหา อ้อมกอดแห่งความอบอุ่น ซึ่งตอนนี้ก็กำ<br />ลังหาอยู่แต่ไม่เจอซักกะที <br /><br />นี่ขนาดตอนเช้านะครับ ที่จริงตอนเช้าอากาศจะหนาวๆ เย็นๆหน่อยนะครับ แต่ตอนนี้<br />รู้สึกไม่ค่อยจะหนาวซักเท่าใหร่ มันพอดีๆ ไม่ร้อนไม่หนาว สบายๆ<br />แต่ท้องฟ้าอึมครึม มืดมาเชียวครับ ท่าฝนจะตกอีกแล้ว มาแต่เช้าเลย <br />สงสัยฝนคงตกไม่ทั่วฟ้า บางที่ยังเห็นท้องฟ้าสว่าง แต่บางที่ถูกปกคลุม<br /><br />ไปด้วยกลุ่มเมฆน้อยใหญ่สีเทาๆ มันบ่งบอกถึงฝนใกล้จะตกใช่ใหม ไม่ต้องสงสัย<br />มันใช่แน่นอน วันหยุดพักผ่อนเสาร์อาทิตย์ คงได้พักผ่อนกันที่บ้าน สบายเลยนะครับ<br />ลมเริ่มพัดแรง รู้สึกได้ ถึงสายลมที่พัดผ่านหน้าต่างเข้ามา ตอนนี้หลายคนคงยัง<br />นอนกันอยู่ วันหยุดทั้งทีอยากจะนอนให้ยาว ไปเลยใช่ไหมครับ <br /><br />แต่น่าจะตื่นมาทานอะไรซักหน่อยนะครับแล้วค่อยไปนอนต่อ แต่นอนเยอะไปมันก็<br />จะเพลียนะครับ งั้นเอาเวลาที่เหลือไปเดิน พารากอน เซนทรัล โอ้ ตอนนี้เซนทรัล <br />โดนไปซะนะครับ ก็สาขาอื่นก็มีเนอะ ที่อื่นก็มีเยอะแยะ งั้นก็ไประยอง ชลบุรี <br />สำหรับคนที่อาศัยอยุ่ในกทม ทางเหนือไป ดอย อินทนนท์ สุเทพ อ่างขาง<br /><br />ไม่เคยไปหรอก ที่บรรยากาศดุแล้วมันน่าไปเที่ยวมากมาย อีสานไปเที่ยวไหนกันละคับ<br />ใต้ก็มีแต่ทะเล ผมเบื่อทะเลจะแย่ น่าจะไปเดินป่า มีกล้องซักอัน ถ่ายรูปเยอะๆ <br />นก ต้นไม้ ดอกไม้สวยๆ กล้วยไม้ อืื่นๆ ที่สวยๆงาม สองข้างทางที่เดินผ่านนะครับ <br />คงมีความสุขน่าดู ถ่ายมาแล้วก็อย่าลืมเอามาแชร์ให้เพื่อนดูกันใน <br /><br />multiply tagged hi5 myspace หรืออื่นๆ ที่เล่นกันอยู่ มีอะไรแบ่งปันกันครับ <br />เพื่อนมนุษย์ร่วมโลกเดียวกัน การแบ่งปัน เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน ย่อมเป็นเรื่องดี <br />ผมเขียนมั่วดีไหม แต่มีอะไรผมจะนำมาเล่าให้ฟัง มาเขียนให้อ่านกันเรื่อยนะครับ<br />พักผ่อนวันหยุด อย่างมีความสุขกันทุกคนนะคับ...<br /><br />(หมัด)<br />djrockyblog.blogspot.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-4121027871264546648?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-5377555687467266342010-05-19T10:52:00.007+07:002011-09-01T12:07:26.616+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: -webkit-auto;"><br /></div><br />สถานการณ์บ้านเมือง ณ ตอนนี้ กำลังทวีความรุนแรงขึ้นทุกที พลพรรคเสื้อหลากสี<br />เริ่มเงียบ เสื้อดำเดินว่อนเต็มท้องถนน&nbsp; ทหารหลายนาย เฝ้าดูเหตุการณ์อย่างระแวดระวัง<br />เป็นคนไทยเหมือนกัน ไม่ควรแบ่งฝักแบ่งฝ่าย เสื้อแดงเสนอเงื่อนไขปรองดอง<br />&nbsp;ก่อนรัฐบาลจะสลายการชุมนุม ตอนนี้เริ่มปวดหัว มีหลายฝ่ายเหลือเกิน<br /><a name='more'></a>เสื้อแดงเสื้อดำ เสื้อเหลือง ชมพู น้ำเงิน เสื้อหลากสี&nbsp; ตอนนี้ เสื้อแดงไม่ค่อยจะมีใครใส่แล้ว<br />ในที่นี้ น่าจะมีคนหลายสีกำลังอ่านอยู่ แต่ถ้าจะถามผมว่าผมจะอยู่สีไหน ผมเลือกข้างไหน<br />ข้างไหนก็ได้ทีทำให้บ้านเมืองสงบสุขไม่รบราฆ่าฟันกัน เหมือนอย่างทุกวันนี้&nbsp; เลิกการชุมนุม<br />ทหารก็ถอยกลับที่ตั้ง ต่างคนต่างถอย <br /><br />กลับบ้านไปทำมาหากิน ต่างคนต่างอยู่กัน ประชาธิปไตย ต่างคนต่างอ้างประชาธิปไตย <br />คุณกำลังต่อสู้เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย&nbsp; ประชุมด้วยความสันติ ทุกวันนี้มันไม่ได้สันติ อย่าง<br />ที่แกนนำ เขาประกาศไว้ตั้งแต่เริ่มต้น มันลุกลามบานปลายไปอย่างมากมาย เกินที่จะควบคุมได้<br />&nbsp;ผมเข้าใจว่าอาจจะมีใครบางคนคับแค้นใจ ที่เพื่อน ที่น้อง <br /><br />หรืออาจจะเป็นญาติ คนในครอบครัว ได้เสียชีวิตจากเหตุการ ปะทะกันระหว่าง ทหารกับคนเสื้อดำ <br />คนเสื้อแดง หรือผู้ที่มาชุมนุม จึงนำไปสู่การต่อต้านรัฐบาล เหมือนอย่างทุกวันนี้.............<br />เอะผมเขียนอย่างนี้ใครจะจับผมหรือเปล่า มันเป็นเสรี ทางความคิด ผมมีสิทธิที่จะแสดงความคิด<br />เห็น ผมแค่ไม่อยากให้คนไทยต้องเข่นฆ่ากันก็เท่านั้น ตั้งแต่เกิดมา จนถึง ณ ตอนนี้เพิ่งจะเคยเห็น<br />ที่คนไทยต้องทำร้ายกันเอง มันช่างน่าเศร้าใจอย่างที่สุด<br /><br />ผมไม่รู้คุณมาชุมนุม มาด้วยจุดประสงค์ใด อาจจะมาเรียกร้องประชมธิปไตยอย่างที่คุณบอก<br />หรืออาจจะมีใครอยู่เบื้องหลังการชุมนุมหรือเปล่าผมก็ไม่รู้ แต่ผมก็ได้ข่าวมาเช่นนั้น <br />คุณรู้หรือไม่ถ้าคุณกำลังทำเพื่อคนนึงที่ตอนนี้อยู่ที่ไหนก็ม่รู้ คุณรู้หรือไม่ มีคนถ่ายรูปได้ เขา<br />กำลังเดินช๊อปปิ้งอยู่ที่ฝรั่งเศส(ถ้าจำไม่ผิด) ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม <br /><br />ในขณะที่พวกท่านต่อสู้ เพื่อนเขาคนนั้น นอนกลางดินกินกลางทราย ลูกหลานทางบ้านเป็นห่วง<br />บางท่านก็มากันทั้งครอบครัว สงสารลูกเถอะครับ โรงเรียนเปิดแล้ว&nbsp; สู้กลับบ้านไปทำมาหากิน<br />ที่บ้านอย่างมีความสุขพร้อมหน้าพร้อมกันฉันครอบครัวกันจะดีกว่า สถานการณ์เช่นนี้ ไม่ปลอด<br />ภัยกับใคร ผมเชื่อว่าลูกเด็กเล็กแดง ไม่อยากจะอยู่ที่นี่นักหรอก <br /><br />เขาอยากไปโรงเรียน อยากเจอเพื่อน อยากเล่น ไม่ได้อยากมาอยู่ท่ามกลางสภาวะแวดล้อมเช่นนี้<br />ผมดูข่าว เด็กคนนึง พูดจาฉะฉาน "จะเอาประชาธิปไตยกลับคืนมา" ผมรู้สึกแปลกใจ<br />แค่เด็กคนนึง ถูกหล่อหลอมด้วยสภาวะแวดล้อมที่เต็มไปด้วย ความโกรธแค้น ความก้าวร้าว <br />หรือคำพูด ที่เด็กไม่สมควรจะได้ยิน ไม่เหมาะสม จากแกนนำ หรือบุคคลๆใดก็ตาม<br /><br />คุณไม่ควรพาเด็กมาเกี่ยวข้องด้วย&nbsp; คุณไม่ควรจะเอา&nbsp; ผู้หญิง เด็ก คนชรา มาเป็นเกราะโล่กำบัง<br />เด็กเปรียบเสมือน ผ้าผืนสีขาวๆ เปรียบได้กับสมองที่ว่างเปล่า ไร้เดียงสา ถ้าเกิดเอาเลือด เอาโคลน<br />มาป้าย ผ้าสีขาวผืนนั้นจะสกปรก เป็นแดง สีดำ เปรียบได้กับ นำความโกรธแค้น ความก้าวร้าว<br />ความคิดที่ไม่ดี มาให้เด็ก ถ้าเป็นเช่นนี้ เด็กเติบโตไป มีนิสัยไปทางที่ไม่ดี คุณก็อย่าไปว่าเขาก็แล้ว<br />กันในเมื่อคุณนำพาเขามายังสิ่งแวดล้อมเช่นนี้เอง.............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-537755568746726634?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-30154355481955257882010-05-08T07:16:00.010+07:002011-09-01T12:08:25.998+07:00<div style="text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: left;"><br /></div><br /><div style="text-align: left;">ความคิดดีๆ มักจะถูกนำมาลองผิดลองถูก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือน โฆษณาที่เขาบอก</div><div style="text-align: left;">นักประดิษฐ์หลอดไฟ ทดลองประดิษฐ์หลอดไฟ ตั้ง 2000 ครั้ง จนกลายมาเป็นผู้ที่</div><div style="text-align: left;">ประดิษฐ์หลอดไฟ ได้สำเร็จเป็นคนแรกของโลก ผมว่าหลายคนกำลังคิดอยู่</div><div style="text-align: left;">เหมือนกัน ว่าตัวเองจะทำอะไรแบบไหน ลองคิดซิครับ</div><a name='more'></a><br /><div style="text-align: left;">แล้วก็ลองลงมือทำมัน ไม่แน่เราอาจจะได้เห็นคนประดิษฐ์ สิ่งของเครื่องใช้ใหม่ๆ</div><div style="text-align: left;">ที่ไม่เคยมีมาในโลกใบนี้ก็ได้ใครจะไปรู้</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">บรรพบุรุษ ชนชาติจีน ที่ดั้นด้นมาอาศัยพระบารมีในหลวง พื้นแผ่นดินไทย</div><div style="text-align: left;">หลายคนมาแค่เสื่อผืนหมอนใบ มาเป็นจับกังบ้าง มาเป็นลูกจ้างเขาบ้าง แต่ผมเชื่อ</div><div style="text-align: left;">อย่างนึงคือคนจีน เป็นคนที่ซื่อสัตว์มาก เป็นคนประหยัด เป็นคนชอบค้าขาย</div><div style="text-align: left;">เป็นคนสู้ชีวิต และลงมือทำ นี่อาจจะทำให้คนจีนส่วนใหญ่ มักจะเป็นคนมั่งมี</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">คนจีนส่วนใหญ่ ในอณาบริเวณ โดยทั่วไป มักจะเป็นคนมีเงิน แถวนี้ก็เช่นกัน</div><div style="text-align: left;">คนขายไอติมธรรมดาในวันนึง แต่กลับมาเป็นเจ้าของที่ดิน 500 ไร่ในปัจจุบัน</div><div style="text-align: left;">มีร้านค้าปลีกขนาดใหญ่ มีลูกจ้าง ไม่รู้กี่คนต่อกี่คน เขาเริ่มต้นแค่ขายไอติมแค่นั้น</div><div style="text-align: left;">เองครับ แต่ท่านอายุมากแล้ว ตอนนี้คงเป็นลูกสาวแกที่เป็นคนดูแลกิจการต่อ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">เห็นไหมครับว่า อะไรก็เกิดขึ้นไำด้ ขอเพียงลงมือทำอย่างตั้งใจ ที่สำคัญอย่าื้ท้อ</div><div style="text-align: left;">ท้อก็อย่าถอย ............................</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-3015435548195525788?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-26739715873353677782010-05-07T19:39:00.037+07:002011-09-01T12:11:04.993+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">โลกใบกลมๆใบนี้มีอะไรๆมันก็เกิดขึ้นได้เสมอ อย่าย่ำอยู่กับที่</div>รังแต่อยู่กับที่ ไม่ก่อให้เกิดการพัฒนา อายุไม่สำคัญ สำคัญที่่กล้าที่จะทำหรือไม่<br />กล้าที่จะคิด กล้าที่จะลงมือทำหรือเปล่า ถ้าได้แต่คิด แล้วไม่ลงมือทำทุกอย่างก็จบ<br />อะไรที่คุณบอกว่า เป็นไม่ได้ ไม่จริง เชื่อเถอะครับว่าอะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น<br /><a name='more'></a><br />ถ้าหากคุณเชื่อว่าคุณทำได้ มันก็ต้องทำได้ แต่ต้องใช้เวลา ทุกอย่างมันต้องใช้เวลา<br />แต่อย่าเพิ่งท้อซะก่อน ลองคิดดู คุณกำลังวิ่งแข่งกับคนอื่น อีก 50 เมตรจะถึงเส้นชัย<br />คุณวิ่งตามหลังคู่แข่งเพียงครึ่งก้าว ยังไม่่ถึงเส้นชัย แต่คุณกลับถอดใจยอมแพ้<br />มันก็จบลงแค่นั้น แต่ถ้าคุณยอมฮึด ลุกขึ้นสู้คุณอาจจะได้ชัยชนะมาเชยชม<br /><br />ชัยชนะ ชนะคู่แข่งมันไม่สำคัญเท่าที่คุณได้ชนะใจตัวเองนะครับ .............<br />วันนี้คุณอาจจะเห็นคนขายของชำ คนขายขนมคนเก็บขยะ คนเข็ญรถขายไอติม<br />คนขายผัก&nbsp; คนขายของธรรมดาๆ ริมฟุตบาท ชีวิตทุกชีวิตที่เกิดมา ย่อมแตกต่างกัน<br />ชาติกำเนิด ความเป็นอยู่ การดำเนินชีวิต <br /><br />จะจน จะรวย จะมี จะมั่งคั่ง เช่นไรก็ตามที่สุดท้าย ก็ต้องตายเหมือนกัน ชีวิตคน<br />ไม่ได้มีไว้ให้ดูถูก จนรวยอย่างไร อย่าดูถูกกัน เด็กสลัม คนเสื่อผืนหมอนใบ<br /><br />วันข้างหน้าใครจะรู้ เขาอาจจะเป็นเถ้าแก่ เจ้าของบริษัท หรืออะไรก็แล้วแต่<br />เพราะการคิด คิดแล้วลงมือทำ ลงมือทำอาจจะก่อให้เกิดปัญหาบ้าง แต่ปัญหา<br />มันก็ก่้อให้เกิดการแก้ไข การแก้ไขปัญหามันต้องใช้สมอง มันก่อให้เกิดปัญญา<br />เมื่อเกิดปัญญา ความคิดดีๆก็จะออกมา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-2673971587335367778?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-75183785664020768892010-05-02T07:15:00.009+07:002011-09-01T12:11:58.993+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: left;">ทุกวันผมจะตื่นแต่เช้า ประมาณ หกโมงเช้า เลยนิดๆ หรืออาจจะไม่ถึงหกโมง</div><br />ผมตื่นมาละหมาดเป็นกิจวัตรประจำวัน มันทำให้ผมตื่นเช้า มันทำให้ได้เห็น<br />ได้สัมผัสอากาศดีๆในยามเช้า ก่อนใครๆ ซึ่งในยามนี้หลายคนคงกำลังนอน<br />อยู่ แล้วคงลุกขึ้นจากเตียงเอาก็คงประมาณ ใกล้จะ 7 โมงเช้าหรือ 7 โมงครึ่ง<br /><a name='more'></a><br />ใกล้ๆจะไปทำงาน ก็เพราะในยามเช้าเช่นนี้เนี่ยแหละ มันขี้เกียจลุกจากเตียงอยาก<br />นอนต่อไปยาวๆ นานๆ แบบไม่อยากไปทำงาน อะไรประมาณนี้เหรอเปล่า ผม<br />หยุดเขีัยนไปพักใหญ่ บล็อกผมโดนบล็อกไปนึง ผมยังงงเหมือนกันว่าทำไมต้อง<br />บล็อกด้วย ก็ผมทำไม่ได้ทำเรื่องเสียหายแต่ประกา่รใด ก็อย่างที่ผมบอก<br /><br />ผมทำบล็อกไว้ประมาณ 10 กว่า บล็อก แต่ทำจิงๆ มันประมาณ 3&nbsp; 4 บล็ิอก<br />ผมจะแยกแยะเป็นบล็อกไว้ว่าบล็อกนี้เอาไว้ทำอะไร บล็อกนั้นเอาไว้ทำอะไร<br /><br />http://dekload.blogspot.com/ ผมจะทำไว้เก็บโปรแกรมดีๆ ไว้อาจจะในยาม<br />ที่อยากจะใช้โปรแกรมตัวไหนที่อยากได้ ก็อาจจะเข้าบล็อกของตัวเองเพื่อมาโหลด<br />โปรแกรมที่อยากได้โดยไม่ต้อง search มองหาที่ใหนให้เสียเวลา<br />แต่ข้อมูลยังน้อย จะทำไปเรื่อยๆ ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อน <br /><br />http://article-com.blogspot.com/ บล็อกนี้ผมทำไว้สำหรับเขียนบทความเกี่ยว<br />กับการใช้งานโปรแกรมบางตัว รวมไปถึงบทความคอมที่น่าสนใจที่เกี่ยวข้อง<br />เผื่อวันหน้าวันหลัง เกิดอยากได้ ข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวข้อกับเนื้อหาที่ผมอยากได้<br />ผมคงต้องแวะเข้ามาดูมันซะหน่อย<br /><br />http://djrockyblog.blogspot.com/ บล็อกนี้เขียนเป็นบทความดาๆ หรืออาจจะ<br />เปรียบเสมือนไดอารี่เล่มเล็กๆ เล่มนึงของผม ที่อยากจะเขียนไปเรื่อยๆ ตราบใด<br />ที่ยังมีใจอยากจะเขียน บางส่วน ก็เขียนมาจากความรู้สึกจริงๆ กรั่นกรองจากสมอง<br />ผ่านหัวใจดวงน้อยๆ แล้วบรรจงพิมพ์ มาสื่อเป็นตัวอักษรให้อ่านกัน<br /><br />หลายคนคงคิดว่าแล้วเก็บไว้ไม่ได้เหรอ ไม่ต้องเขียนก็ได้ จิงๆมันก็คงได้ ไม่จำเป็น<br />ต้องเขียนก็ได้ แต่คุณคิดว่า ความทรงจำบางอย่างที่ผ่านมาของคุณ คุณจดจำมัน<br />ได้มากแค่ไหน ส่วนหนึ่งมันก็เป็นความชอบของผม ที่อยากจะเขียน ความทรงจำ<br />อาจจะเก็บไว้ ในลักษณะของรูปถ่าย เป็นสมุด เป็นไดอารี่ที่เขียนเก็บเอาไว้ในสมุด<br /><br />บางคนอาจจะเขียนไดอารี่เหมือนผม แต่ไม่ได้นำมาเขียนลงบล็อก ให้คนอื่นได้อ่าน<br />หลายคนไม่ชอบนำเรื่องส่วนตัวมาเล่าให้คนอื่นฟัง แต่มีสิ่งดีๆ ที่อยากจะแบ่งปัน<br />ให้คนอื่นได้อ่าน หรือทำให้คนอื่นได้สุขใจกับบทความที่เราเขียน (ไม่ยิ่งอ่านยิ่งเครียด)<br />ก็ควรจะนำมาแบ่งปันให้คนอื่นได้อ่าน แต่คิดว่ามีบางคนที่ชอบ แต่อาจจะไม่ใช่ทั้งหมด<br /><br />บางคนอาจจะบอกว่า มันไร้สาระ จะเขียนมาทำไม เก็บไว้ไม่ดีกว่าเหรอ เก็บไว้อ่าน<br />คนเดียว มันก็คงเป็นไดอารี่ ที่เขียนขึ้นมา แล้วก็สาบสูญ สลายหายไปพร้อมกับ<br />อายุขัยของคนเราในวันนึงที่ไม่แน่ใจว่า จะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน ไม่มีใครคนใด<br />รู้ได้เลยว่า ตัวเองจะอยู่บนโลก ใบนี้ได้อีกนานแค่ไหน<br /><br />ฉนั้นวันนึงที่คุณจากไปอย่างน้อย ก็ยังมีบทความ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ให้คนอื่่น<br />ได้อ่าน ซึ่งอาจจะทำให้ใครหลายคนได้เกิดแรงบัลดาลใจสู้ต่อไปกับสังคมที่แสนจะ<br />สับสนและวุ่นวาย ในโลกปัจจุบัน (ซึ่งผมก็ไม่ได้หมายความว่าบทความที่่ผมเขียน<br />จะดีเด่อะไรมากมาย ยังมีคนอื่นที่เขียนได้ดีกว่าผมอีกมากมาย)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-7518378566402076889?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-50557576150965471582010-05-01T20:22:00.003+07:002011-09-01T12:12:32.170+07:00<div style="text-align: left;">ค่อนข้างเซงไปพักใหญ่ นี่ผมกะว่าจะไปจดโดเมน .com แล้วนะครับแต่ลองมา</div>เปิดดูอีกที&nbsp; อ้าวมาได้ไงก็ โดนแบนไปแล้วนี่ แต่เขา bloggerคงแบนแค่ชั่วคราว<br />แต่หวังว่าคงจะไม่แบนอีกนะครับ เพราะบล็อกของผมก็ไม่ได้ทำอะไรผิด หรือว่าผิดโดย<br />ไม่ได้ตั้งใจก็ไม่รู้เหมือนกัน ก็เห็นบล็อกของใครบางคนแจกหนัง แจกเพลงยังไม่เห็น<br />โดนแบนเลยนะครับ แล้วไอ้บล็อกของเรามันก็แค่เขียนข้อความทั่วไปก็เท่านั้นจะ<br /><a name='more'></a>มา แบนบล็อกเราทำไมว๊าา สงสัยมันจิงๆ เมื่อวานเพื่อนมาหา เพื่อนคนนี้ยายมันเลี้ยงมัน มาตั้งแต่เล็กนะ พ่อมันไปมีภรรยาใหม่ เพราะว่าแม่มัน ไม่ค่อยสบายหลังจาก<br />ที่คลอดมันมา มันพายายไปเยี่ยม ญาติ ญาติมันถูกรถเฉี่ยวชน เป็นคนแก่คนชรามากแล้ว<br />โดนรถชน เข้าไปอย่างจัง ทำให้สมองถูกกระทบกระเืทือน อาการค่อนข้างหนักพอตัว<br /><br /><div style="text-align: left;">ก็หนักขนาดเลือดออกทางหูละครับ ไม่หนักก็ไม่รู้จะว่ายังงัยเหมือนกันเนอะ แต่ยังดีที่เลือด</div>ที่คั่งในสมองมันออกมาทางหู ไหลออกมาเรื่อยๆ คือเป็นเลือดจากการกระทบ<br />กระเืทือน จากการที่ถูกชนนั่นละครั้ง ไม่คั่งนะดีแล้ว ถ้าึคั่งคงไม่ดี ถ้าคั่งคงต้อง<br />ผ่าตัดเอาเลือดคั่งใน สมองออกเป็นแน่ คนเถ้าคนแก่ ขับรถขับราระวังหน่อยนะครับ<br /><br />แต่เพื่อนมันก็บอกว่าอาการดีขึ้นแล้ว มันเพิ่งกลับมา ก็ประมาณ 5 โมงเย็นเมื่อวาน<br />เห็นจะได้ มันก็มาเที่ยวที่บ้าน มันบอกว่าจะไปดูบอล บอลคู่สำคัญ แต่ไม่แน่ใจว่า คู่ใหน<br />ผมไม่ ค่อยได้ดูเท่าใหร่ เพราะกลางคืนดึกๆเกินจะง่วงไม่ค่อยได้ดูเท่าใหร่<br />แต่ คนที่ชอบบอลก็ดูได้ แม้จะตี 1 ตี 2 ก็ตามที<br /><br />ช่วงนี้รู้สึกเซงๆเบื่อๆ มากมาย เบื่อไปหมด เบื่อมาก นี่กะว่าจะลงไปดูหนัง ดุละคร<br />หม่ำข้าวนอนเล่นซะหน่อย ถึงคนที่มาอ่านนะครับ ขอบคุณทีมาเยี่ยมกัน<br />นอนหลับฝันดีกันนะครับ ทุกวัน ทุกค่ำคืน นั่นละครับ ..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-5055757615096547158?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-547452539456014892010-03-25T10:02:00.011+07:002011-09-01T12:10:27.731+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">ในโลกแห่งการเปลี่ยนแปลง ในโลกแห่งความเป็นจริง ในสังคม ในชีวิตของ</div>คนเราในปัจจุบัน ความเจริญก้าวหน้า ความเจริญรุ่งเรือง เปลี่ยนแปลงชีวิตของคนเรา<br />ไปอย่างมากมาย ไม่ว่าจะในเรื่องของ สังคม การเป็นอยู่ การดำเนินชีวิต หรือ<br />สิ่งอื่นใดนอกเหนือจากที่กล่าวก็ตาม<br /><br />ในสังคมเมือง ในสังคมชีวิต การทำงาน ชีวิตการต่อสู้ในเมืองใหญ่ ชีวิตที่ต้องดำเนิน<br />เดินไปอย่างรีบเร่ง ชีวิตที่มีไฟแดง ไฟเขียว รถติด และอีกมากมาย ในสังคมเมือง<br />การดำเนินชีวิตที่แตกต่างจากในสังคมชนบท ต่างจังหวัด ที่คนในสังคมเมืองใหญ่<br />เขาเรียกว่าเด็กบ้านนอก.................... ค่อยมาเขียนต่อ ...........................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-54745253945601489?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-20080129612843642302010-03-25T09:10:00.014+07:002011-09-01T12:16:41.332+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: xx-small;"><br /></span></div>"##ขออภัยก้อเพราะผมอยากเขียนไปเรื่อยๆ แต่ขอบคุณ ถ้าคุณชอบอ่านมัน<br />เราก็จะเขียนไปเรื่อยตามที่ใจอยากจะเขียน เพราะชีวิตนี้ โลกนี้มันมีอะไร<br />ที่น่าจดจำ ที่น่าเก็บเอาไว้ในความทรงจำตั้งมากมายแต่ แต่บางสิ่งบางอย่าง<br />เราอาจจะลืมมันไป บ้าง เลยอยากจะเก็บความทรงจำส่วนหนึ่ง <br /><a name='more'></a><br />เก็บไว้ในนี้ หรือซักวันอาจจะเก็บมันไว้ในหนังสือ หรือปริ๊นเก็บไว้อ่านเล่นๆ<br />เตือนความทรงจำ กับสิ่งที่เคยทำมา.................... ## "<br /><br />***************************************************<br /><br />เรื่องของเฉิ่มยังไม่จบ เรื่องของคนเฉิ่มๆ ชีวิตเฉิ่มๆ ทำอะไรเฉิ่มๆ ทุกย่างก้าว<br />มีแต่ความเฉิ่มๆ ไม่มีอะไรที่เหมือนคนอื่นเขาทำกัน ไม่มีโทรศัพท์&nbsp; ไม่ใส่ยีนส์<br />ทรงผมเรียบแปร๊ อย่างกะสมัยรัชการที่ 5 อย่างบัติ ในเรื่องเฉิ่ม ท่ามกลางความ<br />เจริญก้าวหน้า การเปลี่ยนแปลงของสังคม ของคน ของโลก ของเทคโนโลยี<br /><br />จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการพัฒนาตัวเองให้ก้าวทันตามโลกสมัยใหม่ เฉิ่ม<br />อย่างที่เขาบอก กบในกะลากับคำว่าเฉิ่มคล้ายกันเหรอเปล่า เพราะว่ากบในกะลา<br />มันก็ดูเหมือนว่าจะไม่ต่างกันซักเท่าใหร่ ไม่รู้ว่าบัตรเอทีเอ็มเขาใช้กันยังงัย<br />ไม่รุ้ว่า ขึ้นรถไฟฟ้าแล้วบัตรเขาสอดกันตรงใหน เขาทำกันอย่างไร<br /><br />เครื่องบินจะไปซื้อตั๋วที่ใหน โทรศัพท์เขาใช้กันอย่างไร เหมือนบัตินั่นแหละ<br />ไม่มีโทรศัำพท์ เพื่อนแทกซี่ยังถามเลยว่า ทำไมไม่ซื้อโทรศัพท์ บัติบอกไปว่า<br />ไม่รู้ว่าจะซื้อไปทำไม แต่มันก็คงใช่ ไม่รู้ว่าจะโทรไปใหน โทรไปหาใคร<br />แต่ยุคข่าวสารเทคโนโลยี ปัจจุบันมีไว้ก็จะดี<br /><br />คนน่ารักๆ สวยๆ กับคนไม่หล่อ เฉิ่มๆ เหมือนนวลที่มีรุปต่างหน้าตาสะสวย<br />หยาดเยิ้ม ขาว สะอาดสดใส ที่ใครก็ต่างหมายปอง อยากคบอยากใกล้ชิด<br />กับบัติคนขับแทกซี่ ที่แสนเฉิ่ม เตี๊ย ๆดำๆ หน้าเหลี่ยมๆ ไม่ได้พี่หม่ำนะ<br />ว่าคนขับแทกซี่ชื่อบัติ (แต่เอะมันคนเดียวกันนี่)<br /><br />มันไม่เข้ากันเลย ในสังคมแห่งการฉาบฉวยแก่งแย่งชิงดี ในโลกของเทค<br />โนโลยีที่ก้าวหน้าทันสมัย มนุษย์ที่เป็นคนสร้าง และทำลายในเวลาเดียวกัน<br />ทุกคนเกิดมาพร้อมกับวาสนาที่ต่างกัน หลายคนมีงานดีๆทำ หลายคนที่ี่เห็น<br />ข่าวในทีวีถูกหลอกไปเป็นหญิงบริการ แต่บางคนอาจจะเต็มใจ<br /><br />แ่ต่ถ้าเลือกได้ คงไม่มีใครอยากจะเป็นเช่นนี้ อย่างนวลหญิงสาวผู้มีอาชีพเป็น<br />หมอนวด ที่ร่ำให้กับชีวิตจนชินชา ที่จะต้องกัีบคนที่ไม่รู้จัก มาจับมือ ถือแขน<br />โอบไหล่หรือเชยชม ตอนนึง นวลกำลังร้องไห้กับตัวเองในห้องน้ำ ที่ทำงาน<br />ความชินชามันทำให้นวล ต้องยอมรับ กลั้นน้ำตา <br /><br />บัติคอยอยู่ ด้านหน้าที่ทำงานของนวล บัติไปส่งนวล ที่อพารทเม้น นวลลง<br />มาจากรถ........................ ยังมีอีก ไว้จะมาเขียนต่อ......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-2008012961284364230?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-10239844509631148722010-03-25T01:23:00.008+07:002011-09-01T12:14:34.130+07:00<div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #808040;">เขียนตอน ตีหนึ่งกว่าๆ ใกล้จะตีสอง หลังจากที่หลับไปตื่นหนึ่ง แล้วก็ตื่นขึ้นมา&nbsp;</span></div><span style="color: #808040; font-size: small;"> วันพุธ มันมีภาพยนต์รอบดึก ก็เลยไปถามพี่ชาย ที่กำลังดูทีวีอยู่ว่า วันนี้หนัง <br />เรื่องอะไร พี่ชายตอบมาว่า เฉิ่ม เรื่องเฉิ่ม ผมเคยดูมาแล้วครั้ง ผมรู้สึกประทับ <br />ไม่หาย รู้สึกประทับใจหนังเรื่องนี้มาก </span><br /><a name='more'></a><span style="color: #808040; font-size: small;"><br />เรื่องนี้แสดงนำโดย บัติ(หม่ำ เพชรทาย วงคำเหลา) กับ นวล(นุ่น วรนุช วงษ์สวรรค์) <br />กับเรื่องราวของบัติที่เป็นคนขับแทกซี่ หวีผมเรียบแปร๊ ชอบฟังวิทยุ AM ช่องลูกทุ่งลุก <br />กรุง ทำให้เขาหลุดไปอยู่ในโลกแห่งความหวังที่สวยงาม โลกที่ทำดีได้ดี <br />โลกที่ไม่ต้องไปสนใจยุคสมัย ไม่มี แมคโดนัล โลกที่ไม่มี สิ่งของที่ทันสมัย <br /><br />แม้อาจจะมีคนว่าเขาเฉิ่มก็ตามที ชีวิตเดิมๆของเขา คนขับแทกซี่ กินยาอมโบตัน <br />กินก๋วยเตี๋ยวเดิมๆ ฟังเพลงเดิมๆ ทรงผมเหมือนเดิม ใช้ชีวิตแบบเดิมทุกวัน <br />นวล(นุ่น วรนุช&nbsp; วงษ์สวรรค์) หญิงสาวผู้มีอาชีพเป็นหมอนวด ที่ต้องก้มหน้ายอมรับ <br />ชีวิตจริง ผู้หญิงที่ต้องร้องให้กับชีวิตที่แสนเศร้าของตัวเองจนชินชา <br /></span><span style="color: #808040; font-size: small;"> <br /><span style="color: #808040;">ชายที่หมกมุ่นอยู่กับความฝันกับหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้ายอมรับชีวิตจริง มันจึง <br />เป็นเหมือน ส่วนที่มาเติมเต็มให้แก่กัน หลายคนอาจจะขำกับความเฉิ่มๆของตัวละตร <br />สมมุติถ้าพบเจอในชีวิตจริง ผู้ชายเฉิ่มๆ ไม่มีพิษมีภัย ไม่กล้าแม้จะมองหน้าหญิงสาว <br />แอบมองผู้หญิงคนนึง แต่ในยามที่เธอหันกลับมามอง กลับต้องหลบสายตา <br /><br />ด้วยความเขินอาย ผู้ชายที่ไม่กล้าแม้แต่จะจับมือถือแขนหญิงสาว ผู้ชายที่ไม่กล้าแม้ <br />แต่จะกอด จะหอมแก้ม หลายคนอาจจะมอง เห็นว่าเฉิ่มเสียจริง เหมือนในตัวละ <br />คร บัติคนขับแทกซี่ไม่กล้าแม้แต่จะมองตา เขาแอบมองนวล แต่ในยามทีนวลหันกลับ <br />มามอง บัติกลับหันหน้ากลับ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา <br /><br />ผู้ชายที่ไม่กล้าแม้แต่จะกอด จะจูบ&nbsp; <br />(ไว้จะมาเขียนต่อนะครับ ยังไม่จบ ของไปนอนก่อนตีสองกว่าแล้วมั้งเนี่ย )</span></span><span style="color: #808040; font-size: small;"> <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-1023984450963114872?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-69592080671001170412010-03-15T10:29:00.004+07:002010-03-15T10:34:11.674+07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S52peY9CozI/AAAAAAAAAJ0/eYXMXyNQCdU/s1600-h/World-Life-Chane.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S52peY9CozI/AAAAAAAAAJ0/eYXMXyNQCdU/s1600-h/World-Life-Chane.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S52peY9CozI/AAAAAAAAAJ0/eYXMXyNQCdU/s1600-h/World-Life-Chane.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S52peY9CozI/AAAAAAAAAJ0/eYXMXyNQCdU/s1600-h/World-Life-Chane.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S52peY9CozI/AAAAAAAAAJ0/eYXMXyNQCdU/s320/World-Life-Chane.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ช่วงนี้อากาศค่อนข้างร้อน ความเขียวขจี ความเขียวชอุ่มของต้นไม้ใบหญ้า<br />ลด น้อยถอยลง ด้วยเพราะความร้อน ของแสงแดดที่แผดเผา ต้นหญ้า ต้นข้าว<br />และ อีกทั้งหลากหลายสายพันธุ์พืชที่แห้งตายที่ไม่อาจจะสู้ความร้อนของ<br />แสง แดดที่แผดเผาได้ <br /><a name='more'></a><br />ต้นไม้ผลิใบแตกยอด อ่อนๆ ต้นไม้ที่เป็นสัญลักษณ์ของทางใต้ ถ้าไปถามใคร<br />ใครๆก็คงตอบได้ ใช่แล้วมันคือต้นยางพารา ช่วงนี้ต้นยางพาราใบร่วงหล่น<br />ด้้วยเพราะความ เร่าร้อน ของแสงแดดแผดเผา ร้อนกันทุกที่ ร้อนกันถ้วนหน้า<br />ทุกหนแห่ง ขับรถผ่านทีไรรู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆของดอกยางพารา<br /><br />เขา บอกว่าปีนี้อากาศจะร้อนไปอีกหลายเดือน มันไม่สนุกเลยกับความร้อน<br />ที่ ร้อนขึ้นทุกวี่วัน แต่ก็ยังดีที่บ้านเราประเทศที่เราอาศัยเป็นร่มเงาอยู่ มีต้นไม้<br />ใบหญ้าอุดมสมบูรณ์ ถึงจะร้อนก็มีน้ำมาคอยดับความร้อน ถ้าเปรียบกับชีวิตคน<br />ก็เหมือนกับ น้ำร้อนกับน้ำเย็น หรือน้ำกับไฟ<br /><br />ถ้า ฝ่ายนึงเป็นน้ำร้อน อีกฝ่ายต้องเป็นน้ำเย็น ถ้าต่างฝ่ายต่างร้อนเหมือนกัน ก็จะ<br />ยิ่งทำให้ น้ำที่เดือดอยู่แล้วยิ่งเดือดขึ้นไปอีก เกิดมาเป็นคู่ หญิงชาย ดุจประดั่ง<br />ลิ้นกับฟัน เจอะกันเมื่อใหร่ก็เป็นเรื่อง<br /><br />ไฟ ถ้าไฟที่ลุกโชติช่วง ไม่มีน้ำเข้ามาดับ ก็จะยิ่งทำให้ไฟยิ่ง ถาโถมมอดไหม้<br />ทุก สิ่งอย่างที่ขวางหน้า หากไฟที่ลุกโหมประโคมกระหน่ำ กำลังแผดเผา<br />มีน้ำ เข้ามาดับ จะช่วยบรรเทา ความร้อนรุ่มของไฟที่ถาโถมลงได้ &nbsp; <br /><br />ช่วง นี้ผมคิดว่าทางเหนือคงจะหนาว ทางใต้อากาศร้อน ทางเหนือน่าจะหนาว<br />อีสาน กลาง ตะวันออก ละเป็นยังงัย&nbsp; ต้นไม้ประจำภาคเหนือ มันคือต้นอะไร<br />ใช่ ดอกบัวตอง หรือเปล่า อีสานใช่ดอกทานตะวันหรือไม่ อยากให้ชีวิตของคน<br />อด ทนอดกลั้นให้ได้อย่าง ต้นทานตะวัน ต้นทานตะวันที่ยืนตระหง่าน <br />สู้แสง แดด ที่แผดเผา<br /><br />แสงอาทิตย์ ตราบใดที่แสงอาทิตย์ยังขึ้นทางทิศตะวันออก ความหวังก็ยังมี<br />ชีวิตของ คนเราแต่ละคนมีขีดจำกัดไม่เหมือนกัน ขัีดจำกัดวัดความสามารถ<br />ขีดจำกัด ของความพอดี ขีดจำกัดของหลายสิ่งหลายอย่าง ที่พอเหมาะพองาม<br />ทุกคนล้วน แล้วแต่ต้องมีขีดจำกัด<br /><br />บางคนรู้ดีว่าขีดจำกัดของตัวเองมี แค่ใหน แต่บางคนไม่รู้เลย ว่าขีดจำกัดของ<br />ตัวเองมีแค่ไหน จนกว่าจะได้ืทดลองทำในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยทำ ไม่คิดอยากจะ<br />ทำ เรื่องของขีดจำกัด สามารถสร้างได้ ขีดจำกัดความสามารถ มีใครบอกคุณ<br />หรือ ไม่ว่าคุณมีขีดจำกัดของคุณแค่ใหน<br /><br />ความตั้งใจพยามยามสามารถ เพิ่มขีดจำกัดของตัวคุณได้ อาจจะมากกว่าคนที่<br />คุณคิดว่าคุณไม่อาจจะทำ ได้อย่างเขา อย่างเช่นคุณมีเพื่อนที่เป็นนักพูด<br />ที่มีความคิดเฉียบ แหลมฉลาดปราดเปรื่อง พูดเก่ง มีไหวพริบ แล้วตัวคุณเอง<br />ก็เ้ป็นนักพูด เช่นเดียวกับเพื่อนของคุณ แต่ไม่ได้พูดเก่ง พูดจาฉะฉาน ไหวพริบ<br /><br />คม กริบอย่างเพื่อนของคุณ หากคุณมีความตั้งใจที่จะสร้างมัน สร้างความเก่ง<br />กา จในตัวคุณ สร้างความพยายาม ความตั้งใจในตัวคุณ แล้วค้นหาจุดด้อย<br />ของ คุณแล้วพยายามทำมันให้ดีขึ้นกว่าเดิม คุณรู้หรือไม่ คนเก่งมักจะหลง<br />ระเริง อยู่กับความเก่งของตัวเอง จนลืมพัฒนาตัวเอง<br /><br />แต่คนฉลาดมัก จะหาความรู้ใส่ตัว ค้นหา สรรหาสิ่งใหม่ๆเพื่อนำมาพัฒนาตัวเอง<br />อยู่ เสมอ คุณสามารถเพิ่มขีดจำกัดของตัวคุณได้ แค่คิดว่าคุณทำได้<br />แล้วก็ลง มือทำมัน ที่ผมพูดคุณว่าถูกใหม<br /><br />ถ้ามีคนสองคน คนนึงมาทำงาน สาย ดูนาฬิกาเมื่อใหร่จะเที่ยง ยามบ่ายเวลา<br />ทำงาน ก็หันมองนาฬิกาเมื่อใหร่ จะเลิกงาน<br />กับอีกคนนึง มาทำงานแต่เช้าตรู่ ไม่มีสาย เที่ยงก็พักดังเช่นคนอื่นๆ บ่ายก็<br />มางานตามเวลา ตั้งใจทำงาน ไปตามหน้าที่อย่างดีที่สุด คุณคิดว่า ใครจะ<br /><br />ก้าวหน้าใน หน้าที่การงานมากกว่ากัน เวลาพิสุจน์คน ถ้าคุณทำดี วันนึงจะมีคน<br />มอง เห็นความดีของคุณ แล้วคุณจะถูกตอบแทนด้วยสิ่งดีๆ ที่คุณได้ลงมือทำมัน<br />ตั้งแต่ แรกเริ่ม ตัวอย่างหลากหลายคน ลองมองไปรอบตัวคุณซิ หลายคนก้าว<br />มาจาก 1 มีตึก 10 ชั้น มีบันใดนับร้อยขั้น เวลา ความตั้งใจ ความพยายาม<br /><br />พวก เขาก้าวเดินจากขั้นแรก ตั้งใจทำงาน จนได้ก้าวข้่ามไปขั้นที่สอง ขั้นที่สาม<br />ก้าว ไปเรื่อยๆ ตามกาลเวลา และความสามารถบวกกับความตั้งใจพยาม วันเวลา<br />ผัน ผ่าน นานปี จนสุดท้ายก็ได้ก้าวมาถึงบันใดขั้นสูงสุด ชั้นสิบดังที่หวังไว้<br />เชื่อ เถอะ ความตั้งใจที่คุณมี ซักวันจะมีคนมองเห็น .........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-6959208067100117041?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-18166167596468094752010-03-09T08:10:00.007+07:002010-03-09T08:42:55.896+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5Wk06EEjTI/AAAAAAAAAJc/YMLmWEDCe_U/s1600-h/Moon.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5Wk06EEjTI/AAAAAAAAAJc/YMLmWEDCe_U/s1600-h/Moon.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5Wk06EEjTI/AAAAAAAAAJc/YMLmWEDCe_U/s1600-h/Moon.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5Wk06EEjTI/AAAAAAAAAJc/YMLmWEDCe_U/s320/Moon.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ลุกขึ้นตื่นแต่เช้าจะเจ็ดโมงได้ยินเสียงเจ้าไก่โต้ง แม่ไก่ลูกไก่ ส่งเสียงร้องเจี๊ยบจ๊าบ คิดถึงเรื่อง<br />ที่จะเขียน คิดถึงอะไรหลายๆสิ่ง คิดถึงความเป็นจริง กับชีวิตกับวันเวลาที่ยังเดิน กับโลก<br />ที่หมุนวนเวียนผ่านผันอย่างไม่เคยหยุดหย่อน คิดถึงเรื่องในอดีต คิดถึงเรื่องในอนาคต <br />เปิดหน้าต่าง จะเห็นแสงอาทิตย์ตรงหน้าสาดส่องเข้ามาหา นี่ผมคงตื่น<br /><a name='more'></a><br /><br />เช้าไปนิด ยังไร้ซึ่งแสงสาดส่อง วันนี้รู้สึกเงียบผิดปกติ ไม่มีเสียงรถผ่าน ได้ยินแค่เสียง<br />แว่วที่ไกลออกไป สายลมสงบเงียบ&nbsp; ไม่พัดพาต้นไม้โบกสบัด ไหวเอน ยินเสียงเจ้านกน้อย<br />แว่วเสียงมาแต่ไกล ไม่เคยได้ยินเจ้านกเอี้ยงหลายตัว บินถลาเล่นลม หลายวันแล้ว<br />รอบบ้านมีต้นไม้ใหญ่ หมู่นกกา เจ้านกเอี้ยงเสียงเจื้อยแจ้ว มักจะบินไปมา<br /><br />เมื่อวานเพื่อนชวนออกไปนอกบ้าน บ่ายกว่าๆ ว่าจะงีบนอนซักพักให้สุขสมสดชื่น<br />สบายกาย เพื่อนมาแต่งตัวเสร็จสับ ไอ้เรานี่หรือจะพับตัว นอนหลับลง เกรงใจ เลยไป<br />กับมัน เพื่อนผมเป็นคนอัธยาศัยดี ในตอนที่เพื่อนผองชิชวนออกไปนอกบ้าน <br />ในยามที่ขับรถผ่านในเวลาทำงาน ในบางครั้ง มองเห็นผู้คนหลายหลาก <br />คู่สามีศรีภรรยา กับลูกน้อยตัวเล็กพร้อมหน้าพร้อมตา ดูแล้วสุขใจน่ายินดี <br /><br />###### เหม่อมองพระจันทร์ ดวงดาว ยามค่ำคืนเมื่อใหร่เจ้าจะคล้อยต่ำ ร่วงหล่น<br />&nbsp;ขุนเขา พื้นดิน ท้องทะเล มันแสนเศร้า เมื่อใหร่พระจันทร์เจ้าจะคล้อยต่ำ กระต่ายหมาย<br />จันทร์ความฝันของใครหลายคน อุปสรรค ความรักที่หนักอึ้งเจ้ากระต่ายน้อย <br />ตัวด้อยค่า ไม่มีราคา <br /><br />ไม่สมราคากับพระจันทร์อันสูงส่ง ทุกวันเจ้ากระต่ายตัวน้อย กระโดดเตาะแตะ ป่ายปีนขึ้้น<br />ยอดเขา ที่สูงชัน ถึงยอดเขาสูงสุดล่า มองลงมา เห็นท้องทะเล อันไกลโพ้น มองเห็นบ้าน<br />เรือนเรียงราย เท่าหัวไม้ขีด เจ้ากระต่ายแหงนมองพระจันทร์ในยามค่ำคืน พระจันทร์สุกสง่า<br />สวยงามในยาม เหม่อมอง พระจันทร์สุกใส หัวใจเจ้ากระต่ายพองโต หลงรักพระจันทร์เจ้า<br /><br />เจ้ากระต่ายกระโดด กระโดดสูง สูงขึ้น สูงขึ้น สูงขึ้นเรื่อยๆ สูงที่สุดในชีวิต อ้าแขน ชูมือ<br />จะเอื้อมถึง ไขว่คว้าหาพระจันทร์ ยิ่งกระโดด ก็ยิ่งรู้สึกเหนื่อย ยิ่งกระโดดยิ่งรู้สึกหมดแรง<br />ยิ่งกระโดดยิ่งสุดแสนจะเหนื่อยแทบขาดใจ เจ้ากระต่ายกระโดดไม่ไหว ไม่ไหว ไม่ไหวแล้ว<br />เหนื่อยเหลือเกินเจ้ากระจ่ายหยุดกระโดด เซถลาเอนตัวนอนลงบนพื้นหญ้าบนขุนเขา<br />เหงื่อไหลดั่งสายน้ำไหลริน หายใจแทบขาดดิ้น<br /><br />หมดแรง สายตาสาดส่องจ้องมองพระจันทร์&nbsp; มันยื่นแขนไขว่คว้าหาพระจันทร์&nbsp; มันเอื้อม<br />ไม่ถึง ไขว่คว้าเท่าใหร่ ก็เอื้อมไม่ถึง เจ้ากระต่ายลุกขึ้นนั่ง สายลมพัดแรง&nbsp; สายตามองดู<br />ยอดหญ้าคาที่ไหวเอน เจ้าเต่าทองคลานต้วมเตี้ยมบนยอดหญ้าคา ถามเจ้ากระต่าย <br />นี่เจ้ากระต่าย เจ้าไม่เหนื่อยบ้างเหรอ ที่จะต้องกระโดด ไขว่คว้าหาพระจันทร์<br /><br />เจ้ากระต่ายตอบ ข้าเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกิน ข้าเหนื่อยแทบขาดใจ แล้วเจ้ากระต่าย<br />ก็ถามเจ้าเต่าทอง แล้วเจ้าปีนต้นหญ้าคาเจ้าไม่เหนื่อยบ้างเหรอ เจ้าเต่าทองตอบไปว่า<br />ข้าก็เหนื่อย แต่ก็ข้าปีนได้ เจ้าเต่าทองถามเจ้ากระต่ายต่อไป แล้วพระจันทร์ที่เจ้าหมาย<br />ปอง ร่ำร้องกระโดดป่ายปีนไปหาล่ะเจ้าจะทำเช่นไร <br /><br />เจ้ากระต่ายตอบ ข้าคงต้องเลิกมองพระจันทร์เสียที ข้าเหนื่อยแล้ว ข้าไม่ไหว ข้าคงอยู่<br />โดดเดี่ยว จนสิ้นชีชา เจ้าเต่าทองปลอบประโลม ไม่เป็นไรหรอกเจ้ากลับบ้านเถิด กลับ<br />ไปอยู่กับชีวิตครอบครัวที่อบอุ่นของเจ้า ถึงเจ้าจะไม่มีพระจันทร์ที่เจ้าหมายปอง <br />แต่เจ้าก็ยังมีครอบครัวกระต่ายของเจ้ารออยู่&nbsp; ป่านนี้เขาคงตามหาเจ้ากันจ้าละหวั่น<br /><br />เจ้ากระต่ายลุกขึ้นยืน โบกมือลาเจ้าเต่าทอง เดินทางลงจากยอดเขากลับไปยังบ้านกระต่าย<br />น้อย ที่แสนจะอบอุ่น จากนั้นมา ก็ไม่มีใครพบเห็นเจ้ากระต่ายบนยอดเขาแห่งนี้อีกเลย<br />ในชีวิตของคนเรา มีเรื่องมากมายที่น่ายินดี วันนี้อาจจะเศร้า กับความรักที่แสนจะเศร้า<br />โศรก เสียใจ จงยิ้ม ยินดีกับความรักที่เขาเลือกเอง ถึงแม้วันนี้อาจจะเศร้า <br /><br />ถึงวันนึงคุณอาจจะเจอได้กับคนที่ใช้สำหรับคุณเอง คุณเป็นคนที่ใช่สำหรับเขา และเขาเป็น<br />คนที่ใช่สำหรับคุณ แสงสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาแล้ว โชคดีมีคู่ครอง สุขสมหมายกัน<br />ทุกคนนะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-1816616759646809475?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-27576985588284191652010-03-06T18:22:00.007+07:002010-03-06T18:40:36.933+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5I-TtIbX5I/AAAAAAAAAI8/N8nM_lQL6hI/s1600-h/memory.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5I-TtIbX5I/AAAAAAAAAI8/N8nM_lQL6hI/s1600-h/memory.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5I-TtIbX5I/AAAAAAAAAI8/N8nM_lQL6hI/s1600-h/memory.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S5I-TtIbX5I/AAAAAAAAAI8/N8nM_lQL6hI/s320/memory.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />วันเวลาผันผ่านกาลเวลาที่ผ่านไป ทุกวินาที ทุกนาที ทุกชั่วโมง ของชีวิตมันช่างผ่านไป<br />อย่างรวดเร็วแทบใจหาย ทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี ที่ผ่านไป มีเรื่องราวมากมาย เกิดขึ้นกับชีวิต<br />ทั้งเศร้าหมอง โศรกเศร้า เศร้าใจ ยินดี ย่ำแย่ รุ่งเรื่อง รุ่งโรจน์ ร่ำรวย ล้มเหลว&nbsp; มีเรื่องมาก<br />มายที่น่าปวดหัว&nbsp; มีเรื่องราวมากมาย ที่ทำให้ยิ้มยื่น รื่นรมย์ ไม่อมทุกข์ ที่แสนจะสุขใจ<br /><a name='more'></a><br /><br />ชีวิตของคนเรา มีเรื่องเล่ามากมายที่ไม่อาจจะเล่าให้จบได้ในวัน เดือนเดียว หรือปีเดียว <br />ชีวิตของคนเรามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายในแต่ละวัน ชีวิตอาจจะใช่เรื่องเล่า ที่เล่า<br />ไม่เคยจบ อาทิตย์ส่องสว่าง อาทิตย์ส่องแสง สาดส่อง สายลมเอื่อยๆ ลมพัดเบาๆ กิ้งก้าน<br />แมกไม้ ไหวเอน ใจไหวเอนไปตามสายลม&nbsp; หลับตา สงบนิ่ง ซัก 1 นาที นั่งคิดถึงสิ่ง <br /><br />ที่ผ่านมา มีเรื่องราว มีสิ่งใดเกิดขึ้นบ้างกับชีวิต มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ทั้งที่จดจำ<br />จำได้ ทั้งที่เคยจำ แต่กลับลืม วันเวลา ที่ผ่านไป แรมเดือน แรมปี หากย้อนกลับมา<br />ทบทวนถึงสิ่งที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น อาจจะทำให้ฉุกคิดกลับมาได้บ้างว่า เคยพูดถึงสิ่งใด<br />เคยพูด เคยสัญญาอะไรกับใครไว้บ้าง เรื่องสัญญา ถ้าหากทำไม่ได้ อย่าไปสัญญากับใคร<br /><br />ถ้าคุณสัญญาอะไรกับใครไว้ คุณต้องทำให้ได้อย่างที่คุณสัญญา ความทรงจำเก่าๆ ที่ลืม<br />เลือน ความทรงจำของวันวาน ความทรงจำในอดีต ความทรงจำที่ผ่านมาเนิ่นนาน นาน<br />แสนนาน ก่อนหน้านั้นคุณเคยสัญญากับตัวเองว่ายังงัย คุณเคยทำตามสัญญาที่คุณเคย<br />บอกกับตัวเองบ้างใหม เคยสัญญากับตัวเองว่าจะทำอะไร แบบใหน อย่างไร <br /><br />วันเวลาผ่านไปคุณอาจจะลืมว่าคุณเคยบอกกับตัวเองไว้อย่างไร มันคงไม่สายเกินที่จะแก้<br />ตัวทำในสิ่งที่เคยสัญญากับตัวเอง เพราะชีวิตมันเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ ตราบใดที่ใจยังสู้ <br />ไม่มีคำว่าล้มเหลวในใจของนักสู้ .......<br /><br />เปิดเพลงเบาๆ สบายๆ นั่งฟัง คิดถึงความทรงจำในอดีต ความทรงจำที่น่าจดจำ มีเรื่องราว<br />มากมายที่น่าจดจำ ในขณะที่บางความทรงจำ ทั้งที่ไม่อยากจำ แต่กลับจำ อยากจะลบเลือน<br />ลืมสลายให้หายไป ทำไมมันยากที่จะลบเลือน ความทรงจำไม่ใช่กระดาษที่ถูกเขียนด้วยดิน<br />สอ ที่ต้องใช้ยางลบ ลบออกไป ความทรงจำที่ทำให้ใจเศร้า ใจฝ่อ ห่อเหี่ยว ควรจะลืม<br /><br />มันไป แม้อาจจะต้องใช้เวลา กี่เดือน กี่ปี หรือตลอดชีวิตก็ไม่เป็นไร ถ้าสมองแบ่งความทรงจำ<br />แบ่งความทรงจำที่น่าจดจำ จะเก็บไว้ใส่ส่วนไหน&nbsp; ความทรงจำที่อยากลืมเลือนความทรงจำที่<br />แสนเศร้า น่าลืมเลือนจะเก็บมันไว้ที่ไหน ถ้ามีหีบสองหีบ หีบนึงไว้เก็บหนังสือทั้งเล่มเก่า <br />และเล่มใหม่ที่ไม่อยากอ่าน กับอีกหีบนึงไว้เก็บหนังสือเล่มเก่าและเล่มใหม่ ที่อยากอ่าน <br /><br />เหมือนความทรงจำที่ไม่อยากจดจำเก็บมันไว้ในหีบใบเก่า เก็บไว้ในเซลสมองที่อยากจะ<br />ลืมเลือน ส่วนสิ่งที่อยากจดจำ สิ่งที่ดีๆ เก็บมันไว้ในหีบใบใหม่ เก็บไว้ในเซลส์สมองในส่วน<br />ที่อยากจะจดจำ เพราะชีวิตของคนเรา มีผู้คนผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย ทั้งที่ผ่านมาแล้ว<br />ก็ผ่านไป ทั้งที่ยังอยู่เป็นเพื่อน เพื่อนแท้ <br /><br />หรือหลายคนอาจจะมีเพื่อนใจ เพื่อนรัก หรืออาจจะมีคู่รัก ที่คอยเป็นกำลังใจให้ คอยเป็น<br />ความทรงจำดีๆ คอยเป็นอาทิตย์ คอยเป็นแสงเทียน คอยเป็นดวงไฟดวงน้อยๆ ที่คอยส่องสว่าง<br />ที่ยามที่คุณหลงทาง ในยามที่คุณมืดมน หมองเศร้า เศร้าใจ ในยามที่คุณผิดหวัง หรือคอย<br />ยินดี มีสุข ในยามที่คุณหัวเราะ ยิ้มได้<br /><br />ในยามค่ำคืนที่คุณหมองเศร้า เสียกำลังใจ เขาจะคอยเป็นพระจันทร์สาดแสง สาดส่องใจ<br />ไปให้คุณได้รับรู้ถึงไออุ่นจากแสงจันทร์ที่สาดส่องใจไปหาคุณ ยินดีกับหลายคน กับความทรง<br />จำดีๆของชีวิต เก็บความทรงจำที่เศร้าหมอง ที่น่าลืมเลือน โยนทิ้งลงหีบใบเก่าๆ แล้วเก็บความ<br />ทรงจำที่น่าจดจำยินดี ไว้ในหีบใบใหม่ให้อยู่คู่กับคุณตลอดไป<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-2757698558828419165?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-37803014498528872982010-02-24T20:21:00.021+07:002010-03-06T18:44:23.709+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4WieKeIr1I/AAAAAAAAAEc/fIc9KTrbyzQ/s1600/%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81.jpg" imageanchor="1" onblur="try{parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4WieKeIr1I/AAAAAAAAAEc/fIc9KTrbyzQ/s1600/%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4WieKeIr1I/AAAAAAAAAEc/fIc9KTrbyzQ/s320/%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span class="”fullpost”">ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ ตั้งแต่สากกระเบือยันเรือรบ ล้วนแล้วแต่ถูกสร้างมา</span><br /><span class="”fullpost”">ให้มีคู่ มนุษย์อย่างเราๆท่านๆ ก็ต้องมีคู่ นก หนู หมู หมา กาไก่ ลิง สิงโต จิ้งเหลน</span><br /><span class="”fullpost”"> จิ้งจกตุ๊กแก สิงสาราสัตว์ ทุกสิ่งทุกอย่าง ย่อมมีคู่ ตะเกียบยังมีคู่ ช้อนคู่กับซ่อม<br />โต๊ะกับเก้าอี้ จักรยาน มอเตอร์ไซต์ รถยนต์ เครื่องจักร ก็ต้องคู่กับช่างซ่อม</span><br /><a name='more'></a><span class="”fullpost”"><br />คอมพิวเตอร์ ต้องไปคู่กับไวรัส เพราะหันไปทางไหน ก็เห็นมีแต่ไวรัส(นี่ถ้าผมเขียน<br />บทความคอมพิวเตอร์บ้างก็คงจะดี ขอคิดดูก่อน) การใช้ชีวิตในสังคม เช่นปัจจุบัน<br />คุณมี 2 ทางที่จะเลือก คุณจะเป็นคนที่สมหวัง หรือจะเป็นฝ่ายที่สิ้นหวัง ผิดหวัง <br />คุณเลือกที่จะสมหวัง ในชีวิตการศึกษา หน้าที่การงาน <br /><br />หรือคุณเลือกที่จะเป็นคนที่สิ้นหวัง แน่นอน หลายคนย่อมเลือกที่จะสมหวังมากว่า<br />ความสิ้นหวังผิดหวัง ถ้าคุณเลือกที่จะสมหวัง คุณจำเป็นต้องเลือกระหว่าง ความพ่าย<br />ที่แสนจะขมขื่น ที่ไม่มีใครอยากประสบพบเจอ ไม่มีใครอยากเห็นมัน กับชัยชนะ<br />ที่ยิ่งใหญ่ ที่น่าภาคภูมิใจด้วย 1 สมอง สองเท้าที่ก้าวย่าง สองมือที่ลงมือทำ<br /><br />คุณเลือกแบบไหน คุณเลือกที่จะชนะหรือ เลือกที่จะแพ้ แน่แท้&nbsp; แน่นอนคุณคงตอบ<br />&nbsp;ผมอยากเป็นผู้ชนะ ฉันไม่อยากเป็นผู้แพ้ ชัยชนะที่ใช่ว่าจะได้มาง่ายดาย ถ้าคุณ<br />อยากเป็นนก คุณต้องหัดบินให้เหมือนนก (ผมแค่เปรียบเทียบแล้วไม่ต้องปีนหน้าผา<br />แล้ว กระโดด บินลงมานะครับ) ถ้าคุณอยากเป็นพ่อค้า คุณต้องหัดคิด หัดค้า หัดขาย<br /><br />อดทน และคิดให้ได้อย่างพ่อค้า คุณอยากเป็นศิลปิน ศิลปะ คุณต้องหัดขีด หัดเขียน<br />หัดวาด หัดจินตนาการ ละเอียด ละเมียดละไม อ่อนโอน อดทน มีสมาธิ<br />ถ้าคุณอยากเป็นทนายความ คุณต้องมีไหวพริบ สมองคมกริบ เฉียบแหลม <br />ศิษย์ดีเพราะครูดี คุณเคยได้ยินใหม มีต้นแบบ (IDOL) ที่ดี ............<br /><br />เช่นเดียวกับดารานักรัองหลายคนที่ประสบความสำเร็จที่เห็นกันในหน้าจอทีวี<br />ทุกวันนี้ หลายคนก็มี ไอดอล มีต้นแบบที่ตัวเองภูมิใจ อยากเป็นเช่นเขา<br />คุณอาจจะมีพ่อแม่ของคุณเป็นต้นแบบที่ดี ศิษย์ดีเพราะครูดี ถ้าคุณอยากเป็นจิตรกร<br />ที่มีชื่อเสียงอย่างอาจารย์ เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ก็ต้องฝึกฝน และคิดให้ได้อย่าง<br />อาจารย์เฉลิมชัย.................<br /><br />อยากเป็นนักพูดฝีปากเก่งอย่างอาจารย์ จตุพล ชมพูนิช คุณต้องคิดให้ได้อย่างอาจารย์<br />จตุพล อยากเป็นอย่าง บี้ รุจ แป้ง&nbsp; สิงโต เดอะสตาร์ คุณต้องมีความพยายาม <br />และคิดให้ได้อย่างเขา อยากเป็นเถ้าแก่ อยากเป็นเศรษฐี ก็ต้องคิดให้ได้อย่าง เถ้าแก่<br />เศรษฐีเขาคิดกัน .................<br /><br />"ทุกสิ่งทุกอย่าง หลายสิ่งหลายอย่างย่อมมีทางเลือก ให้คุณ 2 ทาง สมหวัง สิ้นหวัง<br />ชนะ พ่ายแพ้ ประสบความสำเร็จ ล้มเหลว เดินหน้า ถอยหลัง"<br /><br />ก็เพราะสิ่งที่พูดมา มันไม่ใช่เรื่องง่าย มันต้องแลกมาด้วยความอดทน&nbsp; ความทุ่มเท <br />ลงทุนด้วยกำลังแรง กำลังกาย และหยาดเหงื่อ ความพร้อมของคนเรามันแตกต่าง<br />ไม่เหมือนกัน ถ้าความพร้อมของคุณมีน้อย คุณยิ่งต้องพยายามให้มากกว่าคนอื่น<br />คุณจะก้าวย่าง เดินหน้าต่อไป หรือจะท้อแท้ ท้อถอย เก็บกระเป๋า เก็บเสื้อผ้า<br /><br />แพ็กกระเป๋ากลับบ้าน แล้วกลับไปเป็นเช่นเดิมอย่างที่คุณเคยเป็น หรือคุณจะลุกขึ้น<br />สู้เดินหน้า ลงมือทำ ฟันฝ่า อุปสรรค&nbsp; ด้วยความอดทน ถ้าคุณเลือกที่สมหวัง <br />คุณต้องทำให้มันสำเร็จ เพราะคุณมีทางเลือกแค่สองทาง ..........<br /><br />ในโลกแห่งการแข่งขัน จะมีแค่ 1 กับ 2 คุณเลือกที่จะเป็นแบบไหน เลือกที่จะเป็น<br />เบอร์ 1 ที่ประสบความสำเร็จ หรือจะเลือกที่จะเป็น เบอร์ 2 ที่ล้มเหลว ความล้มเหลว<br />คุณสามารถ ที่จะก้าวมาเป็นเบอร์ 1 ได้ ถ้าหากว่าคุณมีความพยายาม มีความอดทน<br />ไม่ย่อท้อแพ้ใจตัวเองไปซะก่อน พยายามเข้านะครับ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-3780301449852887298?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-77704744916298203012010-02-21T20:06:00.004+07:002010-02-24T07:59:27.897+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EvTMgtPyI/AAAAAAAAABI/CCXeKy-JA28/s1600-h/%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B9%8C2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EvTMgtPyI/AAAAAAAAABI/CCXeKy-JA28/s1600-h/%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B9%8C2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EvTMgtPyI/AAAAAAAAABI/CCXeKy-JA28/s1600-h/%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B9%8C2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EvTMgtPyI/AAAAAAAAABI/CCXeKy-JA28/s320/%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B9%8C2.jpg" /></a>&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">(ต่อจากวันที่ 14) ใกล้จะสว่างผมเขียนบทความนี้ น่าจะซักประมาณ ตี 5 นิดๆ วันนี้</div>มีฝนตกนิดหน่อย คงเป็นฝนหลงฤดู&nbsp; วาเลนไทน์ ผมไม่ได้รับดอกไม้ซักช่อ<br />กุหลาบซักดอกก็ ไม่เห็นวี่แวว ก็โดดเดี่ยวมาตั้งนาน คงไม่แปลก ที่จะไม่มีดอกไม้<br />วันวาเลนไทน์ ไม่ได้มีความหมายกับผมเท่าใหร่<br /><a name='more'></a><br />ผมมันคนไร้คู่ ไม่เคยให้ดอกไม้กับใคร เคยให้ตอนวันครูละมั้งครับ ที่คุณครูให้ไป<br />หาดอกไม้มามอบให้ครูในวันไหว้ครู ตอนเด็กๆโน่น(ย้อนหลังไปหลายปีก่อนหน้าโน้น)<br />หลายคนคงบอกว่าแปลก ทำไมถึงไม่มีแฟน อยู่คนเดียวทำอะไรอยู่ตั้งนาน ทำไมถึง<br />ไม่มีแฟน หลายคนก็มีเหตุผลของตัวเอง ผมก็มีเหตุผลของผม<br /><br />ไม่อยากมีแฟน หลายคนทำงาน ไม่มีเวลา ไปอบรม ไปสมนา ไปประชุม ต่างจังหวัด <br />ทำงานกลับดึก&nbsp; เลิกดึก ไม่มีเวลา บางครั้งก็เข้าใจเหมือนกันว่าเรื่องหน้าตา หลายคน<br />ชอบคนหน้าตาดี คนสวย คนหล่อ ดูดี มีฐานะ มันก็แค่เปลือกนอก ก็ไม่ได้ผิดที่จะคิด<br />อย่างนั้น เพราะคนเรา เรื่องเนื้อคู่ คู่ชีวิต ก็คงต้องเลือกคนที่ชอบเอาไว้ก่อน <br /><br />ครั้น เมื่อแต่งงานกันไป ก็ต้องอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต ความรัก ก็เหมือนกับการ<br />สร้างบ้าน สร้างบ้านผิดคิดจนวันตัวตาย เลือกคู่ผิดคิดจนวันตายเหมือนกัน<br /><br />ผมคิดว่าคนทำงาน หลายคนที่ไม่อยากแต่งงาน ก็เพราะคง ยังไม่เจอคนที่ใช่มากกว่า<br />คนเป็นพ่อเป็นแม่ มักจะถามว่าเมื่อใหร่จะแต่งงานซะที ถ้าเห็นว่าถึงเวลาอันสมควร<br />ที่จะแต่งงานได้แล้ว ก็มักจะทาบทามหาคู่ให้ (ในกรณีที่ยังไม่คิดจะแต่งงาน) พ่อแม่<br />ก็ยังเป็นพ่อแม่ท่านแค่อยากให้ลูกมีความสุขในชีวิตครอบครัว<br /><br />เป็นฝั่งเป็นฝาเช่นคนอื่นๆ แค่นี้ท่านก็สุขใจแล้ว เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันกับผม มีหลาย<br />คนแต่งงานไปแล้ว เขาอาจจะพร้อมมากกว่าผม ในเมื่อพร้อมก็ไม่เห็นว่าจะต้องรออะไร<br />แต่หากว่าไม่พร้อม ทุกอย่างก็จบ ไม่ต้องคิดถึงเรื่องแต่งงาน เขาถึงบอกให้แต่งงานเมื่อ<br />พร้อมจะมีความสุขกว่า <br /><br />###ทำงานเก็บเงิน ให้เหลือเก็บ จะได้มีทุน จะได้เก็บไว้ลงทุนทำธุรกิจส่วนตัว ในยาม<br />ที่อิ่มตัวกับกิจการงานประจำที่กำลังทำ .........<br /><br />ความโดดเดี่ยว อยู่คนเดียวไร้ซึ่งคนข้างกาย ไม่วายที่จะต้องมีความเหงาอยู่เป็นเพื่อน <br />หลายคนอยากมีครอบครัว อยากมีลูกชาย ลูกสาว ตัวเล็กๆน่ารักๆ อยากแต่งงาน มีความ<br />สุข มีครอบครัว เฉกเช่นคู่รัก คู่อื่นๆ ความไม่พร้อมอาจจะใช่ สิ่งทีทำให้เกิดเส้นขนาน<br />ระหว่างความรักของคนสองคน<br /><br />เส้นขนานที่ไม่สามารถบรรจบกันได้ เพราะมีคำว่า "ไม่พร้อม" คั่นกลางอยู่ตลอดเวลา<br />ยิ่งเรื่องความรักยิ่งไม่ต้องพูดถึง มันจะจบที่ความไม่พร้อม ในเมื่อไม่พร้อม ใจก็คงไม่เปิด<br />ในเมื่อใจไม่เปิด มันอาจจะเป็นเหตุผลนึงทีทำให้ ชีวิตนั้นปราศจากความรัก<br />มีคนบอกว่าถ้าวันนี้คุณยังไม่มีคนรัก คุณก็ยังมีครอบครัว<br /><br />มีพ่อแม่ พี่น้อง ปู่ย่า ตายาย พี่ป้า น้าอา ที่ยังรัก คอยห่วงใยคุณอยู่เสมอ แต่ในความเป็น<br />จริงมันคนละความรู้สึกกัน ความรักระหว่างครอบครัว กับความรักระหว่างคนสองคน<br />(ความรักในแบบหญิงชายรักกัน) ความรักที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ ความรักที่ทำให้เกิด<br />ความสุขความสดชื่น กระชุ่มกระชวยหัวใจ<br /><br />ความรักที่ทำให้หัวใจเต้นแทบจะล้มทั้งยืนในยามที่จ้องมองสบตากัน ความรักของครอบครัว<br />กับความรักของหญิงชาย คนละแบบกันนะครับ <br /><br />ถ้าวันนี้จะต้องโดดเดี่ยวเดียวดาย ไร้คู่ หัวใจข้างซ้ายไม่ได้เต้นผิดจังหวะ 4 ห้องหัวใจของคุณ <br />ยังไม่มีใครจอง วันนึงที่คุณพร้อม คุณอาจจะได้เจอกับรักแท้ด้วยความบังเอิญก็ได้ เพราะว่า<br />ความบังเอิญเกิดขึ้นได้เสมอ คุณทำงานใช้ชีวิตในตามปกติ ไม่ต้องไปกังวลเรื่องคนรัก เรื่อง<br />คู่ครอง วันนึงคุณคงจะได้เจอกับคู่ของคุณ<br /><br />เขาอาจจะอยู่ใกล้ๆคุณ เฝ้ามองดูคุณ หรืออาจจะกำลังมองดูคุณอยู่ที่ไหนซักแห่ง แล้ววันนึง<br />คุณอาจจะได้เจอกับเขา แล้วความเหงา ความโดดเดี่ยวเดียวดาย จะถูกสลัดออกไปจากใจคุณ <br />โชคดีนะครับ&nbsp; ..............................................<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;">&nbsp; </div><div style="text-align: left;"><span class="”fullpost”"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-7770474491629820301?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-52629631489036592652010-02-18T17:22:00.007+07:002010-02-21T04:14:35.108+07:00<br><br /><img border="0" height="196" src="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S3_XwP_CAKI/AAAAAAAAAAk/pUWRgK9N0TM/s320/DSC_9810.JPG" width="320" /><br /><br /><br />"โลก โลกใบนี้ ในโลกใบกลมๆ (หรืออาจจะไม่กลมซักเท่าใหร่) ผมเคยเห็นในทีวี<br />จำไมได้ว่ารายการอะไร ช่องใหน ถ้ามองดูออกมาจากนอกโลก(ซึ่งไม่มีโอกาสได้ดูของจริง)<br />เราจะเห็นว่าโลกใบนี้ มันช่าง สวยงามเสียจริง สีฟ้าส่องสว่าง สดใส<br />โลก โลกใบกลมๆ โลกที่หมุนอยู่ตลอดเวลา หมุนแบบที่ไม่เคยหยุดพักผ่อน<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />เหมือนคนเรา เหมือนสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ (คงไม่มีมนุษย์ต่างดาวนอกโลก ก้อไม่รู้<br />ถ้ามีก้อไม่รู้ว่าเขานอนกันหรือเปล่า.......)<br /><br />น่าอิจฉานักบินอวกาศหลายคน ที่มีโอกาสได้มองเห็นโลกใบนี้จริงๆ จากนอกโลกจริงๆ<br />คนธรรมดา มนุษย์ธรรมดาอย่างเราๆท่านๆ หลายคน ในชีวิตนี้ คงไม่มีโอกาสได้ออก<br />ไปเฝ้ามองดู ไปยลโฉมความสวยงาม ในความมหัศจรรย์ของโลกใบนี้ เหมือนนักบิน<br />อวกาสหลายคน ถึงแม้วันนึง อาจจะมีโอกาส ก็คงไม่ไปดีกว่า<br /><br />กลัวว่าจะไมได้ดู กลัวจะซี้แหง๋ ซะก่อนจะได้ดู เพราะจำได้ว่าเคยมียานอวกาศขององค์<br />การน่าซ่าเคยระเบิดตอน บินกลับมายังพื้นโลก ไม่แน่ ใจว่าใช่ Apollo หรือไม่ จำไม่ได้<br />แต่มีนักบินผู้หญิงชาวอินเดียด้วย 1 คน ก็ไม่เห็นว่ามีใครรอดชีวิตกลับมาเลย<br />ขออยู่บนโลกใบนี้ดีกว่า อยู่จนกว่าชีวิตจะหาไม่ "<br /><br />### ร่ายมาซะยาว ยังไม่ได้เริ่มเรื่องเลย ..<br />พอดีหัวกำลังแล่นนิดหน่อย เลยขอซักนิดก่อน จะเข้าเรื่อง "โดดเดี่ยววาเลนไทน์ "<br />วาเลนไทน์ผ่านมา กี่วันแล้ว วันนี้วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ผ่านมา 4 วันแล้วนะครับ<br />วันเวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วเสียจริง วันวาเลนไทน์ เป็นวันสากล เป็นเทศกาลสากล<br /><br />ที่หลายคน ต่างก็เฝ้ารอ รอ ... อาจจะรอ อยากได้ยิน คำว่ารักจากแฟน จากคนรู้ใจ<br />ที่จริงวันอื่นก็บอกได้ แต่คิดว่าวันนี้คงสำคัญสำหรับใครหลายคน และมันน่าจะเป็นวัน<br />ที่เหมาะที่สุด ที่จะเอ่ยคำว่ารักกับใคร บางคน หมายถึงคนที่คุณรัก หรืออาจจะเป็น<br />คนรู้ใจ จากเพื่อนสนิท ที่จะกลับกลายมาเป็นแฟนในอนาคตอันใกล้<br /><br />ผมกำลังสงสัยเหมือนกัน ถ้าหากวันนึง โลกนี้ต้องปราศจากความรัก อะไรจะเกิดขึ้น<br />กับโลกใบนี้ ก่อนหน้านี้ อะไรมันเกิดขึ้น มันเคยเกิดสงคราม รบราฆ่าฟันกัน ฆ่าล้าง<br />เผ่าพันธ์กัน หลายคนต้องจบชีวิตลง ด้วยเพราะความ อคติ ความเหี้ยมโหดของ<br />บุคคลบางกลุ่มในยุคก่อนหน้านั้น ซึ่งผมไม่ขอพูดถึง<br /><br />###วาเลนไทน์ผ่านไป วันนี้ล่วงเลย มาเป็นวันที่ 4 เป็นยังงัยกันบ้างครับ ได้ดอกไม้<br />ดอกอะไรดอกกุหลาบ สีอะไร สีขาว สีแดง สีชมพู ดอกกุหลาบช่อใหญ่ อันที่จริง<br />ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กัน ดอกกุหลาบ สีแดง ดอกใหญ่ๆห่อสวยๆซักดอก การ์ดซักใบนึง<br />ติดไปกับดอกไม้พร้อมกับเขียน ข้อความเซอร์ไพร๊ ข้อความแทนใจมอบให้คนรัก<br /><br />แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กัน แค่นี้คนที่คุณรักก็คงมีความสุขแล้ว<br />หรืออาจจะไป ทิปเด็กตัวเล็กๆ ส่งดอกไม้ให้คนรักของคุณ แล้วก็บอกให้เด็กชี้ หรือบอก<br />ไปว่าคุณนั่งอยู่หรือรออยู่ที่ใหนส่วนใหน ของที่ทำงาน ที่มหาวิทยาลัย ที่บ้าน ที่สวน<br />สาธารณะ หรือที่อื่นๆ หรือที่ใหนก็ได้ ที่เขามองเห็นคุณ<br /><br />หรือเขาอาจจะมองไม่เห็น ให้เขาเดิมตามหาคุณ แล้วคุณก็แอบมองดูเขาตามหาคุณ<br />คุณคงขำ ยิ้มแก้มจะปริ แต่อย่าเยอะนักละ เดี๋ยวจะโกรธ งอนตุ๊บป่องไปซะก่อน<br />คลับคล้าย คลับคลา คล้ายๆกับในละคร ในหนัง ในเอ็มวีที่ใหนซักแห่งเหรอเปล่า<br />แต่ก็นำไปใช้ ไปประยุกต์ได้นะ ยังไม่จบ ตอนสองกำลังมา... ถ้ายังไม่เบื่อ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-5262963148903659265?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-27403572515144051592010-02-14T07:57:00.010+07:002010-02-21T17:50:27.888+07:00<div style="text-align: center;">&nbsp;</div><div style="text-align: center;">&nbsp;</div><div style="text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EN38eMBmI/AAAAAAAAAAw/uuzWMD9q4rQ/s1600-h/%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%9B.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EN38eMBmI/AAAAAAAAAAw/uuzWMD9q4rQ/s320/%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%9B.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />เหมือนชีวิตมันขาดอะไรไปหรือเปล่า ชีวิตกำลังตามหาอะไรบางอย่าง เหมือนชีวิตมันยังไม่<br />สมบูรณ์แบบหรือเปล่า คุณกำลังหาตามใครซักคนหรือเปล่า หลายคนอยู่ลำพัง อยู่แค่เพียง<br />ลำพัง ไม่มีคนข้างกาย ทำงานนอกบ้าน ต่างจังหวัด อยู่คนเดียว พักอยู่คนเดียวหรืออาจจะ<br />พักอยู่กับเพื่อน อาจจะทำให้หายเหงาไปได้บ้าง แต่ลึกๆแล้วมันก็ยังเหงา<br /><a name='more'></a><br /><br />มีคนบอกว่า ก็อย่าไปคิดถึงมัน มีเพื่อนเยอะๆ ไปเที่ยวบ้านเพื่อน ชวนเพื่อนไปเที่ยว จะได้<br />ไม่ต้องเหงา มันก็อาจจะใช่ที่มีเพื่อนเยอะๆ หลายคน พูดคุยสนุกสนาน เฮฮา พบปะสังสรรค์<br />กัน มันก็คงทำให้หายเหงาได้บ้าง แต่มันก็คงได้แค่ระยะเวลาหนึ่งเท่านั้นเองคุณว่าใหม<br /><br />ทุกคน หลายคน คนทุกคนต่างก็อยากมีคนข้างกาย คนรักหรืออาจจะเป็นเพื่อนสนิท<br />แต่ไม่ใช่แฟน หรืออาจจะเป็นคนรู้ใจในอนาคต อันนี้ก็ไม่ทราบ มันก็อีกความรู้สึกนึง<br />กับการอยู่กับเพื่อนธรรมดาๆ กับ คนรู้ใจ มันอาจจะทำให้ ความเหงาห่างหายไป จากเดิม<br />ที่ไม่มีใครให้โทรหา หรือจากเดิมที่ไม่มีใครโทรหา ก็มีคนโทรหา<br /><br />จากเดิมที่ไม่เคยคิดถึงใคร ก็มีคนให้คิดถึงในยามเหงา มีคนพาไปโน่นไปนี่ ไปใหนมาใหน<br />ด้วยกัน มันอาจจะเป็นอีกความสุข ที่กำลังตามหา มันอาจจะคือสิ่งที่ทำให้ความเหงา<br />ขาดหายไป อยู่คนเดียว เหงาใจ ไม่มีใครอยู่คนเดียวได้เลย เพราะมันเหงาสุดๆ สุดแสน<br />จะเหงา เป็นไปไม่ได้ที่ โลกจะไร้แสงสุริยา อาทิตย์อับแสง ดวงจันทร์ส่องสว่าง ทุกอย่าง<br /><br />ต่างพึ่งพาอาศัยกัน ดวงจันทร์มีแสงสาดส่องจากดวงอาทิตย์ ให้สว่างไสว ท้องฟ้าช่างมืด<br />มน หมองหม่นในคืนที่ไร้ดาว ทะเลช่างขาดความสวยงามในยามที่ไร้ปะการัง<br />ในยามที่เงียเหงาอยู่คนเดียวลองหาเสียงเพลงมาช่วย คลายเหงา ฟังเพลงเพราะๆ นุ่มๆเบาๆ<br />มาฟัง นี่กำลังฟังอินดี้เพราะๆ Olivia Ong ชาวสิงค์โปรที่ไปโด่งดังในญี่ปุ่น เป็นผู้ขับร้อง<br /><br />ฟังแล้วสบายหูนอนหลับสบาย ลองไปหามาฟังดูนะครับ มันคลายเหงาได้ดี ตอนนี้ เจ็ดโมง<br />เช้ากว่าๆ และทานข้าวกันหรือยังละครับ วันหยุดแบบนี้คงได้พักผ่อนกันเต็มที่ อีกอย่าง<br />วันนี้ก็เป็นวันวาไลน์ เป็นความสุขของคนมีคู่ ส่วนคนไร้คู่ก็ยังมีความสุขแบบคนไร้คู่ ก็ได้<br />ครอบครัวก็ยังมีนะครับ มอบความรักให้ พ่อแม่พี่น้อง ผองเพื่อนก็ได้<br /><br />ไม่เห็นจะแปลกนะ เทศกาลวันวาเลนไทน์ เขาอาจจะไปกันเป็นคู่ ก็พาเพื่อนไปซิครับ<br />ไปกันหลายๆคนคงสนุกไปอีกแบบ อีกอย่างไม่ต้องคิดอะไรมากด้วย ไม่ต้องปวดหัว แม้ว่า<br />จะไม่มีคู่หรือคนรู้ใจ เคียงข้างกายในตอนนี้ เขาอาจจะอยู่ที่ใหนซักแห่ง วันนึงคุณอาจจะ<br />ได้เจอเขานะครับ แล้ววันตรุษจีนก็ยังมีอีก หยุดวันเดียว ได้เที่ยวสองเทศกาล<br /><br />เป็นวันเดียวกันไม่ใช่เหรอครับ วันวาเลนไทน์ กับวันตรุษจีน ใช่วันเดียวกันใช่มะ<br />มันช่างเป็นวันอาทิตย์ วันพักผ่อน ที่แสนคุ้มเสียจริงนะครับ เดินเที่ยวกัน อย่างมีความ<br />สุข ในวันวาเลนไทน์ บางทีอาจจะเจอเนื้อคู่ในงานเทศกาลวันวาเลนไทน์ก็ได้นะครับ<br />ลองดูซิ ขอให้มีความสุขในวันวาเลนไทน์ แถมได้รับอั่งเปาในวันตรุษจีนด้วยนะคับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-2740357251514405159?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-41450986491121175082010-02-13T17:50:00.009+07:002010-02-21T18:18:04.570+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EQscjRiCI/AAAAAAAAAA4/afu-yvdI3QQ/s1600-h/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%89%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;</a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EQscjRiCI/AAAAAAAAAA4/afu-yvdI3QQ/s1600-h/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%89%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4EQscjRiCI/AAAAAAAAAA4/afu-yvdI3QQ/s320/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%89%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2.JPG" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ความรัก : ในบทละคร พระเอก นางเอก กว่าจะรักกัน มักจะต้อง ทะเลาะกัน แกล้งกัน<br />เกลียดกัน หรืออาจจะรักกันก่อนแล้วเกลียดกัน แล้วก็กลับมารักกันอีก แต่แล้วสุดท้าย<br />ในตอนจบพระเอกนางเอกก็ยังรักกันอยู่ดี นี่มันแค่ในบทละคร แต่ในชีวิตจริงล่ะ ความรัก<br />มันเกิดขึ้นได้อย่างไร เริ่มต้นอย่างไร<br /><a name='more'></a><br /><br />อาจจะเริ่มต้นมาจาก คนบ้านใกล้เรือนเคียงกัน หรืออาจจะเป็นเพื่อนกันมา เติบโต เห็น<br />กันมาตั้งแต่เด็ก หรืออาจจะผู้ใหญ่เป็นคนแนะนำมา อาจจะถูกใจ โดนใจ แล้วอาจจะมา<br />รักกัน หรือยังงัย หรืออาจจะเกิดจากเป็นเพื่อน chat แบบฉบับรักออนไลน์ แบบในละคร<br />ซีรีส์เกาหลี หรือเปล่า ไม่แน่ใจ<br /><br />เพื่อน MSN ,Blog, Hi5, Tagged, Facebook, Myspace, Twitter, Multiply หรือในสังคม<br />Social Network ทั้งหลาย ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ เคยได้ยิน เคยมีข่าวชายหญิงคู่นึงแต่งงานกัน<br />จากการรู้จักกันในอินเตอร์เน็ต หรืออาจจะคุยกัน ถามไถ่ สารทุกข์สุกดิบ ความผูกพันธ์<br />ก็เพราะหากว่าคุยกันนาน เป็นเดือน เป็นปี ก็อาจจะทำให้เกิดความผูกพันธ์<br /><br />มีความรู้สึกดีๆ ให้กัน เป็นห่วง หวังดี ให้กัน หลายคนก็แค่คุย ไม่ได้คิดอะไร แค่เพื่อน<br />พี่ชาย น้องชาย น้องสาว พี่สาว หรืออาจจะมีเป็นพ่อ หรือแม่ด้วยก็ไม่แน่ใจ แต่ปู่ย่า<br />คงไม่มีนะ คุยกัน ถ้าไม่คิดอะไรมากมาย ก็ดีไปอีกแบบ จะได้ไม่ต้องมานั่ง ช้ำใจ ปวดใจ<br />ให้หัวใจตัวเอง เพราะความรัก ล้อเล่นกับหัวใจ มันไม่ใช่เรื่องสนุก รังแต่จะทำให้หัวใจ<br /><br />ไร้เรี่ยวแรง แห้งเหี่ยว เมื่อใหร่ที่ความรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กัน เริ่มจืดจาง ซึ่งอาจจะใช่<br />ความรักในฉบับออนไลน์ อีกรูปแบบนึงหรือเปล่า เพราะความรักมันไม่ได้เลือกเวลา<br />ในวันที่ไม่ได้คุยกับเขา คุณอาจจะคิดถึง เวลาทะเลาะกันคุณอาจจะ รู้สึก ไม่สบายใจ<br />ตกลงมันใช่ความรักหรือเปล่า หรือว่าแค่คิดมากไปเท่านั้นเอง<br /><br />บางทีมันก็อยากลืมหรือเปล่ากับชีวิตแบบนี้ ลืม อาจจะดีกว่าที่จะมาต้องทำให้หัวใจ<br />ทำให้ตัวเองถลำลึก ปวดใจไปมากกว่านี้ ลองคิดดูนะ เป็นคุณ คิดจะทำยังงัย<br />ชีวิตมันไม่ได้จบอย่างในละคร ที่จะต้องมาจบด้วยความสุข จบด้วยความรักเสมอไป<br />ก็เพราะชีวิตจริงมันไม่ใช่ะละคร<br /><br />จะจบปัญหาที่แสนเศร้านี้ได้อย่างไร ทุกปัญหา ที่มีทางออก ทางออกแบบใหนที่ดี<br />ที่สุด มันต้องทำเช่นไร คุณว่าชีวิตมันน่าจะเศร้าหรือเปล่าหากชีวิตมันต้อง ยอมเสียสละ<br />ยอมเสียสละในความรัก ที่แสนเศร้า ทรมาน มันเศร้าสิ้นดีกับสิ่งที่เลือก คุณคิดว่ามัน<br />น่าเศร้าไหมล่ะ ถ้าสิ่งที่เลือก(การยอมเสียสละ)มันคือสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง<br /><br />ยอมเลือกที่จะเป็นคนที่เสียสละ ยอมถอยออกมา เพื่อให้เขาได้เจอกับคนที่ดีกว่า<br />คุณว่าจะดีใหม ขอเก็บความรู้สึกดีๆ ความรู้สึกที่อยากจะเอ่ย อยากจะบอก<br />ขอเก็บไว้คนเดียว จะดีกว่าใหม ถ้าเกิดบอกไปแล้ว มันจะไปฉุดรั้งตัวเขาให้ตกต่ำไปกับเรา<br />ขอจบตัวเองไว้แค่นี้จะดีกว่า<br /><br />มันน่าเศร้าเสียจริง ทำไมชีวิตมันไม่เหมือนในละครเลย ละครที่มักจะจบด้วยความสมหวัง<br />จบด้วยความสุข แต่ก็คงไม่เป็นไร แค่เขาได้เจอกับคนที่ดีๆ เหมาะกับตัวเขา เราก็น่าจะยินดี<br />ถึงวันนี้เราอาจจะเศร้า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ยินดีที่เขาได้เจอกับคนที่เหมาะสมกับเขา<br />ส่วนเราก็เดินไปตามทางของเรา มันช่างน่าเศร้าจริงๆนะคุณ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-4145098649112117508?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-69206344174232641692010-02-13T17:00:00.009+07:002010-02-21T18:21:50.286+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4ESjwlhWaI/AAAAAAAAABA/RXemXm9xwyQ/s1600-h/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%89%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A21.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;</a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4ESjwlhWaI/AAAAAAAAABA/RXemXm9xwyQ/s1600-h/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%89%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A21.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4ESjwlhWaI/AAAAAAAAABA/RXemXm9xwyQ/s320/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%89%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A21.JPG" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ใครที่ชอบดูหนัง ดูละคร ละครที่ชอบ ติดตามดูมาตลอด ละครใกล้จบ ตอนอวสาน<br />ตอนสุดท้าย พ่อแม่พี่น้อง จะมานั่งดูละคร กันพร้อมหน้าพร้อมตา..............<br />หลายคนบ่นเสียดาย ทำไมรีบจบจังกำลังสนุก ละครก็ยังเป็นละคร.....................<br />ฉากสุดท้าย ตอนสุดท้าย ผู้กำกับมักเขียนบทให้จบมาแบบ Happy ending<br /><a name='more'></a><br /><br /><br /><br />จบบริบูรณ์ จบอย่างสวยงาม พระเอกแต่งงานกับนางเอก .................................<br />พระเอกขอหมั้นนางเอก พระเอกบอกรักนางเอก........................<br />นี่มันก็แค่ละคร แต่ทำไมบทละครชีวิต ของคนเรามันช่างแตกต่างจากบทละคร<br />เสียจริงมันไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด อย่างที่คาดเดาได้เหมือนในบทละครที่ดูกัน<br /><br />มีคนบอกว่า ชีวิตคนเราก็เปรียบเสมือนกับบทละคร เรื่องนึง ซึ่งคุณก็อาจจะเคยได้ยินมาบ้าง<br />เพราะบทละครชีวิตจริงมันก็มี ทั้งสุข ทั้งทุกข์ มีท้อแท้ ทั้งรัก สมหวัง ผิดหวัง มีเศร้า ร้องให้<br />เหมือนกันกับในบทละครในทีวี ในชีวิตจริง ชีวิตของคนเรา มันไม่ได้ง่ายได้เหมือนในบทละคร<br />ที่จะต้องทำโน่น ทำนี่ เจอโน่นเจอนี่ <br /><br />สมมุติอย่างในละครที่ เด็กคนนึง(พระเอก)ชื่อสมชาย(สมมุติ) ที่เป็นมหาเศรษฐี ที่พลัดหลง<br />กับพ่อแม่กับครอบครัว ตั้งแต่เด็ก แล้วก็มีผู้หญิงใจบุญคนึงเก็บไปเลี้ยง อุปการะคุณ<br />จนเติบโต แล้ววันนึง คนที่เก็บมาเลี้ยง(แม่เลี้ยง หรืออาจจะเรียกว่าผู้อุปการะคุณ ก็เหมือน<br />แม่อีกคนนึง) บอกว่าเขา ไม่ใช่แม่ที่แท้จริงของเขา<br /><br />แล้วสมชาย ก็ออกเดินตามหาพ่อแม่หรือครอบครัวที่พลัดหลงกันมาตั้งแต่เด็ก<br />ด้วยหลักฐานอย่างเดียวที่มีอยู่คือรูปถ่าย ที่แม่เลี้ยงเก็บมาได้ และอีกฝั่งคือครอบครัวพ่อแม่<br />ประกาศตามหาลูกชาย มาตลอด แถมบอกตำหนิมาด้วยว่า ลูกชายนี่มีตำหนิ เป็นรูปหัว<br />ใจที่แขนข้างซ้าย<br /><br />หรือวันนึงในขณะที่สมชาย กำลังเดินข้ามถนน ก็ได้ยินเสียงแตรดังขึ้น ปี๊นนนนนนนนนนน<br />เสียงเบรคดังสนั่นหวั่นไหว แล้วก็ชนสมชายเข้า แต่แค่เฉียดๆ เพราะสมชายกระโดดออกมา<br />ซะก่อน แต่ก็ถลอกปอกเปิกไปหมด แล้ว ชายหญิงชราคู่นึงเดินลงมาดู แล้วก็ถามว่าเป็นอะไร<br />ใหมลูกชาย แล้วก็พาขึ้นรถ ส่ง รพ แต่ระหว่างทางนั่งรถ ก็หันไปเห็น ปานแดงรูป<br /><br />หัวใจที่แขนด้านซ้าย (นี่ไงละครน้ำเน่า) ระหว่างที่พามารักษาที่ รพ. ก็แอบเก็บเส้นผมสมชาย<br />ไปไปตรวจดีเอนเอ จนรู้ว่าเป็นลูกชายหรือมาบอกสมชาย ว่าสมชายเป็นลูกที่เขาตามหามา<br />ตลอด 20 ปี แล้วทั้งสามคนพ่อแม่ลูก กอดกัน ร้องให้ ดีใจ อย่างมีความสุข แล้วสมชาย<br />ก็เป็นเศรษฐี ในชั่วข้ามคืน สมชายก็รับแม่เลี้ยงมาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข จบ...<br /><br />ดูเหมือนตัวละครถูกวางไว้เป็นสเต็ปๆ ว่าตัวละครตัวนั้นๆจะเป็นเช่นไร อย่างไร แบบใหน<br />แต่ในชีวิตจริงมันไม่ใช่แบบนี้เลย แบบนี้มันคงมีแค่ในละคร หรืออาจจะมีจริงก็ได้ แต่จะซัก<br />กี่เปอร์เซนต์ แต่มันคงไม่ลึกลับซับซ้อนอะไรมากมายขนาดนั้น อ่านต่อตอนสอง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-6920634417423264169?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-46985952214027516252010-02-08T15:59:00.009+07:002010-02-21T20:35:52.326+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4E1nftQplI/AAAAAAAAABQ/ikek2__Y8sA/s1600-h/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%A5%E0%B8%B0.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4E1nftQplI/AAAAAAAAABQ/ikek2__Y8sA/s1600-h/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%A5%E0%B8%B0.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4E1nftQplI/AAAAAAAAABQ/ikek2__Y8sA/s1600-h/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%A5%E0%B8%B0.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4E1nftQplI/AAAAAAAAABQ/ikek2__Y8sA/s320/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%A5%E0%B8%B0.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />เวลาที่รู้สึกปวดหัว เซ็งกับชีวิต ชีวิตที่ไม่ได้ดั่งใจ ความรักที่ไม่ได้ดังหวัง หลายสิ่งหลายอย่าง<br />ที่ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด มันทำให้รู้ว่าอยากจะหยุดอยู่กับตัวเองซักพัก อยากยุติ ชีวิตออน<br />ไลน์ พอไปซักช่วง โลกไซเบอร์ โลกออนไลน์ โลกส่วนตัวของใครหลายๆคน เคยรู้สึกเบื่อๆ<br />กับชีวิตบ้างหรือเปล่า<br /><a name='more'></a><br /><br />บางทีผมรู้สึกเบื่อๆ กับโลกใบนี้เสียจิง มันน่าเบื่อไปหมด เบื่อสิ่งรอบตัว เบื่อกับชีวิตเดิมๆ<br />ที่เป็น เบื่อความงี่เง่าของตัวเอง เบื่อไปหมด หลายคนน่าจะเป็นแบบผม ผมอยากจะพูด<br />ถึง เรื่องของหญิงสาวกับชายหนุ่มคู่นึง ที่มีคำว่าพี่ชายมาค้ำคอ มีความแตกต่าง<br />มาเป็นสิ่งขวางกั้น ความสมหวัง.. ความเสียสละ ท้อถอย ท้อใจ หลีกทาง อ่านดูนะครับ....<br /><br />ในจังหวัดสุราษธานี...มีเด็กผู้หญิงคนนึงชื่อนุ่น ตัวเล็กๆ อายุ 7 ปี กับเด็กผู้ชายคนนึงชื่อน้อย<br />อายุ 8 ปี เด็กทั้งสองคนเป็นคนสุราษฯ เหมือนกัน บ้านอยู่ในละแวกเดียวกัน<br />พ่อแม่เขาเป็นเพื่อนกัน แต่ฐานะทางบ้านของนุ่นค่อนข้างดี เป็นคนมีฐานะ แต่บ้านช่อง<br />ของน้อยเล็กนิดเดียว ยังไม่ได้ซักครึ่งของบ้านนุ่นเลย<br /><br />พ่อแม่ของนุ่นไม่ได้ว่าอะไรน้อย ไมได้รังเกียจน้อย ปล่อยให้น้อยเล่นกับนุ่นตั้งแต่เด็ก...<br />จนเวลาหลายปีผ่านไปจน นุ่นจบ ม.6 และสอบเข้าได้ที่มหาวิทยาลัยมีชื่อแห่งหนึ่งในกทม<br />ส่วนตัวน้อย ทางบ้านฐานะยากจน ถึงแม้ว่าน้อยอยากจะเรียนต่อเหมือนกับ นุ่น<br />พ่อแม่บอกกับน้อยเสมอว่า ทางบ้านไม่มีเงินจะส่งให้น้อยเรียน<br /><br />น้อยก็ได้แต่ทำใจยอมรับ แล้วก็ออกหางานทำ ส่วนนุ่นก็ไปเรียนต่อในกทม แต่ทั้งสองคน<br />ก็ยังติดต่อกัน น้อยได้งานทำละแวกใกล้บ้าน น้อยได้งานทำเป็นคนขับรถส่งของที่บริษัทแห่ง<br />หนึ่ง ซึ่งบ่อยครั้งน้อยขับรถผ่านหน้า มหาวิทยาลัยที่นุ่นเรียน เพราะน้อยต้องขับรถส่งของ<br />ส่งให้ดีลเลอร์ทั่วทั้งภาคกลาง ซึ่งจะผ่านหน้า มหาวิทยาลัยของนุ่นอยุ่บ่อยครั้ง<br /><br />วันนึงนุ่นโทรไปหา น้อย ถามน้อยไปว่า จะผ่านมากทมอีกเมื่อใหร่ ซึ่งน้อยก้อบอกไปว่า<br />วันเสาร์ ตอนบ่ายๆจะไปส่งของให้กับห้างแห่งหนึ่งในกทม นุ่นเลยบอก<br />"วันนี้วันศุกร์ งั้นวันเสาร์พรุ่งนี้ พี่น้อยไปทานอาหารเที่ยงกับนุ่นนะ"<br />นุ่นบอกกับน้อย ให้น้อยแวะทานอาหารเที่ยงด้วยกันซะที่กทม<br />"เดี๋ยวนุ่นจะเป็นคนพาไปทานเอง"<br />"ได้ซิ" น้อยตอบ<br /><br />จนถึงวันเสาร์ น้อยต้องไปส่งของแต่เช้าให้กับห้างแห่งนึงในกทม น้อยไปถึงกทม<br />เกือบจะเที่ยง พร้อมเอาของลงที่ห้าง สรรพสินค้า<br />เสร็จก็ไปเกือบบ่ายโมงเลยโทรไปหานุ่น บอกไปว่าตอนนี้อยู่หน้าห้างสรรพสินค้า<br />นุ่นเลยบอกเดี๋ยวจะไปหา จะพาไปทานอาหารด้วยกัน<br /><br />น้อยจอดรถทิ้งไว้หลังห้างสรรพสินค้า ให้เด็กยกของลง แล้วน้อยก็ขอตัวออกมา<br />นั่งคอยนุ่นหน้าห้างสรรพสินค้าจนครู่ใหญ่น้อยได้ยินเสียงบีบแตรมาแต่ไกล<br />น้อยหันไปดู ก็เห็นนุ่นกวักมือเรียกรถเก๋งคันงามแวะเข้ามาจอดด้านหน้าที่น้อยนั่ง<br />มันเป็นรถที่พ่อแม่นุ่นซื้อให้เป็นรางวัลตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้<br /><br />นุ่นพาเพื่อนมาด้วย สองคน แล้วนุ่นก็ลงมาแล้วจูงมือน้อยขึ้นรถ ออกไปยังร้านอาหารแห่ง<br />หนึ่งซึ่งอยู่ละแวกเดียวกัน น้อยมองดูนุ่น ตั้งแต่เข้ามาเรียนในกทม นุ่นสวยเหลือเกิน<br />นุ่นเปลี่ยนไปมาก นุ่นสวยมาก น้อยเพิ่งจะมีโอกาสได้เจอนุ่นอย่างจิงๆจังๆ ก็คราวนี้<br />นุ่นสวยเหลือเกินผิวพรรณดูสะอาด สะอ้านไปหมด<br /><br />น้อยก้มหน้ามองตัวเองมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน ราวฟ้ากับดิน น้อยบ่นกับตัวเอง<br />นี่เราคงได้แค่ฝัน เราคงได้แค่ฝันเท่านั้น เราคงต้องถอยดีกว่าใหม ถึงแม้เราจะรักนุ่น<br />มากแค่ไหน เรามันก็แค่หมาวัด ที่มองดูเครื่องบิน ครู่นึงนุ่นขับมาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่ง<br />นุ่นขับรถไปจอดหน้าร้านอาหาร แล้วก็ลงไปสั่งอาหารกินกัน เป็นร้านหรูในกลางเมือง<br /><br />น้อยแต่งตัวซอมซ่อ ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม ที่คนมีตังค์เขาใส่กัน อย่างเขาก็คงได้แค่<br />ตัว 199มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน น้อยบ่นกับตัวเอง ที่นี่ไม่ใช่ที่เราควรจะอยู่ ชีวิตเขา<br />กับนุ่น ช่างแตกต่างกันเสียจิง ยังไม่ทันที่จะสั่งอาหารมาทาน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น<br />มีคนโทรหาน้อย ลูกน้องมาบอกว่าลงของเสร็จแล้ว<br />"ลูกพี่ ลงของเสร็จแล้วครับ"<br />"เออๆ เดี๋ยวกูกลับไป "<br />น้อยเลยขอตัวนุ่นกลับไปก่อน<br />"ลูกน้องพี่รออยู่ มันลงของเสร็จแล้ว พี่ขอตัวดีกว่านะนุ่น เดี๋ยวพวกมันจะหิว"<br />นุ่นยังไม่ทันได้พูดอะไร น้อยก็เดินออกไป พร้อมกับโลก ตุ๊กๆคันนึงแล้วก็ขึ้นรถ<br />นั่งออกไป ........................................................<br /><br />ที่บ้านน้อย หลังจาก ที่น้อยไปส่งของทีห้างสรรพสินค้าในกทม ก็เลยขับรถกลับบ้านมาถึงบ้าน<br />ก็เกือบจะ ห้าโมงเย็น น้อยนอนอยู่บนแคร่หน้าบ้าน ใต้ต้นมะม่วง ต้นนึง น้อยคิดหนัก รู้สึก<br />ได้ถึงความแตกต่างระหว่างเขากับ นุ่น<br />" กริ๊งๆๆกริ๊งงงงงงง " เสียงโทรศัพท์ ดังขึ้น "<br />"น้อยเอ้ย นุ่นมันโทรมา" ป้าโสภีแม่ของน้อยตะโกนมาแต่ไกล<br /><br />น้อยลุกขึ้นไปรับโทรศัพ นุ่นถามว่าทำไมตอนเที่ยงถึงรีบกลับไปซะก่อนยังไมได้ทานอะไรเลย<br />โกรธอะไรนุ่นเหรอเปล่า น้อยตอบไป ว่าไม่ได้โกรธ นุ่นเลย<br />"พี่ต้องรีบกลับเพราะว่าลูกน้องพี่ลงของเสร็จแล้ว เดี๋ยวมันจะคอย มันจะหิวกัน " น้อยตอบไปอย่างนั้น<br />ตอบไปอีกอย่าง ทั้งที่ใจอยากจะบอกกับนุ่นไปว่าเขารักนุ่นเหลือเกิน เขาไม่อยากรั้ง ไม่อยากดึง<br />นุ่นให้มาตกต่ำเหมือนกับเขา<br /><br />"งั้นพี่ พักผ่อนนะ เดี๋ยวนุ่นจะอ่านหนังสือหน่อย" นุ่นวางหู เพราะต้องรีบอ่านหนังสือเตรียมจะสอบ<br />ในภาคเรียนสุดท้าย ปีนี้เป็นปีสุดท้ายนุ่นก็จะจบแล้ว<br /><br />เวลาผ่านไปหลายเดือน ....<br />"กริ๊งงงง กริ๊งงๆๆๆ"<br />"ฮัลโหล ต้องการจะพูดกับใครจ๊ะ" แม่ของน้อยรับโทรศัพท์<br />"ป้าโสภีบอกพี่น้อยด้วยนะ ว่าไปงานวันรับปริญญานุ่นด้วยนะ ป้าบอกด้วยนะว่าต้องมาให้ได้"<br />"จ๊าาาจะบอกให้จ๊าาาา"<br />ป้าโสภีวางหูโทรศัพท์ พร้อมกับน้อยขับรถมามาจอดหน้าบ้าน น้อยเพิ่งไปส่งของมา<br />"น้อยเอ๊ย นุ่นมันบอกให้ไปงานวันรับปริญญาของมันด้วย "<br />"จ่ะแม่เห็นป้ายหน้า มหาวิทยาลัยแล้วจ่ะแม่" น้อยตอบด้วยสีหน้า เศร้าสร้อย ไม่สู้ดีนัก<br /><br />จนวันถึงวันรับปริญญาของนุ่น พ่อแม่ ญาติ พี่น้องของนุ่นมาให้กำลังใจกันเต็มไปหมด<br />นุ่นคอยน้อย จนครู่ใหญ่อาจารย์ป่าวประกาศให้เข้าไปเตรียมรับปริญญาบัตร เพราะใกล้<br />เวลาเข้ามาแล้ว แต่นุ่นไม่ยังไม่รู้เลย ว่าน้อยกำลังมองเขาอยู่อีก ฝั่งหนึ่ง จนนุ่น<br />เข้าไปในหอประชุม สถานที่จะรับปริญญาบัตร<br /><br />"อ้าวน้อย มาด้วยเหรอ"พ่อของนุ่นหันไปเห็นน้อยกำลังเดินมาเลยทักไป<br />"หวัดดีครับ มากันนานแล้วหรอครับ ผมฝากจดหมาย ให้ นุ่นด้วยนะครับ"<br />ยังไม่ทันได้คุยอะไรมากมาย น้อยก็เดินออกไป<br />จน 11 โมงใกล้จะเที่ยง นุ่นเดินออกมาจากหอประชุมพร้อมกับปริญญาบัตรที่รอคอยมา 4 ปี<br />"นุ่น น้อยให้จดหมายมาด้วยนะลูก มันมาแป๊บเดียวแล้วก้อเดินออกไป ไม่ได้คุยอะไร<br />กับมันเท่าใหร่เลยลูก ไม่รู้จะรีบไปใหนของมัน"<br /><br />นุ่นรับจดหมายมาแล้วเดินออกไป นั่งที่โต๊ะหินอ่อนใกล้ๆกัน พร้อมกับเปิดจดหมายมาอ่าน<br />ข้อความในจดหมายเขียนไว้ว่า<br /><br />" นุ่นพี่ขอโทษด้วยนะ ที่พี่ไม่ได้มาอวยพร ไม่ได้มาเป็นกำลังใจให้นุ่นด้วยตัวพี่เอง ตั้งแต่เล็ก<br />จนโตพี่ทำหน้าที่พี่ชาย ที่ดีสำหรับนุ่นมาเสมอ จะเป็นอะไรไปถ้าตอนนี้พี่จะเป็นพี่ชายของนุ่น<br />ต่อไป ถึงตอนนี้พี่อาจจะรู้สึกดีๆกับนุ่น พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า นุ่นจะรู้สึกอย่างไรกับพี่ แต่ที่พี่รู้คือ<br />ชีวิต ของนุ่นกับพี่มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน มันคงเป็นไม่ได้ที่ ฟ้ากับดินจะมาบรรจบกัน<br /><br />มันคงถึงเวลาเสียที ที่พี่ควรจะเลือกทางเดินสำหรับตัวพี่เอง พี่ขอให้ชีวิตของนุ่นมีแต่ความสุข<br />ได้พบกับคนที่เหมาะสมกับนุ่น ที่ไม่ใช่คนที่เป็นดินอย่างพี่ ขอให้น้องของพี่มีความสุขนะครับ<br />พี่ลาก่อน"<br /><br />นุ่นอ่านเสร็จก็ รีบเดิน ขับรถออกไป มองซ้ายและขวา กวาดสายตามองหาน้อยตลอดทาง<br />แต่ก็ไม่เจอแม้แต่เงา นุ่นเลยตัดสินใจขับรถไปยังบ้านของน้อย<br /><br />------------ ที่บ้านของน้อย --------------<br />น้อยเก็บเสื้อผ้า ใส่กระเป๋า ใบนึงพร้อมบอกกับแม่<br />"แม่ผมจะไปทำงานต่างจังหวัดนะครับ"<br />"แล้วงานส่งของที่บริษัทละลูก"<br />"ผมลาออกแล้วครับ ผมจะไปพังงานะแม่ ผมมีเพื่อนอยู่ที่นั่นแล้วผมจะโทรมานะแม่ "<br />"เอ้าน้อย แล้วจะไปพักไปอยู่ที่ใหนละลูก"<br />"ผมไปพักบ้านเพื่อนครับแม่"<br />แล้วน้อยก็เดินออกจากบ้านไปโดยให้ลูกน้อง ที่บริษัทเพิ่งที่ลาออกมาไปส่งที่ สถานีขนส่ง ซึ่งห่างออกไป<br />10 กิโลเมตร รถเคลื่อนตัวออกไป ออกไป ออกไปเรื่อยๆ<br /><br />ครู่ต่อมา...........<br />เอี๊ยดๆๆๆๆ เสียงเบรคดังมาแต่ไกล<br />โสพีเดินออกมาดู เหมือนได้ยินรถใครเข้ามาจอดที่นหน้าบ้าน<br />"ป้าโสภี ป้าโสภี.... ป้าโสภีคะ"<br />"จ๊าาาๆมาแล้วจ๊าาา อ้าวนุ่น มีอะไรเหรอลูก"<br />"ป้าโสพี พี่น้อยอยู่ใหมคะ"<br />"น้อยเหรอ อ้าวน้อยยังไม่บอกเหรอว่าจะไปพังงา"<br />"ไปพังงา ไปทำไมคะป้า"<br />"มันบอกว่า จะไปหางานทำที่โน่น"<br />"วันนี้จะไปขึ้นรถที่ขนส่ง ไปดูซิ ป้าไม่แน่ใจนะว่ารถออกแล้วยัง มันออกไปก่อนหน้าหนู มาที่นี่10 นาทีได้นะ"<br />"ขอบคุณค่ะป้า งั้นหนูไปก่อนนะคะ"<br />แล้วนุ่นก้อขับรถไปยังสถานีขนส่ง....<br /><br />ครู่นึง จึงขับรถมาถึงสถานีขนส่ง นุ่นจอดรถ เดินหาน้อย ไปทั่ว กวาดสายตา<br />มองไปรอบตัวก็ไม่เห็นน้อยแม้แต่วี่แวว น้อยไมรู้เลย ว่านุ่นกำลังตามหา ตอนนี้ น้อยคงคิดว่านุ่นคงอยู่<br />เลี้ยงฉลองอยู่ที่ใหนซักแห่งในกทม เขาขอจากลานุ่นมาดีกว่า แต่ไม่เคยคิดเลยว่านุ่น จะกลับมาตามหาเขา<br />แต่นุ่นมาช้าไปเสียแล้ว รถทัวร์ขับออกไป น้อยนั่งอยู่ในรถคันนั้น รถเคลื่อนออกไป<br /><br />ไกลออกไป ไกลออกไป จนสุดท้าย นุ่นก้อไม่ได้เจอกับน้อย สุดท้าย เส้นทางระหว่าง<br />นุ่นกับน้อยก็เป็นไปได้แค่ใหนความฝัน เช่นเดียวกับฟ้าและดิน ที่ขนานกัน ไม่มีทางจะบรรจบพบกันได้<br />เหมือนกับชีวิต ของนุ่น คนที่มีความเพรียบพร้อม ทั้งฐานะ การศึกษา การใช้ชีวิต ที่ต่างกับน้อย<br />ที่เหมือนก้อนดินเสื่อมๆ ที่ไม่มีค่าราคาใดๆ ที่จะไปเคียงคู่กับกล้วย ที่สวยงาม<br /><br />เรื่องเศร้าๆๆ ของชีวิต คิดว่าน่าจะมีใครซักคนที่เป็นอย่างนี้บ้างเนอะ ไว้ขยันๆ จะเขียนมาให้อ่านใหม่นะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-4698595221402751625?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-70958374121216278772010-02-06T18:02:00.005+07:002010-02-21T20:42:48.447+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4E3x5_41xI/AAAAAAAAABg/l2xQxB3gwcQ/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%99%E0%B8%B2+%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4E3x5_41xI/AAAAAAAAABg/l2xQxB3gwcQ/s320/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%99%E0%B8%B2+%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยเสียจิง ก่อนหน้านี้ ดูข่าวเห็นมีน้ำท่วมที่ใหนจำไม่ได้ แต่เป็น<br />ฝนหลงฤดู ขนาดหลงฤดู นะน้ำยังท่วม แต่พูดไปเรื่องแบบนี้ ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้เลย<br />แม้แต่กรมอุตนิยมวิทยา ก็ยังมีทำนาย ภูมิอากาศผิดพลาดได้เหมือนกัน ไม่มีสิ่งใด<br />สมบูรณ์ เพอร์เฟ็ค 100% ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีข้อผิดพลาด<br /><a name='more'></a><br />แต่ข้อผิดพลาดของใครมากน้อยกว่ากันก็เท่านั้นเอง มันไม่เหมือนกัน เมื่อกี้ดูละคร เรื่องสั้น<br />ฟ้ามีตา ทุกวันเสาร์ประมาณบ่ายสามโมง มันให้แง่คิด หลายอย่าง ทุกครั้งที่ดูมันให้ข้อคิดเสมอ<br />&nbsp;วันนี้ เขาพูดถึงเรื่องของความสุข ความสุข ความร่ำรวย คนเราทุกคนไม่ได้มีความสุข ก็เพราะ<br />&nbsp;มีเงิน ร่ำรวยเท่านั้น ร่ำรวยแต่ไม่เคยมีความสุข<br /><br />อย่างที่ตัวเองต้องการ็มีถมไป หลายคน เคยจน ทำงาน อดทน ต่อสู้ดิ้นรนจนร่ำรวย คิดว่านี่แหละ<br />&nbsp;ความสุขของฉัน นี่แหละความสุขที่ฉันต้องการ แต่ความจริง มันไม่ใช่สุขที่กำลังหาเลย<br />ดังนั้นเรื่องเงินก็คงไม่ใช่ เรื่องที่จะทำให้มีความสุขได้เสมอไป เรามีเงินนิดเดียว เราก็มีความสุขได้<br />&nbsp;คนเราสามารถเปลี่ยนตัวเองได้ ขอแค่เพียงมีเงินมากองอยู่ตรงหน้า<br /><br />ไม่ได้หมายถึงทุกคน แต่ก็มีคนที่ต้องการเงิน มากกว่าสิ่งใด มีเพื่อนผมคนนึง คบกับผู้หญิงคนนึง<br />กำลังจะไปขอเขาแต่งงาน แต่เพื่อนคนนี้ เขาทำงานในโรงงานแห่งหนึ่ง คงหมดยุคกัดก้อนเกลือกิน<br />&nbsp;ก่อนจะไปขอหล่อนแต่งงาน ก็มี หนุ่ม(มีเงิน รู้สึกนะ) มาขอซะก่อนสาวเจ้าเลยแต่งงานไอ้หนุ่ม<br />คนโน้นซะ ไอ้เพื่อนผมคนนี้ ก็เลยได้แต่ทำใจ ไปตามระเบียบ<br /><br />ตอนนี้เพื่อนผมคนนี้ เขาเป็น อส. (หทาร)มั้งครับ ลาออกจาก โรงงานแห่งหนึ่ง ก็เพราะเขาไม่ได้เรียน<br />มาสูงแต่เขา สุขภาพร่างกาย แข็งแรง ไปสอบ วิ่ง ลุกนั่ง วิดพื้น วิ่งนี่เขามาอันดับหนึ่งนำหน้าขาดลอย<br />&nbsp;ไม่สุบบหรี่ ไม่กินเหล้า ไม่เที่ยว นิสัยดีมาก มีผู้ใหญ่สนับสนุนเขา กำนัน<br />&nbsp;คนในอำเภอ ช่วยสนับสนุนให้เขาได้เป็น อส.<br /><br />เงินเดือนหมื่นกว่า แต่ก็ยังดีกว่าทำงานที่โรงงานที่เขาทำอยู่ ไม่ใช่ว่าทำงาน ใน โรงงาน<br />ไม่ดี แค่เพียงจะพูดว่าถ้ามีโอกาสดีๆเข้ามา ก็ควรรีบไขว่คว้าเอาไว้ ผมก็เห็นเขาทำงานตอนนี้ดูแล้ว<br />สบายๆ แค่เข้าเวร ช่วยงานในอำเภอบ้างนิดหน่อย โอกาส จังหวะของใครก็ของมัน<br />ถ้ามองเห็นโอกาสดี จังหวะดีๆ ของชีวิต ก็ควรจะรีบไขว้คว้าเอาไว้ก่อน ถูกต้องใหม<br /><br />อากาสที่นี่ร้อนมากมายเสียจิง ทางเหนือ อากาศคงสบายดีจัง น่าอิจฉาคนฝั่งโน้นเสียจิง<br />ชอบอากาศทางเหนือมาก แต่ไม่เคยไปเลย เป็นคนใต้แต่ผมไม่ค่อยชอบอากาส ทางใต้ก็เพราะ<br />มันร้อนเนี่ยแหละ ที่ชอบเกาะแก่ง ชอบทะเลฝั่งอันดามันมากมาย น้ำใส ใสมาก<br />แต่อากาศที่ร้อนที่สุดไม่ใช่ทางใต้นะ เขาบอกว่า จุดที่ร้อนที่สุด 41 องศา อยู่ จังหวัดตาก<br /><br />ผมเข้าใจถูกใหมครับ ช่วงเมษา 14 เมษา สงกรานต็สาดใจใกล้จะมาถึง ในอีกไม่กี่เดือน<br />นี่ก็เดือนกุมพาพันธ์ เป็นเดือนแห่งความรักแต่เรานี่ซิ คงได้แต่เก็บดอกกุหลาบเก็บไว้ใจแจ<br />กันต่อไป (ไม่มีหรอกดอกกุหลาบในแจกัน) มีแต่ดอกเข็มรอบบ้านเต็มไปหมด<br />แต่ดอกกุหลาบ ไม่เคยได้จากใคร แล้วก็ไม่เคยให้ใคร<br /><br />วันที่ 14 กุมพา เลยเหมือนผม จะไม่ให้ความสำคัญมันเท่าใหร่ มันก็เหมือนกับทุกวันที่พัดผ่านไป<br />&nbsp;ไม่เป็นไร แต่ยินดีกับคนที่ได้กุหลาบ หรือดอกอื่น ที่แฟน มอบให้ คนรักมอบให้<br />หรือจะเป็นคนให้แฟนเสียเอง มอบให้คนรัก ไม่มีคนรักก้อมอบให้พ่อแม่ ก็ได้ มันคงไม่ได้<br />จำเพราะเจาะจง มั้งครับว่า จะต้องเป็นเฉพาะวันแห่งความรักของหนุ่มสาวเท่านั้น<br /><br />ความรักระหว่างเพื่อน ระหว่างพ่อแม่ พี่น้องก็น่าจะรวมอยู่ด้วย มีความรักให้กัน นะครับ<br />โลกนี้จะได้ หมดเรื่อง การรบราฆ่าฟัน โลกนี้จะได้สงบสุขกันเสียที หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะครับ<br />&nbsp;ความรัก มันทำให้อะไรอะไรดีขึ้นเสมอ นะครับ ทำงานร่วมกัน ทำงานที่เดียวกัน<br />รักใคร่ปรองดองกัน เอาใจเขามาใส่ใจเรานะครับ ไว้จะมาบ่นใหม่ ขอบคุณที่อ่าน<br />จนถึงตอนนี้นะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-7095837412121627877?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-4836716122183517772010-02-05T19:35:00.006+07:002010-02-22T05:27:55.094+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4GtWk5BkSI/AAAAAAAAABo/jl8YRmAzvUc/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;</a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4GtWk5BkSI/AAAAAAAAABo/jl8YRmAzvUc/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4GtWk5BkSI/AAAAAAAAABo/jl8YRmAzvUc/s320/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ช่วงนี้ รู้สึกสับสนตัวเอง ชีวิตเหมือนหลงอยู่ในสายหมอก เมฆหมอก ที่รายรอบ อยู่รอบตัว<br />มัน มัวไปหมด มันหลงหาทางออกไม่เจอ มองไม่เห้นทาง ที่จะเดินไป ก็ได้แต่ เดินไปเรื่อยๆ<br />โดยไม่มี โดยไม่เห็นประตูทางออก ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่า จะหาทางออกให้กับ ชีวิตของ<br />ตัวเอง ที่ยังหลงอยุ่ในเมฆหมอก แห่งนี้ได้เหรอเปล่า<br /><br /><a name='more'></a>ชีวิตมันสับสน เคยฝัน หวังจะทำโน่นนี่ คิดว่าหลายคน คงคิดเหมือนกัน แต่นานไป นานไป<br />เวลาผ่านไป ความฝันเริ่มจะเลือนลาง เพราะว่าสับสน ในชีวืต ไม่รุ้เมหือนกันว่าชีวิต เหมาะกับ<br />อะไร ชีวิตมันต้องการอะไร หลายคนค้นหาตัวเองเจอ รู้ว่าตัวเองเหมาะกับอะไร เหมาะกับสิง่ใด<br />แต่ยังมีหลายคน ที่ยังคงหลงทาง เดินไปบนหนทาง แห่งนั้น เดินไปเดินไปเรื่อย ในเมฆหมอก<br /><br />เดินไปบนถนน ที่ปกคลุมไปด้วยเมฆหมอก มัน มัว สลัวไปหมด มองไม่เหนทางที่เดินออกไป<br />ก็ได้แต่เดินไปเรือ่ยๆ เรื่อยๆ เดินไปเรื่อยๆ เดินไปเผื่อว่าซักวันนึง ซักครั้งนึง อาจจะเจอทาง<br />ออกที่เดินอยู่บนถนนสายหมอกเส้นนี้ ได้เจอกับความฝัน ที่ชีวิตของตัวเองต้องการ<br />ได้เจอกับหนทางที่ไฝ่ฝัน<br /><br />เราต้องใช้เวลานานแค่ใหน กว่าจะเจอกับ สิ่งที่ตัวเองไฝ่ฝัน สิ่งที่ตัวเองกำลังตามหามาทั้งชีวิต<br />หลายคนยังไม่ค้นพบตัวเอง ว่าตัวเองตัองการอะไร บางทีมันรู้สึกท้อแท้ สิ้นหวัง นี่เรามาทำ<br />อะไรอยู่ตรงนี้ เรากำลังทำอะไร ทำไมชีวิตมันไม่ไดัดังใจ ทำไมชีวิตมันไม่ได้ดังหวังเลย<br />เคยรู้สึก เหมือนอยากจะอยากร้องไห้บ้างใหม มันสุดจะทน กับชีวิต ที่อาภัพ<br /><br />ชีวิตที่มันไม่ได้เรื่อง คนอื่นเขาเดินตามหาความฝันประสบความสำเร็จกับสิ่งที่ตัวเองต้องการ<br />แต่ทำไมเราถึง ยังไปไม่ถึงใหนเลย ก็ได้แต่ให้กำลังใจตัวเอง ว่าซักวันนึงมันคงจะถึงที<br />ของเราบ้าง ผมคิดว่าไม่ใช่แค่ผมคนเดียวนะ ที่รู้สึกท้อแท้ หมดกำลังใจ แต่บางที ความฝัน<br />สิ่งที่อยากะจะป่าย จะปีนไปหามัน มันทำให้ ความรู้สึกจากความ ท้อแท้ สิ้นหวัง<br /><br />กลับมาทำให้ตัวเอง เลือกที่จะลุกขึ้นสู้ เดินหน้า เดินต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงฝั่งฝัน<br />จนกว่าจะถึงวันแห่งความฝัน วันแห่งความสมหวัง วันแห่งความสำเร็จ ในระดับหนึ่ง<br />ของชีวิต บางทีเรื่องของความฝันถ้าหาก ไม่อยากกดดันตัวเอง ก็ไม่ต้อง ไปกะเกณ<br />อะไรมันมากนัก ปล่อยให้มันเดินไปเรื่อยๆ ค่อยเดินไป เดินไป เดินไปเรื่อย<br /><br />ระหว่างทางแห่งความฝัน อาจจะได้พบได้ เจอกับความฝันของคนอื่น ที่เขาทำความ<br />ฝันของเขาได้สำเร็จ คนเรา ทุกคน ความสำเร็จ ต้องใช้เวลา ใช้เวลามากน้อยแค่ใหน<br />ขึ้นอยู่กับความพร้อม ของบุคคล คนคนนั้น ไมว่าจะเป็นในเรื่องของ การเงิน<br />ก็ตาม เงินก็เป็นปัจจัยสำคัญ เพราะเงิน คืนทุนที่จะนำไปต่อเติมความฝันให้สำเร็จ<br /><br />แต่เงินก็ไม่ใช่คำตอบ เสมอไป แม้ว่าจะไม่พร้อมทางด้านการเงิน ก็คงต้องทำงานเก็บ<br />เงินไปก่อน ค่อยๆเดินไปก็แล้วกัน ระหว่างทางเดินไปหาความสำเร็จ ก็หาประสบ<br />การในหน้าที่การงานอย่างอื่นทำไปก่อน จนสุดท้ายเมื่อมีเงินทุนซักก้อน ที่พร้อม<br />จะนำมาต่อเติมความฝัน แล้วค่อยว่ากันอีกทีนึง<br /><br />ไม่ว่าจะอายุเท่าใหร ก็ช่างมัน ไม่ต้องกดดันตัวเอง เห็นคนอื่นอายุน้อยกว่า แต่ทำไม<br />เขาถึงประสบความสำเร็จในสิ่งที่ตัวเองไฝ่ฝัน ก็อย่างที่บอก เรื่องของ ความฝันบางครั้ง<br />มันมีปัจจัยหลายอย่าง ที่จะทำให้เขาใคร คนนั้น คนคนนั้นประสบความสำเร็จได้ ช้าเร็ว<br />ต่างกัน ก็ได้แต่บอกตัวเองว่า ต้องสู้ต่อไปแม้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็คงต้องสู้อย่างเดียว<br /><br />แม้ใครจะดูถูก เหยียดหยาม ถ้าหากที่ ตัวเราฝัน แล้วมันเป็นสิ่งที่ดี ไม่ทำให้ใครเดือด<br />ร้อนก็จงทำมัน จงเดินไปหามันกันดีกว่าเนอะ ปลอบใจตัวเอง คุณก็เหมือนกัน<br />รู้จักปลอบใจตัวเองด้วยละ ต้องสู้ สู้ ต่อไป จนกว่าจะเจอ คำว่าสำเร็จ สู้ๆคับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-483671612218351777?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-90821097757835372542009-12-26T11:33:00.012+07:002010-02-22T05:27:27.775+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4GxTN894wI/AAAAAAAAABw/ctfUX9uZZbg/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A92.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;</a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4GxTN894wI/AAAAAAAAABw/ctfUX9uZZbg/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A92.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4GxTN894wI/AAAAAAAAABw/ctfUX9uZZbg/s320/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A92.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #333333;">ความฝันอีกเรื่องนึง ผมว่าน่าจะเป็นฝันเรื่องเดียวกันหรือเปล่าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่มัน</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">เนื้อเรื่องมันใกล้เคียงกัน นี่ฝันคืนเดียวกัน วันเดียวกัน แต่ฝันเหมือนสองเหตุการณ์&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">หรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับน้ำท่วมโลก</span><span style="color: #333333;"></span><br /><a name='more'></a><span style="color: #333333;">ผมเล่าเลยแล้วกันนะครับ สถานที่ผมยืนอยู่ในตอนนั้นน่าจะเป็นในตัวเมือง เพราะ</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">ดูเหมือนจะมีตึกสูง มีบ้านเรือน แล้วดูเหมือนจะมีถนน 4 เลน ใช่มันน่าจะเป็นถนน 4&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">เล่นคลับคล้ายคลับคลา อีกอย่างสถานที่ผมฝันดูเหมือนจะมีทะเล มีชายหาด&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">ผมกำลังมองไปยังทะเล มีผู้คนกำลังเล่นน้ำกัน เหตุการณ์ก็ปกติ&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">แต่ช่วงเวลาต่อมา มันดูเหมือนน้ำทะเลเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น อย่างผิดปกติ เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">อย่างรวดเร็วผมไม่ได้ยืนอยู่แถวนั้น ผมไม่แน่ใจว่า ผมยืนอยู่บนตึกสูงแห่งหนึ่ง หรือว่า</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">ยืนอยู่บนถนนกันแน่ มันคลับคล้ายคลับคลา แต่รู้สึกเหมือนผู้คน หลายคน ต่างวิ่ง</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">มายังตึกที่ ผมพูดถึงมันมีหลายชั้น&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">หลายคนเดินขึ้นไป ยังชั้นบน ที่สูงๆขึ้นไป และที่นี่ผมได้เจอแม่ผมด้วย และนี่มันก็คง</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">คล้ายๆกับสึนามิอีกนั่นแหละ แต่ในฝันเหตุการณ์นี้ผมรอด</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">ถึงแม้ความฝันมันอาจจะไม่ใช่ความจริง แต่บางครั้งความมันก็เป็นเรื่องจริง บางครั้ง</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">ความฝันก็บอกเหตุล่วงหน้าได้เหมือนกัน</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">ความรู้สึกในความฝัน หรืออาจจะเป็นตอนที่กำลังเขียนบทความนี้ ความรู้สึกผมน่าจะใกล้</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">เคียง เช่นเดียวกับคนที่เคยโดนคลื่นสึนามิ คลื่นขนาดที่กวาดทุกสิ่งทุกหายวับไปกับตา&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">กวาดทุกสิ่งทุกอย่างราบเป็นหน้ากลอง ต่างคนต่างหนี ต่างคนต่างวิ่งกันสุดชีวิต มันคงน่ากลัว&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">สุดๆ คุณกับผมไม่ได้อยู่ตรงนั้น ฟังดูมันอาจจะไม่น่ากลัว แต่ถ้าคุณได้พบ</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">ไปเจอะไปเจอกับตัวคุณเอง ผมว่ายากที่คุณจะลืมเลือน มันจะรู้สึกอย่างไรคุณลองไปถาม&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">คนที่เคยผ่านนาทีชีวิต ตรงนั้นดูซิครับ เขาน่าจะให้คำตอบคุณได้ ว่ามันน่ากลัวขนาดใหน</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">จบแล้วครับ..... ไว้จะพยายามเก็บความเล่าให้ฟังใหม่นะคับ อีกประมาณ 20 นาที จะตี 4&nbsp;</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">แล้วนอนดีกว่า ราตรีสวัสอีกรอบครับ บาย</span><span style="color: #333333;"><br /></span><br /><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">เขียนโดย นายขี้บ่น</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">วันที่ 26 ตุลาคม 2552</span><span style="color: #333333;"><br /></span><span style="color: #333333;">เวลา 11.42 น.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-9082109775783537254?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-62587888539674574832009-12-26T11:30:00.005+07:002010-02-22T05:30:31.453+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4Gzui6kLFI/AAAAAAAAACA/N_b1bhsFztU/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A91.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4Gzui6kLFI/AAAAAAAAACA/N_b1bhsFztU/s320/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A91.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #333333;"><span style="font-size: 100%;">ฝัน ความไฝ่ฝัน ความฝัน สองคำนี้เหมือนกันหรือเปล่า ฝันว่าอยากจะทำโน่นทำนี่<br />กับความฝัน ที่นอนหลับแล้วก็ฝัน ฝันโน่นฝันนี่ เหมือนกัน แต่คิดว่ามันคงละอย่าง<br />กัน ยินดีกับหลายคนได้เดินไปตามความฝันของตัวเองตั้งแต่เยาว์วัย และยินดีกับหลาย<br />คนที่เดินไปหาฝันได้สำเร็จ<a name='more'></a> ยินดีกับหลายคนที่สามารถฟันฝ่าอุปสรรค จนสามารถไขว่คว้าหาฝัน และประสบความ<br />สำเร็จในชีวิต แต่ยังมีใครหลายคนที่กำลังเดินไปหาฝันอยู่ ขอให้ประสบความสำเร็จกับ<br />ความไฝ่ฝันที่คุณกำลังตามหานะครับ<br /><br />ร่ายซะยาวแต่เรื่องที่จะพูดจริงๆ วันนี้ เป็นเรื่องความฝัน เหมือนกัน แต่มันคนละฝัน<br />ผมหมายถึงความฝันจริงๆ คนเราเวลาง่วงแล้วมันก็อยากจะนอน นอนแล้วก็ต้องฝัน<br />หรือใครนอนแล้วไม่ฝันบ้างล่ะ ความฝันในยามหลับไหล ความฝันมันเกิดขึ้นได้อย่างไร<br />&nbsp;ความฝันส่วนใหญ่ น่าจะเกิดขึ้นจากความฝังใจหรือเปล่า<br /><br />วันเสาร์ ตื่นขึ้นมาเวลาประมาณ ตี 3 คืนนี้รู้สึกเหมือนผมจะฝันร้าย เหมือนแผ่นดิน<br />ไหว เหมือนน้ำจะท่วมโลกผม ไม่รู้เหมือนกันว่ามันฝันขึ้นมาได้อย่างไร ไม่ได้ดูหนัง<br />ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ก่อนหน้านั้นเลย หรือจะมาสมองส่วนที่คอยบันทึกเรื่องราวที่เกิด<br />ขึ้นในแต่ละวัน มันอาจจะเรียบเรียงจากจิตใต้สำนึกลึกๆ มาเป็นความฝันหรือเปล่า<br /><br />ก็ไม่อาจจะรู้ได้ ผมฝันถึงแผ่นดินไหว น้ำท่วมโลก แต่ความรู้สึกมันคลับคล้ายคลับคลา<br />ใกล้เคียงกับสึนามิ(น่าจะความรู้เดียวกัน) มันน่ากลัวมาก ในความฝันเหมือนผมกำลังเดิน<br />ข้ามสะพานไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ก็มีผู้หญิงคนนึงเดินขึ้นมาด้วย เดินไปครู่หนึ่ง ผมรู้สึกเหมือน<br />สะพานกำลังทรุดตัวลง เหมือนสะพานใกล้จะพัง เราเลยวิ่งย้อนกลับ<br /><br />ไปทางเดิมที่เดินขึ้นมา เราวิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่งๆๆ ความฝันนี่ก็แปลกนะ มันไม่ค่อยเป็นเรื่อง<br />นะบางที ผมกำลังวิ่งอยู่บนสะพานที่กำลังพังลง จู่ๆผมก็รู้สึกว่าตัวเอง กำลังวิ่งบนเสาไฟฟ้า<br />เสาไฟที่ถูกวางไว้ น่าจะไว้สำหรับข้ามแม่น้ำ แต่เอะกำลังวิ่งอยู่บนสะพาน แล้วทำไมมา<br />วิ่งอยู่บนเสาไฟ ซะล่ะ งงดีจิง<br /><br />ต่อมาเสาไฟฟ้า ได้พังลง ผมมองเห็นเหล็กยาวขนาดศอก ผมเอื้อมจะจับมัน แต่ก็สุดที่จะ<br />เอื้อมถึง แล้วผมก็ตกลงไปในแม่น้ำ คิดว่าผมคงไม่น่าจะรอดเพราะผมว่ายน้ำไม่เป็น<br /><br />เขียนโดย นายขี้บ่น<br />วันที่ 26 ธันวาคม 2552<br />เวลา 11.41 น.<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-6258788853967457483?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-31083743668534126202009-12-24T11:11:00.006+07:002010-02-22T06:05:40.156+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">&nbsp; </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4G7F8eVEbI/AAAAAAAAACg/Xs0hAAOngB8/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4G7F8eVEbI/AAAAAAAAACg/Xs0hAAOngB8/s320/%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B5.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />กาลครั้งนึง นานมาแล้ว ไม่ได้นานเท่าใหร่เนอะ มีเด็กน้อยอยู่ 2คน น้องสาว คือต๋อมแต๋ม<br />กับพี่ชาย คือมุด กำลังเก็บดอกไม้เอะดอกอะไรนะ ดอกกุหลาบสีขาว ที่ปลุกไว้ อยู่ในสวน<br />หลังบ้าน บ้านไม้สีขาว บ้านหลังนี้มีชื่อว่า บ้านกุหลาบขาวต๋อมแต๋ม กำลังเก็บดอกกุหลาบ<br />ใส่กระเช้าสีขาว ได้ไปหลายดอกแล้ว จะนำไปใส่ในแจกกัน<br /><br /><a name='more'></a>ในห้องพี่ชาย ในห้อง นอนห้องครัว ห้องนั่งเล่น ให้ทั้งบ้านเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอก<br />กุหลาบสีขาวที่โชยกลิ่นหอมมาแต่ไกล<br />ส่วน มุด ใครง่ะ ไม่รู้ดิ ก้อกำลังนั่งวาดรูปให้น้องสาวที่น่ารักของตัวเองอยู่ครูใหญ่<br />เสร็จแล้วก้อเดินไปหน้าบ้าน หมอกจาง อากาสหนาวหน่อยๆ เดินสูดลมหายใจ อากาส<br /><br />ที่แสนสดชื่นกลิ่นหอมกุหลาบขาว....................... ช่างสดชื่น เสียจิง<br /><br />***************<br />ต๋อมแต๋ม เก็บดอกไม้ใส่กระเช้าจนเต็ม กำลังจะเดินเอากุหลาบขาวไปเก็บใส่แจกันสีขาว<br />"ช่วยด้วยยยยยยยยยยยย<br /><br />********************<br />มุดได้ยินเสียง เหมือนใครขอความช่วยเหลือ ใช่ ได้ยินมาจากหลังบ้าน ใช่น้องสาวแน่เลย<br />มุดวิ่ง ไปยังหลังบ้าน ก้อเห็นดอกกุหลาบสีขาวกระจัดกระจายเต็มไปหมด หันไปอิกทาง<br /><br />มองเห็นงูตัวใหญ่กำลังจะ ฉก น้องสาวอยุ่รอมร่อ........ ด้วยความกลัวว่าน้องสาวจะเป็น<br />อะไรไป พี่ชายเลย วิ่งไปขวาง งูตัวนั้นเลย ฉกโดนพี่ชาย ตรงแขนข้างหนึ่ง น้องสาวตกใจ<br />จึงลุกขึ้นมาดูพี่ชาย<br /><br />พี่ชายถูกงูกัด.. น้องสาววิ่งไปยังบ้านใกล้เคียง ป่าวบอกร้องเรียก วิ่งไป ร้องไห้ไป<br />"ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย พี่ชายหนู ถูกงูกัด ช่วยพี่ชายหนูด้วยค่ะ" ต๋อมแต๋ม ป่าวบอก<br />ชาวบ้านแถบนั้นด้วยความตกใจ กลัวพี่ชายจะเป็นอะไรไป<br /><br />"ใครเป็นอะไรหนู" ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลัง ปลุกพืช ผักผลไม้ใกล้ๆ<br />กันถามด้วยความเป็นห่วง<br />"พี่หนูถูกงูกัด ช่วยพี่หนูด้วย" แล้วต๋อมแต๋มก้อวิ่งนำหน้า ชาวบ้าน วิ่งตามกันไปติดๆ<br />จนถึง ตัวพี่ชาย<br /><br />พี่ชายที่กำลังจะไม่ไหว ไม่ไหวแล้ว..........ชาวบ้านคนนึง เดินไปหาเชือก เส้นหนึ่ง<br />มามัด แขน ของมุดไว้<br />ชาวบ้านคนนึงขับรถมารออยู่แล้ว ก้อยกตัวขึ้นกระบะหลัง พามุดไปส่ง โรงพยาบาล<br />ที่ไกลออกไปสองกิโล<br /><br />ส่วนต๋อมแต๋มจับมือพี่ชายกำแน่น ร้องไห้ พี่ชายเปนห่วงน้องสาว ร้องไห้ออกมา<br />กำลังจะไม่ไหว<br /><br />จนถึงรพ บุรุษพยาบาลนำมุดลงจากรถ พาเขาไปยัง ห้องพยาบาล<br />ใครเอางู มาด้วยใหมค่ะ พยาบาลคนนึงถาม อยากว่ารู้งุชนิดใหนกัน<br />"อยุ่นี่ครับ" ชาวบ้านคนนึง จับใส่กระสอบ มาให้ด้วย แล้วก้อยื่นให้พยาบาลไป<br /><br />มุดอยู่ในห้องพยาบาล หลาย ชมแล้ว น้องสาว ยังคอยพี่ชายด้วยความเป็นห่วง<br />จนหมอคนนึงออกมาจากห้องพยาบาล<br /><br />"พี่ชายหนูเป็นยังงัยบ้างคะ" ต๋อมแต๋ม ถามด้วยความเป็นห่วงพี่ชาย ถามไป สะอื้นร้องไห้ไป<br />"ปลอดภัยแล้วคับ ไม่เป็นต้องเป็นห่วงนะหนูนะ" คุณหมอตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้มยินดี<br />แล้วก้อเดินไปยังอิกทางหนึ่ง<br />ต๋อมแต๋มเข้าไปหาพี่ชาย พี่ชายที่ยังหลับไหลยัง ไม่ตื่นเลย ต๋อมแต๋มเดินไปนั่งบนเก้าอี้....<br />มองดูพี่ชาย.............แล้วกอดพี่ชายด้วยความเป็นห่วง จนหลับไป<br /><br />*****************<br />ต๋อมแต๋มรุ้สึกเหมือนมีใครมาลุบผม เบาๆ มือแตะไหล่ ลุบผมเบาๆ<br />"น้องสาว น้องสาว เป็นยังงัยบ้างล่ะ" ต๋อมแต๋มตื่นขึ้นมา ก้อมองเห็นพี่ ยิ้ม กำลังมอง<br />น้องสาว คนดี<br /><br />"พี่ชายเป็นยังงัยบ้างคะ" ต๋อมแต๋มถามพี่ชายด้วยความเป็นห่วง<br />" พี่ไม่เป็นไรหรอก<br /><br />น้องสาวร้องไห้ด้วยความเป็นห่วงพี่ชาย น้องสาวเข้าไปกอดพี่ชาย พร้อมกับร่ำให้<br /><br />อย่างไม่อายใคร<br />"ขี้แงจังนะเรา" พี่ชายยิ้ม ล้อน้องสาว พร้อมกับกอดนอ้งสาว ด้วยความสุข สดชื่น<br />ยินดี<br /><br />******************************* จบแล้วคับละครน้ำเน่าของผม************************************<br /><br />Write by นายขี้บ่น<br />d/m/y : 9 /10/2009<br />Time : 9.08 น.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-3108374366853412620?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-56025864925293980892009-12-24T11:10:00.005+07:002010-02-22T05:46:16.239+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4G3EmalDAI/AAAAAAAAACY/3Anz7yCYHtA/s1600-h/%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%86%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2+%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4G3EmalDAI/AAAAAAAAACY/3Anz7yCYHtA/s320/%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%86%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2+%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A2.jpg" /></a>&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>โต้งเด็กหนุ่มวัย 18 เศษๆ ไปเดินเล่นแถวๆบ้านซึ่งติดกับโรงฆ่าสัตว์แห่งหนึ่ง<br />โต้งได้ยินเสียงร้องอันโหยหวน ซึ่งไม่เคยได้ยินมาก่อนนนน เสียงอันโหยหวน เสียง<br />ร้องบ่งบอกถึงความทรมานแสนสาหัส<br /><a name='more'></a>โต้งเดินไปยังที่มาของเสียง มันเสียงอะไรกันนะ โต้งเข้าไปใกล้ทุกที ทุกที ทุกที<br />จนมองเห็น ช่องหน้าต่างๆบานหนึ่ง เปิดอยู่นิดหน่อย โต้งเลย แอบมอง<br />สิ่งที่เขาเห็น<br /><br />คือเห็นคนกำลังถือฆ้อนปอนด์ ด้ามยาว ชายวัยฉกรรจ์ กำลัง เอาฆ้อนปอนด์<br />ทุบไปที่บริเวณคอ บริเวณ หัวของหมู หมูดิ้นพรวดพราด ด้วยความเจ็บปวด<br />แล้วก้อมี ชายอิกคน ใช้มีดปลายแหลม เฉือนไปที่คอของมันพร้อมกับอิก<br /><br />คนนั่งทับหมู แล้วก้อมีคนเอา กะละมังมารองรับเลือดที่ย้อยหยด ไหลทะลักออก<br />มาจากหมูตัวนั้น มองไปอิกคนก้อกำลังใช้ของแหลม เป็นเหล็กยาวปลายแหลม<br />จ้วงไปที่บริเวณจมูกหมูแล้วลากไปอิกทาง<br /><br />อย่าฆ่าฉันเลย ......... อย่าฆ่าฉันเลย ........ ฉันยังไม่อยากตายยยย<br />ใครๆก้อรักชีวิต อย่าฆ่าฉันเลย......... ฉันไม่ใช่อาหารของพวกคุณ<br /><br />โต้งรีบละสายตาแล้วเดินออกมา แต่เขาได้ยิน อิกเสียงหนึ่งดังมาจากอิก<br />ทาง จึงเดินไปยังที่มาของเสียง แล้วมองไปยังหน้าต่างอิกบานนึง<br />ก้อมองเห็น ใครคนนึงกำลังจูงควาย ตัวนึง มาผูกติดกับเสาปูนกลมๆ<br /><br />มัดแน่นจนมันไม่สามารถขยับเขยื้อนวิ่งหนีไปใหนได้ จากนั้นก้อมีชาย<br />คนนึงเอาฆ้อนทุบเข้าที่ บริเวณคอ บริเวณหัว จนมันล้มลง จากนั้น<br />ก้อมีคนเอามีดปลายแหลม มาเฉือนคอมัน แล้วก็เอากะละมังมารองรับ<br />เลือดเอาไว้ .................... เหมือนกันกับหมู<br /><br /><br />โต้งเดินต่อไป แล้วก้อได้ยินอิกเสียงหนึ่ง แล้วก้อมองไปยัง หน้าต่างอิกบาน<br />ก้อมองเห็นอีกคนนึงเอาฆ้อนทุบเข้าที่หัวของวัวตัวนึงจนล้มทั้งยืน<br /><br /><br />โต้งตัดสินใจก้าวออกมาจากที่แห่งนั้น<br />แล้วเดินไปยัง กลับไปยังหมู่บ้าน ......... แล้วก้อเห็นเป็ดตัวนึงกำลังถูกเชือด<br />หลังถูกเชือดมันไมได้ตายทันที มันยังยืนอยู่ ฉันยังไม่อยากตาย<br />ฉันยังไม่อยากตาย................... ใครๆก้อคงรักชีวิตของตัวเอง<br /><br /><br />โต้งตัดสินใจเดินกลับบ้านทันที<br />"โต้งเอ๊ยไปซื้อผักบุ้งที่ตลาดให้แม่หน่อย " แม่โต้งพูด<br />"ได้จ่ะแม่เดี๋ยวไปซื้อให้" โต้งพูด<br /><br />แล้วโต้งก้อปั่นจักรยานไปยังตลาด ห่างออกไป 2 กม จน ครู่ หนึ่งก้อถึงตลาด<br />โต้งเดินหา ซื้อผักบุ้ง ตามที่แม่บอก แล้วเขาเดินไปเห็น แม่ค้าคนนึง กำลัง<br /><br />จับกบตัวนึง กำลังกระโดดอยุ่เลย มาลอกหนังออก โดยเอามีดคมๆมาผ่าหลัง<br />แล้วก้อลอกหนังมันออก มันยังไม่ตาย พวกเขาฆ่ามัน ทั้งๆที่มันยังมีชีวิตอยุ่<br />ฉันยังไม่อยากตาย....... ฉันยังไม่อยากตาย<br /><br />โต้งเดินต่อไป ก้อไปเห็นปลาช่อนตัวนึง ยังเป็นอยุ่เลย แม้ค้าหยิบมา<br />แล้วเอามีดคมๆ มาตัดหัวมันออก ฉันยังไม่อยากตาย<br />ฉันยังไม่อยากตาย......... ฉันไม่ใช่อาหารของพวกคุณ<br /><br />โต้งเดินไปซื้อผักบุ้งให้แม่ แล้วปั่นจักรยานกลับบ้านทันที โต้งปั่นไปคิดไป<br />น่าสงสาร สัตว์เหล่านั้นจิงๆ มันคงไม่อยากตาย มันดิ้นรนจนถึงช่วงชีวิต<br />สุดท้ายของมัน<br /><br />"กลับไปฉันจะเลิกกินเนื้อสัตว์ซะที" โต้งบอกกับตัวเองจากนั้นโต้ง<br />ก้อไม่กินเนื้อสัตว์อิกเลย<br /><br />*******************************************************<br />จบแล้วคับแต่อันนี้คงไม่น้ำเน่าเนอะ ขออภัยหากทำให้คุณกินข้าวไม่ลง<br />ก็แค่เล่าให้ฟังเท่านั้นครับ .............<br /><br />เขาว่ากันว่า มนุษย์ เป็นสัตว์ประเสริฐ เป็นสัตว์กินพืช<br />แต่ทำไมทุกวันนี้ บ้านเมืองถึงวุ่นวาย ทำไมถึงรบราฆ่าฟันกัน<br />ช่างอัมหิตเหลือเกิน ทำกันได้เหมือนผักเหมือนปลา<br /><br />นี่เราคงทำให้ใครหลายคนไม่อยากกิน หมู กินเนื้อ กินไก่ เราไป<br />เห็นวิดีโอมาเลยมาแต่งเรื่องให้อ่านกัน แต่เค้าโครง วิธีการฆ่า..<br />สัตว์ มันเป็นความจริง<br />เป็นไงล่ะยัง กินผัก กินเจ กันดีกว่าเนอะ สุขภาพดีกันทุกๆคนนะจะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-5602586492529398089?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-62363207776205253302009-12-24T10:57:00.005+07:002010-02-22T19:07:40.222+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4JzZZLwdnI/AAAAAAAAACw/q-xZSzwfGPU/s1600-h/nick-tour.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4JzZZLwdnI/AAAAAAAAACw/q-xZSzwfGPU/s320/nick-tour.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />หลายคนอาจจะท้อแท้กับชีวิต ตอนนี้อาจจะกำลังยังท้อแท้อยู่ สิ้นหวัง.......<br />มีหลายเรื่องใช่ใหม ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป เก็บความผิดหวัง ท้อแท้ สิ้นหวัง<br />ทิ้งไว้ก่อน แล้วลงมือทำ เริ่มต้นใหม่<br /><br /><a name='more'></a><br />ล้มก้อต้องลุก ผิดหวังก้อให้ความหวังกับตัวเอง สลัดทิ้งความเศร้าเดินหน้า...<br />ไปหาฝันคิดแล้วลงมือทำ อย่ากลัวความล้มเหลวถ้ายังไม่ได้เริ่มต้น<br /><br />ลองดูชีวิตของ Nick Vujicic (ลองดูใน google พิมพ์ Nick Vujicic)<br />ไม่มีแม้แต่แขน ไม่มีแม้แต่ขา เขายังมีความฝัน ทำไมเขายังอยู่ได้ ดูวิดีโอ<br />แล้วเป็นไง เก่งใช่ใหม<br /><br />เขาทำได้ไง ดูซิเขายังสู้ยิบตาเลย เขาเป็นนักสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กๆ<br />มันน่าเศร้านะถ้าเรามีสองแขน สองขา เป็นคนปกติ จะยอมแพ้เอาง่ายๆ<br /><br />กับสิ่งที่กำลังตามหา หรือสิ่งที่ฝัน อยากประสบความสำเร็จ อยากก้าวไปหา<br />ฝัน อยากเป็นในสิ่งที่หวัง สิ่งที่ฝัน<br /><br />ก้อ ลงมือทำซิ คิด คิดแล้วก้อลงมือทำ ลองทำดูก่อน ไม่ต้องกลัวว่าจะล้มเหลว..<br />ชีวิตนี้เหมือนละครบทหนึ่ง ถ้าอยากรู้ว่าตัวเองเหมาะกับอะไร ก้อต้องลองดู<br />ไม่ใช่เหรอ<br /><br />ค้น หาตัวเองเจอแล้วยังล่ะ ลองค้นหาตัวเองซิ แล้วก้อก้าวไปหาฝัน ทิ้งความ<br />ท้อแท้ให้มันอยู่ในอดีต ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด แล้วก้าวเดิน ก้าวไปหาฝัน<br /><br />กับอนาคตที่ฝันเอาไว้ สู้ต่อไปนะ คิดว่าทุกคนก้อต้องมีฝัน จะมีค่าอะไรถ้าฝัน<br />แล้วไม่ลงมือทำซะทีฝัน แล้วก้อต้องลงมือทำ<br />ท ท ท= ทำทันที ท่องจำเอาไว้<br /><br />อายุไม่ใช่เรื่องสำคัญ สำหรับการเริ่มต้นใหม่ ขอเพียงมีใจสู้ ทุกคนก้อก้าวข้ามไป<br />หาฝันและประสบความสำเร็จกันได้ทุกคน สู้เขานะคับ สู้ๆๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-6236320777620525330?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-87877389969014591992009-12-24T10:45:00.005+07:002010-02-22T19:54:44.950+07:00<div class="separator" style="clear: both; color: #7f6000; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4J4-jeg_2I/AAAAAAAAADg/W-JZdJSquYM/s1600-h/%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%AD.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4J4-jeg_2I/AAAAAAAAADg/W-JZdJSquYM/s1600-h/%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%AD.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4J4-jeg_2I/AAAAAAAAADg/W-JZdJSquYM/s1600-h/%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%AD.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4J4-jeg_2I/AAAAAAAAADg/W-JZdJSquYM/s320/%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%AD.JPG" /></a></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /><br /><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">เคยมีคนบอกโลกนี้ไม่เหมาะสำหรับคนอ่อนแอ ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ไม่ใช่</div><div style="color: #7f6000;">สิ่งที่น่ากลัว ความกลัวมันอยู่ทีใจ ดูละครดูดีๆ ดูละคร ย้อนดูตัว ทุกคนมีจุดเด่น</div><div style="color: #7f6000;">ทุกคนมีจุดด้อย มากน้อยไม่เหมือนกัน ปัญหาคนทุกคนมี ทางที่ดีต้องรู้จัก</div><div style="color: #7f6000;">ยอมรับปัญหาของตัวเองต่อสู้กับปัญหา ไม่ใช่การเดินหนีปัญหา</div><a name='more'></a><div style="color: #7f6000;"></div><div style="color: #7f6000;">หนีปัญหาไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา ชีวิตทุกชีวิต ถูกลิขิตมาไม่เหมือนกัน กลัวอะไรกับชีวิต</div><div style="color: #7f6000;">เครียดอะไรนักหนา เครียดมาก ปวดหัว อย่าคิดเล็กคิดน้อย อย่างคิดอะไรที่ไม่มีความสุข</div><div style="color: #7f6000;">ชีวิตคนเราสั้นนัก 60 70 ก้อไม่อยู่แล้ว หรือถ้าใครดูแลตัวเองดีๆ ก้ออายุยืนยาว เป็นร้อยปี</div><div style="color: #7f6000;">บางคนยังเด็กก้อยังตาย บางคนเกิดมายังไม่ทันลืมตาดูโลก ก้อไปแล้ว แต่บางคน</div><div style="color: #7f6000;">ร้อยกว่าปียังแข็งแรงอยู่ทำโน่นทำนี่ได้หมด ชีวิตซื้อหาที่ใหนไม่ได้ตายแล้วตายเลย</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">ไม่หวนกลับคืน ต่อให้มีเงินมากมายแค่ไหนก็มีวันตายไม่มีคนรวยที่ไหน</div><div style="color: #7f6000;">ยืนอยุ่ค้ำฟ้าได้ เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่าง เงินซื้อชีวิตไม่ได้ หลายคนทำงานเพื่อเงิน </div><div style="color: #7f6000;">หลายคนทำเพื่อความ สุขสบายใจ รวยสุขกาย ไม่สบายใจ ไม่มีความสุข</div><div style="color: #7f6000;">สู้เป็นคนจนที่มีความสุขดีกว่า แม้ไม่สุขกาย แต่สมบูรณ์ พูนสุข และสบายใจ สุขใจ </div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">ลองอ่านเนื้อเพลงนี้ซิ </div><div style="color: #7f6000;">"มีคนมากมายต้องหยุดตัวเอง ยอมพ่ายแพ้และทิ้งฝันไป ไปไม่ถึงฝันอันยิ่งใหญ่</div><div style="color: #7f6000;">เพราะท้อใจตัวเอง จงอย่ายอมแพ้ จงแปรเปลี่ยนความทุกข์ให้เป็นความฝันอันสดใส</div><div style="color: #7f6000;">ทำตามความตั้งใจ อย่าหยุดฝัน มันจะไปไม่ถึง อาจมีล้มและแพ้บ่อย แต่อยากให้ลุก.</div><div style="color: #7f6000;">ขึ้นสู้หน่อย จงคอยบอกตัวเอง ไม่มีอะไรได้มาง่ายดาย จงอย่ามัวท้อ ให้เอาใหม่ </div><div style="color: #7f6000;">เหน็ดเหนื่อย แค่ใหนให้ช่างมัน จงกัดฟันทน จนกว่า จะมีฝันที่เป็นจริง </div><div style="color: #7f6000;">แรงลมฝนที่เปียกปอนใจ ในไม่ช้าก้อคงแห้งไป ลองอีกครั้ง ขอเพียงเริ่มใหม่ </div><div style="color: #7f6000;">ฝันที่หวังจะเป็นจริง ทางเดินอาจจะไม่มีดอกไม้ เดินลุยผ่านขวากหนาม</div><div style="color: #7f6000;">ให้ยิ้มเข้าไว้ ทำตามความตั้งใจ อย่าหยุดฝัน ฝันนั้นจะไปไม่ถึง" </div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">เมื่อชีวิตเริ่มเดิน เดินไปสู่ความฝัน ก้าวแรกที่เริ่มเดิน ก้าวสองสามก้อตามมา</div><div style="color: #7f6000;">ชีวิตต้องมีการเคลื่อนไหว จะช้าจะเร็ว ขอให้เคลื่อนไหวไปข้างหน้า พากเพียร </div><div style="color: #7f6000;">พยายาม ฟันฝ่าอุปสรรค นานแค่ไหนก็ขอให้เดิน อย่าหยุดเดิน หยุดเดินหมดอนาคต</div><div style="color: #7f6000;">ต้องมุ่งไปสู่หนทางที่ดีกว่า ดีกว่า ดีกว่าเดิม ดีขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดสูงสุดของชีวิตให้ได้</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">อย่าท้อแท้แม้จะเหนื่อยหน่ายซักแค่ไหน ความสำเร็จจะอยู่กับคนที่ไม่ยอมแพ้</div><div style="color: #7f6000;">บางคนบอกให้ย้อนดูคนที่ด้อยกว่า ดูคนที่ด้อยกว่ามันก้อแค่นั้น ต้องมองคนที่สูงกว่า มันจะมี</div><div style="color: #7f6000;">แรงผลักดัน อยากเป็นเหมือนอย่างที่เขาเป็น อยากรวยอย่างที่เขารวย นานแค่ไหน</div><div style="color: #7f6000;">ต้องไปให้ถึง อย่าไปสนใจใคร หลายคนอาจดูหมิ่นเหยียดหยามและดูถูก ช่างมันเถอะ</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">ชีวิตเป็นของเรา ใครจะว่าอย่างไรก้อให้ช่างมัน จงหันมาพากเพียร พยายามเดินผ่าอุปสรรค..</div><div style="color: #7f6000;">มุ่งไปสู่ ความฝัน และจงทำฝันให้เป็นความจริง ลืมทุกข์ ลืมทุกสิ่ง ที่จะมาฉุดฝันและอนาคต.</div><div style="color: #7f6000;">อันสดใสในวันข้างให้จงได้ ชีวิตคนเรามันสั้น รีบคิดรีบทำ ผลัดวันประกันพรุ่ง จะมุ่งไปสู่</div><div style="color: #7f6000;">ความฝันในวันข้างหน้าได้อย่างไร ให้เริ่มตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ให้พลิกผันชีวิตเสียใหม่</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">จากสิ่งที่ไม่ดีไปสู่สิ่งที่ดี จากสิ่งที่ดีไปสู่สิ่งที่ดีกว่า และสิ่งที่ดีที่สุด จงจำไว้ในใจอยู่เสมอ</div><div style="color: #7f6000;">"คนที่เริ่มก้าวจากศูนย์ หรือเริ่มจากไหนก้อแล้วแต่ มันจะมีก้าวต่อไป จะมีก้าวที่สอง</div><div style="color: #7f6000;">ที่สาม..... ตามมาในที่สุด </div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">Write by นายขี้บ่น</div><div style="color: #7f6000;">d/m/y :12/10/2009</div><div style="color: #7f6000;">Time : 8.00 น.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-8787738996901459199?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-64281013172481554842009-12-23T18:24:00.003+07:002010-02-22T20:01:55.414+07:00<div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4KAJLXs3LI/AAAAAAAAADo/NvHXPU_h9hY/s1600-h/%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%8B%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S4KAJLXs3LI/AAAAAAAAADo/NvHXPU_h9hY/s320/%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%8B%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1.jpg" /></a></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">เขียนลงกระดาษ เวลา : ประมาณ 00.14 น. เพิ่งกลับจากเข้าเวร เหตุการทางใต้</div><div style="color: #7f6000;">เห็นลงสื่อกันบ่อยกันเหลือเกิน แต่ที่ไปเข้าเวร ก็แค่ในหมู่บ้าน แล้วเราก็อยู่สงขลา</div><div style="color: #7f6000;">มันก็ไม่ค่อยจะมีปัญหาอะไรซักเท่าไหร่ ข่าวเหตุการณ์ความไม่สงบทางภาคใต้</div><div style="color: #7f6000;">มีออกมาแทบจะทุกวัน ไม่รู้ว่าเมื่อใหร่มันจะจบซะที ที่เข้าเวร ก็ช่วยดูแลหมู่</div><div style="color: #7f6000;">บ้านซะหน่อย เป็น ผช.ผญบ .. ตำแหน่งเล็กๆ</div><a name='more'></a><br /><div style="color: #7f6000;"></div><div style="color: #7f6000;">ที่เขาหยิบยื่นให้ ก็ต้องมาเข้าเวร ทุกวันจันทร์ ก็เลิกเอาตอน 00.00 น แปลว่าเที่ยงคืน</div><div style="color: #7f6000;">เนอะที่นี่มันไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเที่ยงคืนก็กลับมานอน ใช้มอไซต์ ก็มันไกล้ ๆ</div><div style="color: #7f6000;">มอไซต์สะดวกดีขับมาประมาณ 5 นาที ถึงบ้าน ถึงบ้าน ก้อต้องล็อกคอมอไซต์ซะด้วย</div><div style="color: #7f6000;">สมัยนี้มันไว้ใจใครได้ซะที่ไหน ล็อกเสร็จก็เดินเข้าบ้าน นำกุญแจ มาวางไว้ข้างทีวี</div><div style="color: #7f6000;">แล้วก้อขึ้นไปชั้นสองของบ้านต่อกๆๆๆๆ </div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">แล้วก็ไปหยิบ เอกสารบางอย่าง ปากกาเล่ม สมุดบันทึกเล่มนึง หนังสือเล่มนึง</div><div style="color: #7f6000;">ชื่อ "เถ้าแก่ใหม่ Spacial Vol.1" แล้วเอาลงมากองไว้ข้างล่าง เล่มนี้ซื้อมา 100</div><div style="color: #7f6000;">เดียวเอง เป็นฉบับรวมเล่ม คิดว่าหลายคนก็คงอ่านอยู่เหมือนกัน บางทีก็จะ</div><div style="color: #7f6000;">ซื้อหนังสือ เส้นทางทำมาหากินเส้นทางรวย (เห็นทำรายการด้วยที่ช่อง 7) ,ชุมทางอาชีพ</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">,SME ชี้ช่องรวย (รายการทางช่อง 11) ในเครืออัมรินทร์ รู้สึก รายการในเครือเยอะแยะ</div><div style="color: #7f6000;">ไม่ได้ซื้อนานละ เพิ่งจะมาซื้อเอาเมื่อไม่กี่วันนี้เอง มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเยอะ</div><div style="color: #7f6000;">พิมพ์ไปก้อไม่รู้ใครจะอ่าน แต่เขียนไดอารี่ เก็บไว้เพื่อเป็นความทรงจำดีๆ เอาไว้ก้อคงดี</div><div style="color: #7f6000;">โดยส่วนตัวเป็นคนชอบอ่านหนังสือ ประเภทธุรกิจ ไม่ก็หนังสือที่เกี่ยวกับคอม หนังสือคอม..</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">ที่บ้านมีเต็มตู้ไปหมด แต่ไม่ได้ซื้อนานแล้ว เพราะในเน็ตมันก็มี หาอ่านเอาก็ได้ พักหลัง</div><div style="color: #7f6000;">หนังสือคอม ค่อนข้างซาๆ เพราะเขามาแชร์ข้อมูลกัน ในเน็ตกันเยอะ</div><div style="color: #7f6000;">ชอบอ่านหนังสือประเภทดารงดารา ดารงดารา เอาไว้อ่านคลายเครียด ได้ดี แต่ไม่ค่อยซื้อ.</div><div style="color: #7f6000;">เอาหนังสือ เอกสารลงมากองข้างล่างเสร็จ ก็ยังไม่ได้เปิดอ่านนเลย มัวแต่เขียนอยู่นั่นแหละ</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">ตอนนี้เวลา 00.24 น.มันยังไม่ง่วง ว่าจะเขียนให้มันจบก่อน วันนี้</div><div style="color: #7f6000;">เอามาอัปเดตไว้ในตอนเช้า เผื่อใครอยากอ่าน (หรือไม่ก้อไม่รู้) เขียนไปมันก้อหอมกลิ่น</div><div style="color: #7f6000;">อะไรนะ เอะ เอ้า ปากกาน้ำหมึกมันหอมแฮะ ซื้อมาหลายเล่ม ไม่รู้ว่ามันเดินได้หรือไง</div><div style="color: #7f6000;">ก้อไม่รู้เห็นหายอยู่ตลอด หายบ่อยจิง พอหายก็ซื้อใหม่ </div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">ต่อจากนั้นก้อหยิบหนังสือ เล่มสีเหลืองหนาๆ เถ้าแก่ใหม่เล่มนั้นแหละ หนาประมาณ </div><div style="color: #7f6000;">1 นิ้วครึ่งเห็นจะได้หนามาก ก็เป็นฉบับรวมเล่มมันก็ต้องหนาเป็นธรรมดา เปิดดูหนังสือ</div><div style="color: #7f6000;">มองเห็นหลายคนประสบความสำเร็จในชีวิตต่างคน ต่างอายุ ต่างบริษัท เรื่องอายุ</div><div style="color: #7f6000;">ไม่สำคัญ ความสำเร็จไม่มีเวลากำหนดตายตัว มันขึ้นอยู่กับจังหวะ เวลา และโอกาส</div><div style="color: #7f6000;">เปิดดูหลายต่อหลายหน้า มองเห็นธุรกิจมากมาย มันทำให้มองเห็นสิ่งๆนึง คือคนที่เริ่ม</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">คิดก่อนทำก่อน มักจะประสบความสำเร็จ คนที่คิดต่าง ก็มีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จมัน</div><div style="color: #7f6000;">เป็นไปได้ค่อนข้างสูงคนเราหากว่ามีความรู้ อยู่แก่ตัว แม้ว่าวันนี้ยังไม่ได้นำออกมาใช้ แต่ซัก</div><div style="color: #7f6000;">วันนึง ก็คงมีโอกาสได้นำมันออกมาใช้ อีกอย่างมันทำให้เห็น ว่าความสำเร็จนั้นมันไม่ได้มา.</div><div style="color: #7f6000;">ง่าย ๆ มันต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">แห่งความพยายาม อย่างหนัก ธุรกิจใช่ว่าใครๆก้อทำได้ มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด</div><div style="color: #7f6000;">แต่มันก้อไม่ได้อยากเกินความพยายามของคนเรา จะทำอะไรต้องคิด ต้องศึกษาหาข้อมูล</div><div style="color: #7f6000;">เชิงลึก อย่างละเอียดรอบคอบ ไม่ว่าจะในเรื่องของการตลาด บรรจุภัณฑ์ ฉลาก โลโก้</div><div style="color: #7f6000;">สโลแกน การรับประกันคุณภาพจาก (อย.) ยังมีอะไรปลีกย่อยอีกมากมาย</div><div style="color: #7f6000;">จำเป็นต้องศึกษาทั้งสิ้น</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">เวลา 00.40 ได้เวลาเข้านอนซะที ชีวิตในแต่ละวันควรนอนให้พอ ใน 1 วัน นั้นมี 24 ชม</div><div style="color: #7f6000;"> ทำงาน 8 ชม พัก 8 ชม เรื่องทำความดี เราเป็นอิสลาม ก็ต้องละหมาด หรืออาจจะทำอย่าง</div><div style="color: #7f6000;">อื่นนอกจากละหมาด ไม่ใช่ในเวลาเดียวกัน รวมทั้งวัน 8 ชม ถึงไม่ได้ 8 ก็อาจจะใกล้เคียง</div><div style="color: #7f6000;">หรือไม่ถึงอันนี้ขึ้นอยู่กับบุคคล อาชีพ การงาน เวลา เขาแบ่งไว้อย่างนี้ ครั้งละประมาณ</div><div style="color: #7f6000;">10-15 นาที มันชินแล้ว</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">เรื่องที่เขียนตอนเที่ยงคืนยังไม่จบ เราลงไปละหมาด ข้างล่าง เพราะตอนที่พิมพ์ก้อประมาณ</div><div style="color: #7f6000;">6 โมงนิดๆ สิ่งที่ไม่ดี ควรลดละเลิกมันซะบ้าง ไม่ได้บอกว่าตัวเองเป็นคนดีเด่มาจากไหน ก็มี</div><div style="color: #7f6000;">สิ่งที่ไม่ดีเหมือนกันไม่มีใครดีไปหมดซะทุกเรื่อง แต่ต้องรู้จักนำสิ่งที่ไม่ดีในตัวมาปรับปรุงให้</div><div style="color: #7f6000;">มันดีขึ้นจะดีกว่าใหม คิดว่าเพื่อนแนะนำดีกว่า</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">ทุกศาสนาสอนทุกคนให้เป็นคนดี แต่แนวทางปฏิบัติแต่ละ</div><div style="color: #7f6000;">ศาสนาไม่เหมือนกัน หลายคนเห็นใน 3 จังหวัด ทำไมฆ่ากันเหมือนผักเหมือนปลา</div><div style="color: #7f6000;">คนที่ทำคือคนไม่มีศาสนา............... เรื่องศาสนาเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ไม่ควร</div><div style="color: #7f6000;">หยิบยกมาเป็นประเด็น เนอะ พูดแล้วมันยาว</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">สำหรับเรื่องธุรกิจ คุณพร้อมที่จะทำเหรอยัง คิดนอกกรอบ ฉีกกรอบตัวเอง วางเป้าหมาย....</div><div style="color: #7f6000;">ค่อยๆเดินไป ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">เวลา 00.50 น. ก็เพิ่งจะนอนเอาตอนนี้ละ เพราะง่วง ๆ นอนดีกว่า ขอให้ทุกคน เจริญรุ่งเรือง</div><div style="color: #7f6000;">รวยๆได้ดิบได้ดี ก็อย่าลืมกันนะ ไปนอนละคับ จะตี 1 แล้ว ราตรีสวัสคับท่าน</div><div style="color: #7f6000;"><br /></div><div style="color: #7f6000;">Write by นายขี้บ่น</div><div style="color: #7f6000;">d/m/y : 13/10/2009</div><div style="color: #7f6000;">Time : 9.06 น</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-6428101317248155484?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-11557474757732276992009-12-23T18:19:00.003+07:002010-05-09T06:20:53.625+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-Xxpi9wE5I/AAAAAAAAARQ/3f3aUxU84L8/s1600/2003-0003008.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-Xxpi9wE5I/AAAAAAAAARQ/3f3aUxU84L8/s320/2003-0003008.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />คุณเคยคิดบ้างใหมว่าถ้าวันนึง คุณเกิดมีเงินเยอะๆ คุณได้มรดก ตกทอดจาก<br />ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ หรือจากใครก็แล้วแต่ ที่ไม่ได้ผิดกฏหมาย คือได้มาแบบ<br />สุจริต ที่ไม่ได้มาโดยมิชอบ ถ้าเกิดได้มาจริงๆ คิดเคยคิดบ้างใหม จะจัดการกับ<br />เงินที่ได้มานั้นอย่างไรดี จะทำยังงัยกับมัน คำถามนี้คงตอบไม่ยากสำหรับ<br /><a name='more'></a><br />ใครบางคน ถ้ามีเงินเยอะๆ จะไปเอาไปซื้อบ้าน ซื้อรถ ซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้า<br />เงินที่ได้มาง่ายๆ มักจะหมดไปง่ายๆ คนที่ได้เงินมาง่าย มักไม่ค่อยจะเห็นคุณ<br />ค่าของเงิน หรือบางทีมันอาจจะขึ้นอยู่กับแต่ละคน อาจจะไม่เหมือนกัน แต่โดย<br />ส่วนใหญ่เป็นแบบนั้นใหม คุณเป็นแบบนั้นหรือไม่<br /><br />ผมก็เคยเป็น ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาจากไหนหรอก แต่เงินที่ได้มาบางทีมันได้มาง่าย<br />เป็นเงินสุจริตนะครับ แล้วก็จ่ายไปแบบไม่ค่อยจะรู้คุณค่าของมัน เพราะว่าเรา<br />ได้มันมาง่ายๆ อย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่างนะท่านนะ หลายคนบอกเงินสามารถ<br />บันดาลได้ทุกสิ่ง แม้แต่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ก็ตาม ใช้เงินซื้อความรัก ใช้เงินซื้อ<br />ความถูกต้อง ซื้อความสุข ซื้อไปได้ซะทุกอย่าง<br /><br />ถ้าจักแต่ใช้เงินไปซะหมด อาจจะหาคนจริงใจยาก เพราะเรื่องบางเรื่องก็ต้อง<br />ใช้ใจคุยกัน ซึ่งเงินมันช่วยไม่ได้ไปซะหมด เคยได้ยินใหมเพื่อนกินหาง่าย เพื่อน<br />ตายหายาก หายากนะคนที่ตายแทนกันได้ แต่บางทีคนที่รักกัน หมายถึงรักระหว่าง<br />ชายหญิง ผู้ชายคนนึงอาจจะยอมตายแทนเพื่อคนที่ตัวเองรักได้ <br /><br />ถึงแม้ปืนอาจจะมาจ่ออยู่ตรงหน้า ก็ยังยอมที่จะเอาตัวเองไปรับลูกปืนแทนได้<br />ถ้ารักกันจริงๆ ผู้ชายแบบนี้ก็คงมี ถ้าเป็นผมถ้าได้รักใครซักคน ผมก็คงยอมตาย<br />แทนเขาได้ แล้วหลายๆคน ก็คงคิดเช่นเดียวกับผม<br /><br />มีคนหลายคนที่ยอมหักหลังกันได้ แม้แต่เพื่อนที่คบกันมานาน ญาติพี่น้อง<br />ก็เรื่องเงินนี่แหละ พี่น้องฆ่ากัน เรื่องมรดก บางคนยอมทำร้ายตัวเอง เพื่อเงิน<br />ประกัน จะให้พุดไป มันก็ไม่รู้ว่า มันจะจบเมื่อใหร่ บางครั้งอำนาจเงิน มันทำให้คน<br />เห็นแก่ตัวได้ หลายคนอาจจะมองค่าของเงิน มากกว่าค่าของคน<br /><br />มีเงินก็ใช่ว่าจะมีความสุขเสมอไป จะมีความสุขที่ยั่งยืนได้อย่างไร ในเมื่อสุขกาย<br />แต่ไม่ได้สุขใจ ให้ไปเป็นคนจน ที่ไม่ค่อยจะสุขกาย แต่สบายใจ ไม่ดีกว่าเหรอ<br />สบายใจ แม้ไม่ได้ร่ำรวย แม้มีเงินไม่มากมาย แต่ก็สบายใจ<br />เงินคือสิ่งที่หลายคนต้องการ ไขว่คว้าหามัน มีหลายคนแลกได้แม้กระทั่งยอมทำงาน<br /><br />ที่ผิดกฏหมายเพื่อให้ได้เงินมา คงจะไม่มีใครว่าถ้าหากมันได้มาด้วยความชอบทำ ถูกต้อง<br />ถูกกฏหมายแล้วไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ชีวิตของเราเราเลือกที่จะทำงานที่สุจริตได้<br />อย่าดูถูกตัวเองอย่าประเมินตัวเองต่ำเกินไป ชีวิตเลือกที่จะทำได้เงินอาจจะทำให้คนมี<br />เกียรติ แต่เงินคงไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของชีวิตเช่นเดียวกัน<br /><br />ทุกคนทำงานเพื่อเงิน ไม่มีใครทำงานแล้วไม่ต้องการเงิน ก็ไม่แปลก ถ้าวันนึงคุณมี<br />คุณก็ควรแบ่งปันให้คนอื่นบ้าง มันบ่งบอกถึงความมีน้ำใจ ไม่ตรีมีคนบอกว่า<br />ยิ่งคุณให้เท่าใหร่ คุณก็จะได้รับกลับมาเท่านั้น ก็มีคนบางกลุ่มทำงานเพื่ออยาก<br />ช่วยเหลือสังคม อย่างมูลนิธิ อะไรต่างๆตามที่เห็นกัน ทั่วไป มูลนิธิร่วมกตัญญู<br />ปอเต๊กตึ๊ง บริษัท ห้างร้าน ที่เห็นกันบ่อย<br /><br />ในเรื่องของการมอบทุนการศึกษา มอบเงินสร้างวัด มัสญิด เยอะแยะมากมาย<br />ไปหมด แล้วยังมีอีกมากมายเหลือเกินที่ยังไม่เอ่ยถึง พูดถึงเรื่องเงิน หลายคนทำงาน<br />ได้เงินเดือนเยอะมาก มีเยอะจ่ายเยอะ หรือจ่ายเกินความจำเป็น การใช้เงินให้ดูเงิน<br />และงานที่ทำเป็นหลัก เงินน้อย เงินเดือนต่ำ อย่าซื้อเกินความจำเป็น<br /><br />คนจนคือมีเงินออกมากกว่าเงินเข้า คนรวยคือมีเงินเข้ามากกว่าเงินออก แล้วคุณล่ะ<br />มีเงินเข้าหรือเงินออกมากกว่ากัน อยากเป็นคนรวยเหรอว่าอยากเป็นคนจนล่ะ<br />ลองคิดดูนะครับ เมื่อทำงานเงินที่ได้มานั้นก็ต้องรู้จักจัดสรรปันส่วน จักเก็บไว้ส่วน<br />ใช้อีกส่วนหนึ่ง บางคนบอก มัวแต่ประหยัดก็อดตายกันพอดี มันคงไม่ถึงกับอดตายมั้ง<br /><br />ก็ใช้จ่ายอย่าให้ตัวเองเดือดร้อนเป็นพอ แต่ต้องเก็บไว้ด้วย ถ้าไม่เก็บเลย การทำงาน<br />มาทั้งปี ไม่มีเงินเหลือเลย ไม่มีเงินเก็บเลย คิดไปมันเหนื่อยใหมล่ะ แล้วถ้ามีเงินเก็บ<br />ในบัญชีบ้างล่ะ อย่างน้อยมันก็ทำให้ รู้สึกอยากทำงาน รู้สึกอยากออม อยากเก็บเงิน<br />มากขึ้นพยายามเก็บเงินน้อยๆ ให้เป็นเงินก้อน เกิดวันนึงอยากเปลี่ยนงาน หรือมีลู่ทาง<br /><br />ทำธุรกิจ จะได้นำเงินเก็บส่วนนี้มาลงทุน ทำธุรกิจอะไรก็ได้ที่ตัวเองถนัด ที่ตัวเองชอบ<br />ลองดู อย่าเดินอยู่กับที่ คนเราต้องมีการพัฒนา ต้องมีการเปลี่ยนแปลงไปในทาง<br />ที่ดีขึ้น เงินทีได้มา เงินเก็บที่อุตส่าห์ ทำงานเก็บมาเป็นเงินก้อน ต้องรู้จักใช้อย่างมี<br />คุณค่า ต้องรู้จักนำเงินที่มีอยู่ มาทำให้มันงอกเงยนะครับ สู้ๆ คับ<br /><br /><br />Write by นายขี้บ่น<br />d/m/y : 24/10/2009<br />Time : 17.03<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-1155747475773227699?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-5596606419947456192009-12-23T18:15:00.005+07:002010-05-09T06:28:42.819+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-XzOPSCikI/AAAAAAAAARY/YpyA2VW55Ig/s1600/DSC_9798.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-XzOPSCikI/AAAAAAAAARY/YpyA2VW55Ig/s1600/DSC_9798.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-XzOPSCikI/AAAAAAAAARY/YpyA2VW55Ig/s1600/DSC_9798.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-XzOPSCikI/AAAAAAAAARY/YpyA2VW55Ig/s320/DSC_9798.JPG" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />บางครั้งอดีต เราก็ควรปล่อยให้มันเป็นอดีตไป คนเราต้องเดินไปข้างหน้า<br />มองไปข้างหน้า อย่ามาหมกมุ่น จมอยู่กับอดีต ไม่ต้องไปคิดถึงมัน อย่าไปคิด<br />ให้มันปวดหัว ชีวิตคนเราต้องเดินไปข้างหน้า จะคืบ จะคลาน ก็ไม่เห็นเป็นไร<br />อดีตทิ้งมันไป เก็บไว้เฉพาะสิ่งที่ดีๆ มองไปอนาคต<br /><a name='more'></a><br />มาเริ่มทำปัจจุบันให้ดี เพื่ออนาคตที่สวยงาม อนาคตคือสิ่งที่ ต้องมอง มองไปยัง<br />เป้าหมายที่คิดจะทำ จะทำเช่นไรเพื่อที่จะก้าวเดินไปยังเป้าหมาย ไปยังฝันที่<br />กำลังค้นหา ต้องคิดว่าจะทำอย่างไรกับชีวิต อย่าย่ำอยู่กับที่ ทุกคนต้องมีการ<br />วางแผนชีวิต หลายคนอาจจะไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ ถ้าหากว่ายังไม่ได้คิด<br /><br />ให้คิดซะนะครับ ว่าอะไรคือสิ่งที่กำลังจะทำในอนาคต ชอบอะไร อยากทำอะไรบ้าง<br />คนที่ไม่เคยคิดคือคนที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิต ลองคิดดู อิกปี สองปี หรือวันข้างหน้า<br />เราจะอยู่ตรงไหน จะเป็นอย่างไร จะทำอะไรดี หลายคนอาจจะคิด อยู่กับปัจจุบัน<br />เรื่องอนาคตช่างมัน แต่เรื่องอนาคตนี่แหละ มันคือแรงผลักดัน ที่อาจจะทำให้คุณ<br /><br />กล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อก้าวไปสู่ เป้าหมาย ความฝัน ที่ได้วาดไว้ในอนาคต<br />คุณวางแผนไว้อย่างไรบ้าง คนที่วางแผน มีเป้าหมายในชีวิต แล้วลงมือทำอย่างไม่ย่อท้อ<br />มักจะประสบความสำเร็จในชีวิต<br /><br />.......อดีตบางอย่างควรค่าแก่การจดจำ แต่บางอย่างที่มันเจ็บปวด ไม่ดี ก้ออย่าไปเก็บ<br />มาคิด ให้มันปวดหัว เลือกจำแต่สิ่งที่ดี สิ่งที่ควรค่าแก่การจดจำ อดีตย้อนกลับไปแก้ไข<br />อะไรไม่ได้ เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มีทั้งดี และไม่ดี ทั้งสุขและทุกข์ ผ่านมาแล้ว<br />ก้อผ่านไป อาจจะลืมสลายหายไปในที่สุด<br /><br />......ปัจจุบันชีวิตของเรายังเดินอยู่ จงลืมอดีตที่แสนจะขมขื่น อดีตที่เคยเศร้า เคยร้องไห้<br />ปล่อยให้ผ่านไป เก็บอดีตไว้เป็นบทเรียน และปรับปรุงมันเสียใหม่ เพื่อนำมาใช้กับชีวิต<br />ที่ต้องดำเนินเดินต่อไป บนถนนสายชีวิตที่ไม่มีวันสิ้นสุดสายนี้ต่อไป<br /><br />ทุกชีวิตมีค่า เวทีชีวิตของแต่ละคนย่อมแตกต่างกัน ไม่ว่าจะกลัวหรือจะกล้า หรือจะ<br />กลัวมากกว่ากล้าก็ไม่เป็นไร ขอให้ลองทำดู อย่าเพิ่งท้อเอาซะง่ายๆ ถ้ายังไม่ได้ลงมือทำ<br />ลองทำดู ผลมันเป็นอย่างไร ค่อยมาหาวิธีแก้ปัญหา ชีวิตคนเราย่อมต้องเจอปัญหา<br />อาจจะมากหรือน้อยไม่เหมือนกัน แต่ปัญหามีไว้แก้ ค่อยพยายามแก้มันไป<br /><br />ทางออก ทุกปัญหามีทางออกเสมอ ฉนั้นจะกลัวอะไรกับปัญหาที่จะเกิดขึ้น ขอให้ตั้งใจ<br />ที่จะลงมือทำ ลงมือต่อสู้ ลงมือทำตามความฝัน ลงมือทำตามเป้าหมาย ที่ได้วางเอาไว้<br />คิดแล้วลงมือทำ เจอปัญหา....แก้ปัญหา .....ผ่านปัญหาไปมันคือความสำเร็จ<br />ความสำเร็จที่ทุกคนรอคอย มันคือความฝันอันหอมหวล<br />จงเดินไปหามัน เดินไปหามัน จงเดินไปหามัน.......สู้ๆๆ<br /><br />Write by นายขี้บ่น<br />d/m/y :26/10/2009<br />Time : 14.30 น.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-559660641994745619?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-72369738461203522892009-12-23T18:08:00.003+07:002010-05-09T06:38:44.234+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X1rMsBb8I/AAAAAAAAARg/c4pQ6j_IHak/s1600/IMG_10167d.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X1rMsBb8I/AAAAAAAAARg/c4pQ6j_IHak/s1600/IMG_10167d.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X1rMsBb8I/AAAAAAAAARg/c4pQ6j_IHak/s1600/IMG_10167d.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X1rMsBb8I/AAAAAAAAARg/c4pQ6j_IHak/s320/IMG_10167d.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #333333;">...16 หย่อนๆ 17 ยุกยิก 20 ยุ่งเหยิง 25 ยังสวย 30ยังน่ารัก 40 ยังดูดี 50 ยังสวยนะ</span><br /><span style="color: #333333;"> คนเราควรสวยออกจากข้างในเนอะ หน้าตาไม่สำคัญให้สวยที่จิตใจเป็นสำคัญ</span><br /><span style="color: #333333;"> เราไม่ควรดูถูกคน เราจะมองคนจากภายนอกไม่ได้ ใครจะรู้คนที่คุณเดิน</span><br /><span style="color: #333333;">ชนอยู่ทุกวัน แต่ตัวซอมซ่อ เสื้อผ้าขาดๆ อาจจะเป็นเศรษฐีก้อได้ใครจะไปรู้</span><br /><a name='more'></a><span style="color: #333333;"></span><br /><span style="color: #333333;">มีเรื่องเล่านิดๆ มีลุงคนนึง เดินเข้าไปธนาคาร แต่งกาย ซ่อมซ่อม เสื้อผ้าเก่าๆ </span><br /><span style="color: #333333;">รองเท้าแตะเก่าๆ หิ้วถุงกระดาษ เก่าๆ ลุงคนเก่าๆ คนแก่ก้อคนอยู่มานาน </span><br /><span style="color: #333333;">ก้อคนเก่าคนแก่ คือ ลุงแกจะเอาเงินในถึงกระดาษมาฝาก ที่ธนาคาร แล้วมี</span><br /><span style="color: #333333;">พนักงานคนนึง ไล่ลุงออกไปจากธนาคาร พร้อมบอกกับลุงไปว่า ที่นี่ไม่มีเงินให้</span><br /><span style="color: #333333;">หรอกนะลุง เขาเห็นลุงเป็นขอทานไปซะแล้ว ลุงบอกว่าจะฝากเงิน </span><br /><br /><span style="color: #333333;">แต่เจ้าหน้าที่ธนาคารเขาไม่เชื่อ เพราะอาจจะด้วยการแต่งกายของลุง มันดูไม่</span><br /><span style="color: #333333;">เหมือนคนมีเงิน คนจน คนรวย คนดี ไม่ดี ตัดสินกันตรงใหน การแต่งกาย </span><br /><span style="color: #333333;">หน้าตา ตรงใหน ไม่มีใครเชื่อ ลุงโกรธมาก เลยเทเงินลงบนโต๊ะเจ้าหน้าที่คนนึง </span><br /><span style="color: #333333;">โอ้แม่เจ้า เงินเป็นฟ่อน เจ้าหน้าที่ตาค้าง เงินเป็น ล้าน ลุงจะเอามาฝาก </span><br /><br /><span style="color: #333333;">แต่ด้วยความโกรธ การดูถูกเหยียดหยาม ลุงเลยบอกไปว่า เจ้าหน้าที่ที่นี่ไม่</span><br /><span style="color: #333333;">เห็นค่าของคน ตีค่าของคนด้วยการแต่งตัว ไม่มีใครรู้เลยว่าลุงเป็นใคร </span><br /><span style="color: #333333;">เพราะที่ผ่านมา เวลาฝากเงิน ลูกไม่ก้อหลานจะมาฝากให้ลุง แต่วันนี้ลูก หลาน</span><br /><span style="color: #333333;">ของลุงเขาไปข้างนอกกันหมด กว่าจะกลับก้อค่ำ ลุงเป็นคนติดดิน ไม่ชอบแต่งตัว</span><br /><span style="color: #333333;"> </span><br /><span style="color: #333333;">ลุงเป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง มีเงินหมุนเวียนนับล้านในแต่ละวัน</span><br /><span style="color: #333333;">วันนี้ลุงก้อเอาเงินมาฝาก ไม่มีใครเชื่อลุงเลย แล้วลุงก้อบอกเจ้าหน้าที่ธนาคาร</span><br /><span style="color: #333333;">คนนึงให้เช็คเงินของลุงในบัญชีว่ามีอยู่เท่าใหร่ เจ้าหน้าที่คนนึงบอกว่า มีอยู่</span><br /><span style="color: #333333;"> 1500 ล้าน แล้วลุงก้อบอกจะถอนเงินออกไปฝากที่ธนาคารอื่น แล้วผู้จัดการ</span><br /><br /><span style="color: #333333;">ก้อออกมาขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่จนลุงใจอ่อน ไม่ยอมถอนเงิน แต่ก้อ</span><br /><span style="color: #333333;">บ่นเจ้าหน้าที่ พร้อมกับผู้จัดการ คนนั้นไปชุดใหญ่ " คุณไม่ควรดูถูกคน ไม่ควร</span><br /><span style="color: #333333;">ดูคนจากภายนอก ไม่ควรดูแค่การแต่งตัว หน้าตา มันตัดสินคนไม่ได้ ว่าเขาเป็น</span><br /><span style="color: #333333;">คนดี หรือว่าไม่ดี ควรจะมองที่จิตใจข้างใน จะตีค่าของคนจากภายนอกไม่ได้ " </span><br /><span style="color: #333333;">ลุงบ่นเสร็จ ก้อเอาเงินไปฝาก แล้วก้อเดินออกไป</span><br /><br /><span style="color: #333333;">คนนึงคนข้างบ้านผมเอง แต่ตัว บ้านๆมาก บางทีไม่ใส่เสื้อ แต่แค่ผ้าพันคอ</span><br /><span style="color: #333333;">กับโสร่ง ผืนนึง ขับมอไซต์ ไม่ใส่รองเท้า แต่รวยมาก ลูกๆเขารวยทั้งนั้น</span><br /><span style="color: #333333;">ซอยเข้าบ้านเขา ชาวบ้านเรียกกันว่าซอยเศรษฐี ก้อเพราะเขาเป็นคนมีตังค์ </span><br /><span style="color: #333333;">แล้วก้อเป็นลูกหลานกันทั้งนั้น อยู่ละแวกเดียวกันหมด ถ้าคนภายนอกก้อดู</span><br /><br /><span style="color: #333333;">ไม่ออกว่าเขาเป็นคนรวย แต่เขาก้อเป็นคนดี เห็นไหม คนเราดูกันจากภายนอก</span><br /><span style="color: #333333;">ไม่ได้เลย แล้วมันก้อตัดสินค่าของความเป็นคนไม่ได้ นะท่านนะ</span><br /><br /><span style="color: #333333;">เขียนโดย นายขี้บ่น</span><br /><span style="color: #333333;">วันที่ 1 ตุลาคม 2552</span><br /><span style="color: #333333;">เวลา 19.46 น.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-7236973846120352289?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-10717623935773729142009-12-23T17:36:00.005+07:002010-05-09T06:46:07.713+07:00<div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X3F07ce3I/AAAAAAAAARo/byslP_6d1Uc/s1600/_DAN9054.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X3F07ce3I/AAAAAAAAARo/byslP_6d1Uc/s320/_DAN9054.jpg" /></a></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;">เขียนจากชั้นสองของบ้าน วันนี้อากาศดีมาก มีหมอกจางๆอากาศดีๆ นั่งฟังเพลงเบาๆ<br />มองออกไปนอกหน้าต่างเพราะหันหน้าให้ต่างคอมตั้งอยุ่ตรงหน้าต่าง มีต้นไม้ใบหญ้า<br />รายรอบ มีเสียงนกร้อง จิ๊บๆ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันนกอะไร ชนบท ต่างจังหวัด ไม่ว่าจะที่ใหน<br />แต่ทางใต้ เสียงไก่ขัน เสียงนก สายลม ต้นไม้ใบหญ้า บรรยากาศที่แสนสบาย<br />ที่อื่นก้อคงเป็นแบบนี้เช่นเดียวกันใช่ใหม</div><a name='more'></a>ทุ่งนาเขียวขจี ลมพัดแรง ๆ เวลาว่างๆ ไปนั่งเล่น ที่ศาลาเล็กๆ คุยกัน ที่บ้านพี่สาว<br />จะมีศาลาไว้นั่งเล่น บ้านพี่สาว อากาสดีมาก ลมพัดเย็นสบาย มีต้นไม้เต็มรอบบ้าน ร่มรืนด<br />ว่างๆก้อหาไรกินเล่นกัน มันก้อคงน่าจะมีความสุข ชีวิตที่นี่ไม่ได้มีความรีบเร่ง ชีวิตที่เรียบง่าย<br />ไม่มีสัญญาณไฟแดง ไม่มีเสียงดังรบกวน นอนหลับได้สนิทใจ ไม่มีอะไรมากวนใจ<br />มีเสียงนกกล่อมนอน ในบางคืน มีเสียงคอยปลุกในยามเช้า<br /><br />ไมว่าจะอยู่ที่ใหน ถ้าสบายใจก้ออยู่ได้ คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก เราอยู่แบบนี้เราก้อมีความสุข<br />เราคงไม่ต้องไขว่คว้า ไม่ต้องไปหางานทำในเมืองใหญ่ ใช้ชีวิตกับครอบครัว พ่อแม<br />พี่น้อง พร้อมหน้าพร้อมตา ดูทีวีด้วยกัน ทานข้าวด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน มันอบอุ่นดีเหมือนกัน<br />แต่บางครั้งก็เบื่อเหมือนกัน อยากมีชีวิตอิสระเหมือนนก<br /><br />นกที่อยากจะบินไปใหนก้อได้ ตามที่ใจอยากไป เพียงแค่คิดจะไปก้อโบยบินไป ได้อย่าง<br />อิสระ ถ้าชีวิตมันอิสระอย่างนั้นมันก้อคงดี ไม่ต้องมีใครมาต้องเป็นห่วงอะไรมากมาย<br />ไม่ต้องมีใครมาบ่นให้ฟัง ไม่ต้องมา ทำตามที่ใครบอก ไม่ต้องทนเสียงเจ้านายบ่น<br />เคยถามตัวเองบ้างใหม ทุกวันนี้ฃีวิตต้องการอะไร ชีวิตมันขาดอะไร<br /><br />หัวใจมันเย็นชา ชีวิตมันเหงาไปใหม ชีวิตกำลังรออะไร กำลังค้นหาสิ่งที่ขาดหายไป<br />ต้องการอะไรมาเติมเต็มหรือไม่ ช่างมันใช่มะ ไม่เป็นไร ปล่อยให้มันเดินของมันไป<br />ปล่อยให้เวลามันเดินไป ดูชีวิตของนกเงือกซิ หากว่ามันมีคู่ มันใช้ชีวิต อยู่กับคู่ของมัน<br />แล้วหากว่าวันนึง คู่ของมันเกิดจากมันไป<br /><br />มันก้อจะอยู่อย่างโดดเดี่ยวแบบนั้นตลอดไป ซึ่งในความเป็นของชีวิตคน คงเป็นไปได้ยาก<br />ในชีวิตเรา เราอยากมีชีวิตที่อิสระ มีรถซักคัน มีเงินซักก้อน แล้วก้อเที่ยวไป เที่ยวไปตลอด<br />เที่ยวไปอย่างอิสระ ค่ำใหนพักที่นั่น มีกล้องซักอัน มีสมุดบันทึกซักเล่ม มีกระเป๋าซักใบ<br />อยากไปเที่ยวทางเหนือ ระหว่างทางก้อแวะไปกระบี่ พังงา ภูเก็ต เนอะ<br /><br />ไปแหลมพรหมเทพ ไปเกาะแก่ง ไปว่ายน้ำ ไปดำน้ำดูปะการัง ไปปีนหน้าผาที่ไม่เคยปีนเลย<br />เที่ยวไปอย่างที่ใจอยากจะปรารถนา ลองคิดดู มันคงมีความสุข เคยเห็นในทีวีบางราย<br />การเขาเที่ยวอย่างเดียว ท่องเที่ยวไปเรื่อย ไปต่างประเทศ ไปเที่ยวที่โน่นที่นี่ แล้วเขาก้อมี<br />รายได้ ในขณะที่เขาก้อท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ มีกล้องวิดีโอ มีกล้องถ่ายรูป<br /><br />มีสมุด 1 เล่ม บันทึกความทรงจำดีๆเก็บเอาไว้ เคยคิดอยากไปเที่ยวทางเหนือ<br />ชอบบรรยากาศเที่ยวเหนือ เที่ยวไปขึ้นดอย ก้อไม่รู้ว่าที่ใหน น่าเที่ยวบ้าง แต่ที่เห็นทุ่งดอก<br />บัวตอง มัน โอ้โห มันสวยมาก มันเหลืองอร่ามทั่วทั้งดอย สวยมาก แค่เห็นในทีวี นะ<br />แต่ลองจินตนาการดูมันคงสวยมากใช่มะ ใส่เสื้อคลุมซักตัว ตื่นเช้าหน่อย แล้วมา<br /><br />ลงมาที่ทุ่งดอกบัวตอง น้ำค้างคงเยอะ มาถ่ายรูปกัน กาแฟซักถ้วย แล้วมองดูพระอาทิตย<br />ขึ้นในยามเช้า เมฆหมอกจางๆ หนาวจับใจ แต่มีความสุขนะว่าใหม ไปเที่ยวหมู่บ้านชาว<br />เขา ไปซื้อของที่ระลึกเก็บไว้ ใส่ชุดชาวเขาถ่ายรูปกัน คงขำน่าดู ไม่อยากคิดเลย แค่คิดก้อ<br />อยากจะไป แล้วจะมาจินตนาการให้ฟังใหม่ ถ้าไม่ขี้เกียจนะ<br /><div style="color: #333333;"><br /></div><div style="color: #333333;">เขียน นายขี้บ่น<br />วันที่ 15 พฤศจิกายน 2552<span style="color: #333333;"><br />เวลา 08.35 น.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-1071762393577372914?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-90307170296828601332009-12-23T17:22:00.013+07:002010-05-09T07:08:31.776+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X6ioiqbzI/AAAAAAAAARw/Tu3wG4xURGk/s1600/DSC05648.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X6ioiqbzI/AAAAAAAAARw/Tu3wG4xURGk/s1600/DSC05648.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X6ioiqbzI/AAAAAAAAARw/Tu3wG4xURGk/s1600/DSC05648.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X6ioiqbzI/AAAAAAAAARw/Tu3wG4xURGk/s320/DSC05648.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ผมมีเรื่องเล่า เรืองนึงเกี่ยวผู้หญิง ผุ้ไม่เคยยอมแพ้กับชะตาชีวิต ของตัวเองง<br />ตอนที่ผมไปอบรม น่าจะก่อนวันสุดท้าย ของการอบรมนะถ้าจำไม่ผิด <br />พี่ผู้หญิงคนนี้ชื่อว่าดวงดาว ย้อนไปก่อนหน้านั้น ตอนที่พี่ดวงดาว กำลังเรียนอยู่<br />ปี 4 เทอมสุดท้าย พี่เขาและเพื่อน ไปงานวันเกิด<br /><a name='more'></a><br />ของเพื่อนอิกคนถ้าจำไม่ผิดนะ แล้วก้อแวะกินข้าวหรืออะไรทำนองนี้แหละ<br />แล้วเพื่อนชายก้อกินเหล้าด้วยจากนั้นก้อ ขึ้นรถไปงานวันเกิดเพื่อนกัน<br />แต่เพื่อนชายซื้อเล่ามากินต่อในรถ ก้อถึงบ้านเพื่อน จนพักใหญ่<br />พี่ดวงดาว กลัวว่าพี่สาวจะเป็นห่วง เลยอยากให้เพื่อนไปส่ง<br /><br />แต่เพื่อนอิกคนบอกพักที่นี่ดีกว่า เพราะเห็นเพื่อนชาย ที่จะไปส่งเมาได้ที่แล้ว<br />ด้วยที่กลัว พี่สาว จะเป็นห่วง เลยเกิดประมาท ยังอยากจะกลับให้ได้<br /><br />สุดท้ายพี่ดวงดาวก้อกลับโดยมีเพื่อนชาย ซึ่งเมาเต็มที่อยู่แล้วอาสาไปส่ง<br />ขับไปครู่หนึ่ง จนมาถึงโค้ง แห่งหนึ่งรถเกิดหลุดโค้ง ก้อเกิดอบัติเหตุขึ้น<br />ก้อด้วยความเมาของเพื่อนชาย ทำให้เทอสลบไป จากนั้นก้อมีชาว<br />บ้านมาช่วยเทอออกมาจากรถ แต่เพื่อนชายไม่ได้เป็นไรมากมาย<br /><br />แต่พี่ดวงดาวไม่ได้คาดเบลท์ เลยเจ็บหนัก ตรงช่วงหลัง แล้วก้อมีคนพา<br />ไปส่ง รพ . แล้วก้อส่งต่อไปยัง รพ ที่ใหญ่กว่า พี่ดวงดาวบ่นว่าเจ็บหลัง<br />.... จนมาถึงรพ หมอ ก้อได้ทำการผ่าตัด เพราะตรงกระดูกสันหลัง รวมไป<br />ถึงเส้นประสาทตรงส่วนหลัง เสียหายอย่างหนัก แต่หมอก้อไม่ได้<br /><br />บอกว่าเป็นอะไร จนพี่ดวงดาวถามว่า เทอเป็นอะไร หมอจึงบอกว่า<br />เทอไม่สามารถเดินได้อิกต่อไปแล้วตลอดชีวิต พี่ดวงดาว ไม่อยากเชื่อ<br />เป็นไปไม่ได้ บอกกับตัวเองว่า วันนึงจะมาเดินให้หมอดู แต่ความจริง<br />มันไม่เป็นเช่นนั้นพี่ดวงดาวกลายเป็นคนพิการตลอด ชีวิต เพื่อนชาย<br /><br />ก้อไม่ได้เป็นอะไรมากมาย แต่หลังจากพี่ดวงดาวอาการดีขึ้นก้อยัง<br />นั่งรถเข็ญไปเรียนต่อ โดยมีอาจารย์คอยช่วยเหลือให้ อนุโลมให้<br />จากฝึกงาน 4 เดือนก้อฝึกแค่2 เดือน สุดท้ายพี่ดวงดาวก้อ ได้ปริญญาสมใจ<br /><br />เพื่อนชายของพี่ดวงดาวยังบอกกับพี่ดวงดาวว่า ถ้าหากจบเมื่อใหร่<br />ให้ไปสอน ที่ รร ของครอบครัวเขา ครอบครัวเขามี รร เป็น ของเขาเอง<br />แต่ พอพี่ดวงดาว ส่งประวัติ หรือติดต่อไป เขาก้อบอกว่าเขาไม่รับ<br />คนพิการเข้าทำงาน สุดท้าย ปริญญา ที่ร้ำเรียน มันก้อแค่กระดาษใบนึง<br />เท่านั้นเอง พี่ดวงดาวพูดด้วยตัวเอง....<br /><br />จากนั้น พี่ดวงดาวคงกลับบ้าน คิดจะทำอะไรกับชีวิตดี จะประกอบอาชีพ<br />อะไรต่อไป พี่เขาบอกว่าพี่เขาชอบทานเห็ด พี่เขาเลย ไปเรียนรู้การทำเห็ด<br />การเพาะเห็ด จากชาวบ้านละแวกนั้น จากนั้นพี่เขากลับมาทำที่บ้าน<br />พร้อมทั้งทดลอง ทำทุกอย่างครบวงจร จนตอนนี้ มีลูกน้อง<br /><br />อยู่สอง คน มีรายได้เดือน ละ 40000-50000 ต่อเดือน ก้อเห็นว่าเยอะนะ<br />ก้อมีลูกน้องช่วยถึงแม้ว่าจะพิการ เป็นอัตพาตครึ่งล่าง<br />แล้วเราเป็นคน ธรรมดา มีสองแขนสองขา มีพร้อมทุกอย่าง จะยอมแพ้ เขาเหรอ<br />เราน่าจะสู้ น่าทำอะไรได้มากกว่าเขาใช่ใหม เดี๋ยวมีต่ออิกเรื่องนึง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-9030717029682860133?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-71941376656625978232009-12-23T17:18:00.009+07:002010-05-09T07:09:32.052+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X7-hTUIcI/AAAAAAAAAR4/4dqZNr5XRhw/s1600/traveler2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;</a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X7-hTUIcI/AAAAAAAAAR4/4dqZNr5XRhw/s1600/traveler2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_B4p_KmN1e3E/S-X7-hTUIcI/AAAAAAAAAR4/4dqZNr5XRhw/s320/traveler2.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />บางทีคนเรา อยู่กับตัวเองทุกๆวัน มันก้อแสนจะเบื่อเหมือนกัน คุณว่าใหม<br />มีวันหยุด2 - 3 วัน ก็แวะไปหาเพื่อน ไปเที่ยวบ้านเพื่อน ชวนเพื่อนไป<br />เที่ยวซะบ้างก็คงดีใช่ใหม เราเป็นคนใต้ สงขลาที่สงขลา อำเภอที่ผมอาศัยอยู่<br />ตลอดทางมา จะเห็นทะเลมาตลอด ถ้าขับรถมาก็จะเห็นไปตลอดทางเป็นทาง<br /><a name='more'></a><br />ยาวเลย สายลมพัดแรง เย็นสบาย<br />บางคนอาจจะจอดรถ แวะซื้อของ ขนม ของกินริมทาง แล้วขับรถไปจอด<br />ที่ชายหาดที่ไหนซักแห่งหนึ่ง บรรยากาศมันดี ยิ่งถ้าเป็นตอนเย็นๆหน่อย<br />อากาศดีมาก ร่มรื่นมีต้นไม่เต็ม ต้นสน เยอะแยะที่นี่มีทะเล แต่เป็นทะเลอ่าว<br /><br />ไทย มันไม่ได้สวยเหมือน ทะเล ฝั่งอันดามัน เหมือนภูเก็ต กระบี่ พังงา<br />ฝั่งโน้น หลายคนอาจจะเที่ยวบ่อย<br />หรือหลายคนอาจจะอาศัยอยู่ในจังหวัดดังกล่าว ใกล้เคียงหรืออาจจะไม่ได้อยู่<br />แต่อาจจะไปเที่ยวแถวนั้นบ่อยๆ มันสวยดีเนอะ เคยไปครั้งนึง แต่นานแล้ว<br /><br />ยังไม่ได้มีโอกาสไปอิกซักที น่าจะไปเที่ยวอีก หยุด 3 วันไปใหนกันบ้าง<br />อยู่นี่มีทะเลก็จริง แต่ทะเล มันไม่ค่อยสวย มันเบื่อแล้ว ที่นี่ตอนเย็น<br />เห็นเขาไปตกปลาที่ทะเลกัน มันมีสะพานยื่น ไปทะเลสะพานปูนแต่เขา<br />เรียกกันว่าเขื่อน ยาว ประมาณ 500 เมตร มันมีสะพานยื่นออกไปในทะเล<br /><br />สะพานคู่ขนานกัน ยามเย็น ค่ำๆ ซื้อขนม น้ำ ไปกินนั่งกินเล่นกัน ตกปลาไป<br />กินหนมไปเหมือนเป็นงานอดิเรก แต่เราไม่เคยตกหรอก แล้วคุณก้ออาจจะ<br />เป็นคนนึง ที่ตกปลาเป็นงานอดิเรก ปลาหมึก ตัวใหญ่ๆ เอามาปิ้ง ย่าง<br />น้ำจิ้มซักถ้วยย นึง หม่ำไปตกปลาไป ค่ำๆ เกือบๆมืด 18.30 หรือประมาณ 1 ทุ่ม<br /><br />เวลาดี ลมพัดเย็นมีความสุขดี แต่คุณพักผ่อน<br />หรือไปเที่ยวใหนกันบ้าง วันหยุดแบบนี้ น่าจะออกไปเที่ยวพักผ่อน ผ่อนคลาย<br />เนอะในเมืองหน่อยก้อไปเดินห้าง ช๊อบกันสนั่น พากลับนี่เต็มไม้เต็มมือกันเนอะ<br />กลับมาโยนใส่รถดังตู้มๆๆ หรือส่วนคนที่อาศัยอยู่ติดทะเล ก้อไปเที่ยวทะเล<br /><br />ไปนั่งเรือเล่นคนเหนือ ก้อขึ้นดอยกัน เนอะ สวยมากมาย ไอ้เราแค่เห็นในรูป<br />แต่ไม่เคยไปแต่สิ่งเดิมๆ ที่ตัวเองมีอยู่คนเรามักไม่ค่อยพอใจ อย่างมีสถานที่เที่ยว มีทะเล<br />มีเกาะมีแก่งอยู่ใกล้ทะเล คนที่อยู่อาศัยติดทะเล มักจะเบื่อ เพราะว่ามันจำเจ<br />เห็นทุกวันมันก้อเบื่อ เลยอยากไปเที่ยวเหนือกัน เพราะยังไม่เคยไป อยากไป<br /><br />ทีอื่นๆ ที่ไม่ใช่บ้านของตัวเอง ไม่ใช่ภาคที่ตัวเองอาศัยอยู่ ใต้ไปเหนือ เหนือไปใต้<br />อีสานไปเที่ยวกลาง อีสานไปเหนือ ใต้ไปกลาง กลางไปเหนือ อีสานมาใต้<br />ก้อนานทีปีหนเนอะ<br />ใครจะว่าไรใช่มะ ผ่อนคลายดีออกแล้วมันก้อเหมือนได้เปิดโลกกว้าง ได้มองเห็น<br /><br />อะไรแปลกๆใหม่ๆ ในอิกรูปแบบหนึ่ง บรรยากาศนึงเนอะ ได้ประสบการ์ชีวิต<br />ไม่เที่ยวบ้างมันก้อไม่มีโอกาสได้เห็น ได้เจอสิ่งแปลกๆใหม่ๆ หมายถึงสถานที่<br />ท่องเที่ยวอ่ะนะ ไม่ได้หมายถึง สถานที่อย่างอื่น อันนี้ก็แล้วแต่คนชอบ ไม่ขอแสดง<br />ความคิดเห็น<br /><br />โปรดใช้วิจารณญาณในการดำเนินชีวิต นะท่านนะ คนโดดเดี่ยว ไร้คู่แบบเรา<br />ก็คงพูดแต่เรื่องคนข้างกาย หลายคนมีแฟน มีคนรู้ใจ ก้อช่วยกันดูแล<br />หัวใจดวงนั้นให้ดีๆ มีอะไรก้อให้มาคุยกัน แล้วก็ไม่ควรคิดไปเองในเรื่องบางเรื่อง<br />เพราะว่าสิ่งที่คิด สิ่งที่เห็น กับความเป็นจริงมันอาจจะเป็นคนละเรื่องกับ<br />ที่คุณคิดก้อได้ อย่าคิดมากนะครับ สู้ๆๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-7194137665662597823?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-89562978046854229762009-12-23T17:08:00.002+07:002009-12-23T17:18:22.678+07:00วันนี้ ขอเม้นแต่หัววันหน่อย วันนี้ ประมาณ 1 หรืออาจจะสองทุ่ม เพื่อนมัน ชวน<br />ไปงานลอยกระทง อย่างที่บอกเขาจัดงานก่อนวันลอยกระทงไม่รู้กี่วัน ขี้เกียจ<br />นับ งานลอยกระทงจริงก้อวัน ที่สองโน่น แล้วนี่ 25 ก้อเริ่มงานแล้ว แล้ววันที่<br />สองนี้ ก้อคงคนมางานกันตรึม คงได้อีกบรรยากาศนึง คุณละไปลอยกระทงกับใคร<br /><br />ส่วนเรานี่ยังลอยกระทงหลงทางอยู่เลย แต่ละปีเราไม่เคยไปลอยกับเขาเลย<br />เราไม่ค่อยให้ความสำคัญเท่าใหร่ อิสลามไม่มีประเพณีแบบนี้ แต่ถ้าคุณมี<br />แฟนก้อคงไปลอยกระทงกับแฟน ก้อคงมีความสุขดีเหมือนกัน ไม่มีก้อไปกัน<br />เป็นครอบครัวพ่อแม่พี่น้องก้อได้อีกอารมณ์นึง 1 ครอบครัว ก้อ 1 กระทง<br /><br />คงไม่จำเป็นต้องลอยเป็นคู่เสมอไป ใช่มะ รู้ใหม บางทีคุณอาจจะชอบคนๆ<br />นึง แล้วเขาอาจจะชอบคุณเช่นเดียวกัน แต่คุณรู้ใหม บางทีคุณอาจจะไม่ได้คิด<br />ว่าผู้ชาย ไม่รู้ส่วนใหญ่ใหมไม่รู้ คิดถึงเรื่องความเหมาะสมเสมอ หากว่าเธอเป็น<br />เครื่องบิน ไอ้แมวอย่างเขาก้อคงได้แต่มองเครื่องบินบินผ่านไป<br /><br /> เหมือนดอกฟ้ากับแมวมัสญิด เราไม่เข้าวัด ไม่ชอบหมา โทษด้วย เหมือน<br />แมวกับปลากระป๋อง มันก้อได้แต่มอง ถึงแม้เครื่องบินบินลงมาจอด มัน<br />ก้อคงได้แต่มองอยู่ที่รั้วสนามบิน ทั้งๆที่มันอยากเขาไปใกล้เครืองบินเต็มที<br />เครื่องบินอาจจะคิดว่าแมวตัวนั้น ไม่สนใจเครื่องบิน<br /><br />ก้อแค่แมว ตัวนึง แมวธรรมดาตัวนึง เครื่องบินก้อคงไม่ต้องมาสนใจ<br />แมวตัวนั้นหรอกใช่ใหม เครื่องบินก้อเหมาะกับเครื่องบินด้วยกัน บินไปไม่ต้อง<br />หันไปมองแมวตัวนั้นหรอก คงไม่ต้องมาให้ความหวังแมวตัวนั้น มันคงเป็นไป<br />ได้ยากที่แมวตัวนึงกับเครื่องบินลำนั้น จะมาเดินบนเส้นทางเดียวกัน<br /><br />อาจจะด้วยเส้นทางที่เดินมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน ถึงแมวตัวนั้นอาจจะเศร้า<br />อยากอยู่ใกล้เครื่องบินเต็มที แต่ก้อคงต้องปล่อยให้เครื่องบินบินไปสู่เส้นทางดีกว่า<br />ไม่ควรฉุดรั้งลงมาเดินบนเส้นทางเดียวแมวตัวนั้น ใช่ใหม ถึงวันนึงแมวตัวนั้นก้อ<br />คงจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวก้อคงไม่เป็นไร<br /><br />รู้ใหม บางสิ่ง ที่คุณคิดกับบางสิ่งที่เขาคิด ถึงจะเป็นเรื่องเดียวกัน แต่บางครั้งสิ่ง<br />ที่คุณคิดกับที่เขาคิดมันอาจจะคนละความหมายกัน ทั้งๆที่มันก้อเป็นเรื่อง<br />เดียวกัน เคยคิดไปเองใหมล่ะ บางสิ่งบางเรื่อง บางอย่างคนเราก้อมีเหตุผล<br />ของตัวเอง แล้วถ้าหากคุณฝืนให้เขาทำในสิ่งที่เขาไม่อยากทำ<br /><br />เมื่อเขาทำตามที่คุณต้องการ คุณอยากให้เขาเป็นในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเขา<br />แล้ววันนึงคุณอาจจะผิดหวังกับสิ่งที่คุณให้เขาเป็นก้อได้ แล้วถ้าคุณไม่ได้ชอบ<br />ใคร ก้ออย่าไปให้ความหวังใคร อย่าไปเอ่ยปากบอกเขาถ้าคุณไม่ได้จริงจัง<br />ควรจะปล่อยให้เขาเป็นแบบเดิมไปดีกว่า<br /><br />เคยมีคนบอก ความเหมาะสม ถ้าพูดถึงเรื่องความเหมาะสม ถ้าคบกันที่ความ<br />เหมาะสม ถ้าอย่างงั้นมันก้อคงไม่มีใครเหมาะสมกับใคร คนจนแต่งคนรวย<br />คนรวยแต่งคนจน คนรวยกบคนรวย คนจนกับคนจน ความรักความชอบ<br />ไม่มีพรหมแดน ไม่มีอะไรมาขวางกั้น ทฤษฏี อาจจะใช่แบบนั้น<br /><br />แต่ในความเป็นจริง มันมีอะไรหลายอย่าง ที่แตกต่างกัน คุณอาจจะไม่คิด แต่<br />เขาอาจจะคิด เรื่องแบบนี้อยู่ที่คนสองคน ใช่ใหม มันทำใจลำบากใหม ถ้าหาก<br />ความเป็นอยู่ หลายสิ่งหลายอย่างที่แตกต่างกันเกินไป กับคนสองคนมาคบ<br />มาอยู่ด้วยกัน ความลำบากคือสิ่งที่ผู้ชายไม่อยากให้เกิดขึ้นกับคนที่ตัวเองรัก<br /><br />ผู้หญิงที่ตัวเองรัก ถึงแม้คุณอาจจะไม่สนใจ ทนได้กับความลำบาก ความแตก<br />ต่างที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า แต่เขาก้อคงทนให้คุณมาลำบากกับเขาไมได้ <br />ไม่รู้สิคุณว่าไงล่ะ คิดแล้วมันเศร้าใหม ฉนั้นคงไม่ต้องคิดไรมาก ทุกคนมีเนื้อคู่<br />ของตัวเอง ถึงวันนั้นถ้าใช่ ถึงแยกจากกันนานแค่ใหน<br />ถ้าใช่เนื้อคู่กัน ก้อคงได้อยู่ด้วยกัน เพราะฉนั้นอย่าคิดมากเลยนะ<br /><br /><br /><br />เขียนโดย นายขี้บ่น<br />วันที่ 29 ตุลาคม 2552<br />เวลา 16.44<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-8956297804685422976?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-38466623671541153142009-12-23T17:07:00.002+07:002009-12-23T17:08:37.470+07:00เคยใหม เคยอยากบอกอะไรกับใครบ้างใหม อยากบอกว่ารักพ่อรักแม่ คุณมีคนรักใหม<br />มี ไม่มี แอบรักใครแอบชอบใคร รู้หรือว่าไม่รู้ ว่าตัวเอง ..เฉยๆ ไม่รู้เหมือนกันแบบนี้ใหม<br />ได้ยินมานะว่า ถ้าหากว่าเรารัก ใคร ชอบใคร ก้อบอกเขาไปเลยอย่าปล่อยให้มัน<br />สายเกินไป บางทีคนเรา จะรู้คุณค่าของ สิ่งๆหนึ่งก้อต่อเมื่อสิ่งๆนั้นได้จากเราไปแล้ว<br />แล้วก้อต้องมานั่งเสียใจอยู่คนเดียว<br /><br /><br />มันคงไม่มีใครช่วยอะไรได้ใช่ใหม วันเวลามันคงไม่ย้อนกลับ บอกไปเถอะ ถึงแม้ว่ามัน<br />อาจจะต้องผิดหวังก้อขอให้ได้บอกไป ถึงแม้ว่า เขาไม่แยแส ไม่หันมามองเราก้อคง<br />ไม่เปนให้เขาไปเจอกับคนที่เขาไฝ่ฝัน คนที่เขาต้องการ มีคนรัก ก้อบอกรักเขา<br />มีคนที่ชอบก้อบอกไปว่าชอบเขา อย่าปล่อยให้มันสายเกินไปเลย บางทีอาจจะ<br />ไม่กล้าพูด แต่ขณะที่เขาอาจจะอยากได้ยินคำนั้นจากปากของคุณ<br /><br />ชีวิตคนเรามันสั้น เราอาจจะไม่มีโอกาสได้บอก หรือยังงัยก้อไม่รู้ ชีวิตคนเราไม่แน่นอน<br />เหมือนคนข้างบ้าน เห็นๆกันอยู่ ประสบอุบัติเหตุ ยังไม่ฟื้น เลือดคั่งในสมองผ่าตัดสมอง<br />50/50 ไม่รู้ว่าจะอยู่จะไป ก้ออย่างที่บอก รู้สึกอะไรกับใคร อย่างไรบอกไปนะ<br />อย่าให้มันสายเกินไปเลยคิดถึงพ่อแม่ ไม่เคยกอดอาย กลับบ้านเข้าไปกอดซะหน่อย<br />อย่ารออยู่เลย คิดถึงใคร อยากบอก<br /><br /><br />อะไรกับใคร บอกดีใหม .... มันยากใหม ...(โอ้ย ยุงกัด บี้ซะแบน เลย โสน๊าาน่ามากัดดีนัก)<br />แต่บางทีระยะทาง ศาสนา ขนบธรรมเนียมประเพณี ความแตกต่าง อารมร์ การใช้ชีวิต<br />หน้าที่การงาน ที่แตกต่างกัน ก้อมีส่วนที่ต้องทำให้ ใครหลายคนต้องก้มหน้า<br />ยอมถอยยอมทำใจทั้งๆที่ มันอาจจะอยากทำในสิ่งทีใจต้องการก้อตามแต่มันก้อคง<br />ไม่เปนไรมั้ง เจ็บวันนี้ ดีกว่า<br /><br />ไม่ไหวในวันหน้า เศร้าใหม เศร้าใช่ใหม เอาน่าาาา ไม่เป็นไร สมหวัง ผิดหวัง<br />เป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องเจอกันทุกคน ไม่เป็นไร วันนึงคุณอาจจะได้เจอกับคนที่เป็น<br />เนื้อคู่ของคุณจริงๆหรืออาจจะเป็นคนที่คุณกำลังชอบ กำลังคิดถึงอยู่ก้อได้ ใครจะไปรู้<br />แต่ถึงอย่างไรก้อคงต้องสู้ต้อไปถึงแม้ว่าไม่มี ใครรักเราก้อยังมีพ่อแม่ที่ยังรักเสมอ<br /><br />*** ได้ข่าวมาว่าคนที่ประสบอุบัติเหตุ ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้ว ขยับโน่นนี่พอได้แล้วครับ<br />ก็ขอให้หายวันหายคืนนะคับ.........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-3846662367154115314?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-57828183210047659122009-12-23T17:03:00.001+07:002009-12-23T17:06:06.245+07:00ชีวิต ทุกคนก็ต้องรักชีวิตของตัวเอง ไม่มีใคร ไม่รักชีวิต แม้แต่สัตว์ มันก็ยังรักชีวิตของมัน.<br />ตั้งแต่เล็กจนโตมาได้ มันก็นาน หลายคนคิดสั้น กับปัญหาที่รุมเร้าเข้ามาในชีวิต บางคนก็.<br />จบชีวิตไปกับบางสิ่งบางอย่าง เรื่องเรียน เรื่องความรัก ปัญหาครอบครัว หลายๆอย่าง...<br /> ทั้งๆที่ไม่สมควร จะแลกชีวิตกับมันเลย ทุกปัญหามีทางแก้<br /><br />เคยมีนักศึกษาวิศวะ ที่เครียดจากการเรียน จนถึงขั้นเข้าโรงพยาบาล หลายต่อหลายครั้ง..<br />จนสุดท้ายต้องจบชีวิตตัวเองลงด้วยการ ผูกคอตาย<br />เรื่องของความรักที่ เคยมีครูสาว คิดฆ่าตัวตาย โดยปีนขึ้นไปบนเสาโทรศัพท์ แล้วจบ<br />ชีวิตของตัวเองลง ท่ามกลางเสียงหวีดร้อง ของคนที่มอง ที่มุงดูอยู่เบื้องล่าง<br />.<br />ปัญหาความแตกแยกของครอบครัว พ่อไปทาง แม่ไปทาง ใจเวิ้งว้างโดดเดียว ขาดที่พึ่ง..<br />ขาดคนเข้าใจ ไม่มีใครให้คำปรึกษา ชีวิตเริ่มมีปัญหา คบเพื่อนไม่ดี จากคนร่าเริง มาเป็นคน<br />ที่ไร้ความสุข ตัดสินชีวิตแบบผิดๆ<br /><br />อย่ามองปัญหาให้เป็นทุกข์ อย่าคิดถึงปมด้อย ควรเปลี่ยนปมด้อยให้เป็นจุดเด่นจะดีกว่า...<br />วันหนึ่ง ย่อมเจอกับความมืด แต่เวลาผ่านไปก็จะเจอกับแสงสว่าง ปัญหาก็เหมือนกัน มี...<br />ทั้งด้านมืด และด้านสว่าง ชีวิตเมื่อเจอกับความมืด แต่ถ้าหากสามารถนำพาตัวเองออกจาก<br />ความมืดได้ ก็จะเจอกับแสงสว่าง ในหนทางข้างหน้า หลังฝนตก ฟ้าย่อมสดในเสมอ<br /><br />ทุกคน ทุกๆชีวิต ในเมื่อมีความสุข ยังงัยวันนึงความทุกข์ก็ยังก้าวกรายเข้ามา ไม่มีใคร<br />ที่จะมีความสุขโดยที่ปราศจากความทุกข์ และไม่มีใครไม่มีความทุกข์ ในความทุกข์<br />ของทุกคนย่อมมีความสุข ปะปนอยู่ด้วยเสมอ เมฆหมอกบดบังหนทางที่กำลังจะไป<br /> ถ้าหากฝ่าเมฆหมอกออกไป ก็จะเจอกับหนทางที่มีแต่แสงสว่าง ไปเจอสิ่งที่สวยงามกว่า<br /><br />หลายคนมีปัญหาในชีวิต คงไม่มีใครที่ไม่มีปัญหา หลายคนชอบเก็บกด ชอบเก็บปัญหา.<br />ไว้กับตัว สะสม หนึ่งวัน สองวัน มาเป็นเดือน เป็นปี ไม่มีการระบาย ให้ใครฟัง ปลดปล่อย.<br />เล่าให้เพื่อน พี่ ครอบครัวฟังบ้าง อย่าเป็นคนเก็บกด อย่าเป็นคนชอบเก็บกด พูดอะไร<br />อยากพูดก็พูดออกมา อย่าปล่อยให้มันอึดอัดใจ คิดอะไร พูดไปอย่างนั้น<br />บางคนไม่อยากพูด บางคนไม่กล้าพูด<br /><br />บางคนกลัวที่จะพูด กลัวจะพูดผิด กลัวโน่นกลัวนี่ กลัวไปหมด ไม่ต้องทำอะไรกันพอดี<br />กลัวสู้ อย่ากลัวหนี สั่นสู้ อย่าสั่นหนี อะไรทีเป็นครั้งแรกมันก้อ สั่น ประหม่า กลัวไปหมด.<br />เหมือนเด็กๆ คุณครูให้ออกไปพูดหน้าชั้นเรียน สั่นแทบแย่ แต่ถ้ามีครั้งแรก ครั้งที่สอง<br />ครั้งที่ 3 ครั้งต่อไปเรื่อย จากเคยพูดแล้วประหม่า กลัว มันก็กลายเป็นเรื่องที่เคยชิน<br />เป็นเรื่องปกติไปโดยปริยาย<br /><br />ถึงแม้จะมีอะไรต่อมิอะไร หลายสิ่งหลายอย่าง ผ่านเข้ามาในชีวิต มีทุกข์ มีสุข ความอิจฉา<br />ริษยา ความยินดี พบปะ สังค์สรร แต่งงาน ทะเลาะ เบาะแว้ง ขัดแย้งกัน ล้วนแล้วแต่<br />ต้องผ่านเข้ามาในชีวิต บางอย่างอาจจะไม่มี ขึ้นอยู่กับตัวเราเอง<br /><br />คงไม่มีปัญหาใดที่แก้ไม่ได้ ถ้าตั้งใจที่จะแก้มัน แต่ต้องแก้ด้วยสมอง แก้ด้วยสติ<br />เมื่อปัญหาคลี่คลาย ความสุข สมหวัง ยินดี ก้อจะตามมา สู้ต่อไปคับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-5782818321004765912?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-49758132822797023542009-12-23T14:50:00.001+07:002009-12-23T14:54:23.194+07:00ทุกวันนี้ โลกมันเป็นอะไร มันเป็นยังงัย แล้วเมื่อก่อน โลกมันเป็นอย่างไร เป็นแบบใหน<br />คุณเคยคิดบ้างใหม ทุกวันนี้โลกมันดูวุ่นวาย สังคมวุ่นวาย บ้านเมืองวุ่นวาย การอพยพ<br />หนีภัย การสู้รบ การเข่นฆ่า ทิ้งระเบิด ถล่มเมืองเสียหายไปหมด ผู้คนบาดเจ็บ ล้มตาย<br />มากมายก่ายกอง แล้วสุดท้าย อะไรคือสิ่งที่ต้องการ<br /><br />การสูญเสีย การจากไป ความเศร้าเสียใจ ไม่อาจบรรยาย เสียงร่ำร้องเสียงร่ำไห้<br />น้ำตาไหลพราก พ่อแม่พี่น้อง ที่จากไปกับ ความไม่ประสงค์ดีของคนบางกลุ่ม<br />ผู้คนมากมาย ข้าราชการ ครู หทาร ตำรวจ หมอ พยาบาล ประชาชน ผู้คนบริสุทธ์<br />ล้มตายไปยากที่จะลืมเลือน ยังคงค้างคาอยู่ในใจโดยมิอาจจะลืมเลือน<br /><br />ทุกวันนี้โลกมันกลับกันหมดแล้วใช่ใหม หญิงอยากเป็นชาย ชายอยากเป็นหญิง<br />คนดีพูดไม่มีใครเชื่อ คนไม่ดีพูดกลับมีคนฟัง ความอิจฉาริษยา แก่งแย่งชิงดี ชิงดี<br />ชิงเด่น คนดีโดนทำร้าย โดนทำลาย คนไม่ดีโดนปกป้อง โลกมันร้อนขึ้น คนใจก็ร้อนขึ้น<br />การใช้ชีวิต เป็นไปอย่างรีบเร่งขึ้น คนเห็นแก่ตัวมากขึ้น<br /><br />ตัวใครตัวมัน ช่างมันฉันไม่แคร์ ไม่ใช่พี่น้อง ไมใช่ญาติ เรื่องของเขา ถ้าทุกคนคิด<br />แบบนี้กันหมดสังคมคงวุ่นวาย สังคมไม่มีใครเหลียวมอง ไม่มีคนดูแล สุดท้ายปัญหา<br />ก้อมากองสุมไว้ โดยไม่มีใครเข้ามาแก้ไข คนรวยได้รับการยกย่อง เชิดชู คนจนถูก<br />เหยียบย่ำ จมดิน<br /><br />คนดีถูกลืมเลือน ความดีถูกลบเลือนด้วยอำนาจเงินตรา คนดีลดน้อยถอยลง คนดีไม่ถูก<br />ส่งเสริม ผลสุดท้าย คนดีก้อลดน้อยถอยลง ทุกวันนี้สังคมไทยเป็นอย่างไร สังคมโลก<br />เป็นอย่างไร ข่าวคราว ฉกชิงวิ่งราว ฆ่ากัน เป็นว่าเล่น เห็นกันผ่านสื่อ กันทุกวัน ไม่มีวันใหน..<br />เลยที่ไม่มี ไม่อยากคิด มันปวดหัว ผมรู้สึกเบื่อกับสังคมไทย สังคมโลก ในปัจจุบัน<br /><br />กาลวิบัติ คงย่างกรายเข้ามา ความสงบสุข ความร่มเย็น รอยยิ้ม การแบ่งปัน ความชื่นชม<br />ยินดี เลือนลางหายไป มันถูกแทนที่ด้วย อำนาจ ความเห็นแก่ตัวของใครบางคน<br />จะคิดอย่างไร เมื่อคุณถูกมองว่าคุณเป็นแค่หมากตัวนึง ในสังคมธุรกิจ อำนาจเงินตรา<br />แปลเปลี่ยนความผิด สิ่งที่ไม่ถูกต้อง ไปสู่สิ่งที่ถูกต้อง<br /><br />แล้วความถูกต้องจะถูกกลบเกลื่อนด้วยเงินตรา ด้วยอำนาจเงิน เคยเห็นหรือไม่เงินซื้อได้<br />หลายอย่าง ซื้อความถูกต้อง ซื้อใจคน การหักหลัง การฉกฉวย การคอรัปชั่น แม้แต่เพื่อน<br />หรือความรัก ก้อยังได้ แต่สิ่งหนึ่งที่เงินซื้อไม่ได้เลย คือความจริงใจ อาจจะได้แค่ความจริง..<br />ใจจอมปลอม โดยปราศจากความจริงใจ ที่มาจากใจจริงๆ<br /><br />ทุกวันนี้สังคมเริ่มย้อนกลับ ไปหาอดีต คนเมืองเบื่อ ชีวิตในเมือง เบื่อรถติด เบื่อควันพิษ<br />เบื่อเสียง สังคมที่วุ่นวาย สังคมที่รีบเร่ง เบื่อที่จะต้องทำงานเข้าออกตามเวลา<br />คนเมืองอยากไปใช้ชีวิต ในต่างจังหวัด ป่าไม้ สายลม ทะเล ขุนเขา ธรรมชาติ ที่สวยงาม<br />ไม่มีรถติด ชีวิตไม่ต้องรีบเร่ง แต่งตัวสบายๆ ไม่ต้องทำงานตามเวลา หลายคนคง<br />ไฝ่ฝันอยากเป็นอย่างนั้น<br /><br />ในทางกลับกัน คนต่างจังหวัด หันเห ไปหางานทำในเมืองใหญ่ ชอบสังคมกลุ่มใหญ่<br />ชีวิตในเมือง ชอบแสงสี กลางคืน ชอบเดินห้าง ตากแอร์ ชอบทำงานสบายๆ ทำงาน<br />เข้าออกตามเวลา คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า ทุกวันนี้โลกมันกลับกันหมดแล้ว<br />ลองย้อนกลับไปครั้งอดีต ก่อนหน้านั้น<br /><br />ในตอนที่เป็นเด็ก ที่วิ่งเล่นในท้องไร่ท้องนา วิ่งเล่น อยู่ในสวนผลไม้ สวนหน้าบ้าน อยากกิน..<br />ผลไม้ก้อเดินเข้าไปในสวน ไปเก็บผลไม้มากินกัน อ่านหนังสือในยามว่าง อ่านไปกินผลไม้<br />ไป อากาศที่แสนบริสุทธิ สูดลมหายใจได้เต็มปอด ท้องทะเลที่สวยงาม ปลาน้อยใหญ่<br />มาเวียน ว่ายเล่นที่โขดหิน ริมหาด<br /><br /> ในน้ำมีปลาในนามีข้าว ทุกวันนี้มันเป็นเช่นไร มันถูกแทนที่ด้วย ตึกราบ้านช่องถูกแทนที่ด้วย<br />น้ำเสียจากโรงงาน ในเมืองใหญ่มันเป็นอย่างนั้น มันถูกแทนที่ด้วยความเจริญ มันอาจจะ<br />แค่สุขทางกายหรือเปล่าไม่รู้ แล้วความสุขที่แท้จริงมันอยู่ตรงใหน เคยกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ที่.<br />บ้าน ที่ต่างจังหวัด ชนบท บ้านนอก รุ้สึกอย่างไร<br /><br />ไม่มีรถติด ไม่มีควันพิษ ชีวิตมันไม่รีบเร่ง มันหลับได้เต็มตื่น มันหลับได้สนิท มันไม่มีอะไร<br />ต้องกังวล สายลมเย็นสบาย สดชื่นเหลือเกิน ท้องนาเขียวขจี ลมพัด ต้นไม้ใบหญ้าปลิวไหว.<br />นอนหลับสบายใต้ ต้นไม้ใหญ่ นอนมองดูดวงดาว มองดูพระจันทร์ มันสวยใช่ใหม<br />ผมก้อคนนึง ที่ไม่อยากไปใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ ชอบความอิสระเสรี ชอบดอกไม้ใบหญ้า<br /><br />ชอบอากาศที่แสนบริสุทธิ ใช้ชีวิตอย่างไม่รีบเร่ง ท้องฟ้าที่สดใส สายน้ำที่สวยใส สะอาด<br />ท้องทะเลสีคราม ชีวิตมันต้องการอะไรอีก ทุกวันนี้หลายคนหันหน้าเข้าหา ธรรมชาติ<br />วันหยุดงานพักผ่อน ไปเที่ยวทะเล ไปดูดอกไม้ใบหญ้า ไปเที่ยวดอย ไปแอ่วเหนือ เมฆหมอก<br />อากาศหนาวได้ใจจริงๆใช่ใหม เสื้อคลุม 1 ตัว พักพวกเพื่อนพ้อง<br /><br />กางเต้นนอนกันบนดอย ตื่นขึ้นมาในยามเช้า พร้อมกับกาแฟ ซัก 1 แก้ว ขนมปังซัก 1 ชิ้น <br />เหม่อมอง ทะเลหมอกจากภูผาที่สูงชัน มองไปไกลลูกหูลูกตา สูดลมหายใจเย็นยะเยือก<br />สุดแสนจะหนาวเหน็บ แต่มันมีความสุข มันคงเกินคำบรรยาย ก่อไฟ นั่งผิงไฟไป<br />จิบกาแฟไป ความสุขใด จะเทียมเท่า ขอภัยที่ทำให้ต้องลำบากอ่านจนถึงคำสุดท้าย<br /><br />แล้วอาจจะแวะมาเขียนใหม่ อ่านฟรีไม่เสียตังค์ อย่าอ่านดัง เดี๋ยวเขาจะว่า คนที่รู้สึกเบื่อ<br />ท้อแท้ กับชีวิต หรือผิดหวัง อะไรบางอย่าง หรืออาจจะมีความอยู่แล้ว แต่มันไม่ใช่สิ่ง<br />ที่ตามหา ลองค้นหามัน อะไรคือสิ่งที่ต้องการ อะไรคือสิ่งกำลังตามหา สู้ต่อไป สู้ๆๆ<br /><br />เขียนโดย djrocky(ผมอีกนั่นแหละ)<br />วันที่ 5 พฤศจิกายน 2552<br />เวลา 8.47 น.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-4975813282279702354?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-15958746903682334762009-12-23T14:47:00.003+07:002009-12-23T14:50:21.810+07:00วันนี้ ขอเม้นแต่หัววันหน่อย วันนี้ ประมาณ 1 หรืออาจจะสองทุ่ม เพื่อนมัน ชวน<br />ไปงานลอยกระทง อย่างที่บอกเขาจัดงานก่อนวันลอยกระทงไม่รู้กี่วัน ขี้เกียจ<br />นับ งานลอยกระทงจริงก้อวัน ที่สองโน่น แล้วนี่ 25 ก้อเริ่มงานแล้ว แล้ววันที่<br />สองนี้ ก้อคงมีคนมางานกันตรึม คงได้อีกบรรยากาศนึง คุณละไปลอยกระทงกับใคร<br /><br />ส่วนเรานี่ยังลอยกระทงหลงทางอยู่เลย แต่ละปีเราไม่เคยไปลอยกับเขาเลย<br />เราไม่ค่อยให้ความสำคัญเท่าใหร่ อิสลามไม่มีประเพณีแบบนี้ แต่ถ้าคุณมี<br />แฟนก้อคงไปลอยกระทงกับแฟน ก้อคงมีความสุขดีเหมือนกัน ไม่มีก้อไปกัน<br />เป็นครอบครัวพ่อแม่พี่น้องก้อได้อีกอารมณ์นึง 1 ครอบครัว ก้อ 1 กระทง<br /><br />คงไม่จำเป็นต้องลอยเป็นคู่เสมอไป ใช่มะ รู้ใหม บางทีคุณอาจจะชอบคนๆ<br />นึง แล้วเขาอาจจะชอบคุณเช่นเดียวกัน แต่คุณรู้ใหม บางทีคุณอาจจะไม่ได้คิด<br />ว่าผู้ชาย ไม่รู้ส่วนใหญ่ใหมไม่รู้ คิดถึงเรื่องความเหมาะสมเสมอ หากว่าเขาเป็น<br />เครื่องบิน ไอ้แมวอย่างเราก้อคงได้แต่มองเครื่องบินบินผ่านไป<br /><br /><br />เหมือนดอกฟ้ากับแมวมัสญิด เราไม่เข้าวัด ไม่ชอบหมา โทษด้วย เหมือน<br />แมวกับปลากระป๋อง มันก้อได้แต่มอง ถึงแม้เครื่องบินบินลงมาจอด มัน<br />ก้อคงได้แต่มองอยู่ที่รั้วสนามบิน ทั้งๆที่มันอยากเขาไปใกล้เครืองบินเต็มที<br />เครื่องบินอาจจะคิดว่าแมวตัวนั้น ไม่สนใจเครื่องบิน<br /><br />ก้อแค่แมว ตัวนึง แมวธรรมดาตัวนึง เครื่องบินก้อคงไม่ต้องมาสนใจ<br />แมวตัวนั้นหรอกใช่ใหม เครื่องบินก้อเหมาะกับเครื่องบินด้วยกัน บินไปไม่ต้อง<br />หันไปมองแมวตัวนั้นหรอก คงไม่ต้องมาให้ความหวังแมวตัวนั้น มันคงเป็นไป<br />ได้ยากที่แมวตัวนึงกับเครื่องบินลำนั้น จะมาเดินบนเส้นทางเดียวกัน<br /><br />อาจจะด้วยเส้นทางที่เดินมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน ถึงแมวตัวนั้นอาจจะเศร้า<br />อยากอยู่ใกล้เครื่องบินเต็มที แต่ก้อคงต้องปล่อยให้เครื่องบินบินไปสู่เส้นทางดีกว่า<br />ไม่ควรฉุดรั้งลงมาเดินบนเส้นทางเดียวแมวตัวนั้น ใช่ใหม ถึงวันนึงแมวตัวนั้นก้อ<br />คงจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวก้อคงไม่เป็นไร<br /><br />รู้ใหม บางสิ่ง ที่คุณคิดกับบางสิ่งที่เขาคิด ถึงจะเป็นเรื่องเดียวกัน แต่บางครั้งสิ่ง<br />ที่คุณคิดกับที่เขาคิดมันอาจจะคนละความหมายกัน ทั้งๆที่มันก้อเป็นเรื่อง<br />เดียวกัน เคยคิดไปเองใหมล่ะ บางสิ่งบางเรื่อง บางอย่างคนเราก้อมีเหตุผล<br />ของตัวเอง แล้วถ้าหากคุณฝืนให้เขาทำในสิ่งที่เขาไม่อยากทำ<br /><br />เมื่อเขาทำตามที่คุณต้องการ คุณอยากให้เขาเป็นในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเขา<br />แล้ววันนึงคุณอาจจะผิดหวังกับสิ่งที่คุณให้เขาเป็นก้อได้ แล้วถ้าคุณไม่ได้ชอบ<br />ใคร ก้ออย่าไปให้ความหวังใคร อย่าไปเอ่ยปากบอกเขาถ้าคุณไม่ได้จริงจัง<br />ควรจะปล่อยให้เขาเป็นแบบเดิมไปดีกว่า<br /><br />เคยมีคนบอก ความเหมาะสม ถ้าพูดถึงเรื่องความเหมาะสม ถ้าคบกันที่ความ<br />เหมาะสม ถ้าอย่างงั้นมันก้อคงไม่มีใครเหมาะสมกับใคร คนจนแต่งคนรวย<br />คนรวยแต่งคนจน คนรวยกบคนรวย คนจนกับคนจน ความรักความชอบ<br />ไม่มีพรหมแดน ไม่มีอะไรมาขวางกั้น ทฤษฏี อาจจะใช่แบบนั้น<br /><br />แต่ในความเป็นจริง มันมีอะไรหลายอย่าง ที่แตกต่างกัน คุณอาจจะไม่คิด แต่<br />เขาอาจจะคิด เรื่องแบบนี้อยู่ที่คนสองคน ใช่ใหม มันทำใจลำบากใหม ถ้าหาก<br />ความเป็นอยู่ หลายสิ่งหลายอย่างที่แตกต่างกันเกินไป กับคนสองคนมาคบ<br />มาอยู่ด้วยกัน ความลำบากคือสิ่งที่ผู้ชายไม่อยากให้เกิดขึ้นกับคนที่ตัวเองรัก<br /><br />ผู้หญิงที่ตัวเองรัก ถึงแม้คุณอาจจะไม่สนใจ ทนได้กับความลำบาก ความแตก<br />ต่างที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า แต่เขาก้อคงทนให้คุณมาลำบากกับเขาไมได้<br />ไม่รู้สิคุณว่าไงล่ะ คิดแล้วมันเศร้าใหม ฉนั้นคงไม่ต้องคิดไรมาก ทุกคนมีเนื้อคู่<br />ของตัวเอง ถึงวันนั้นถ้าใช่ ถึงแยกจากกันนานแค่ใหน ถ้าใช่เนื้อคู่กัน<br />ก้อคงได้อยู่ด้วยกัน เพราะฉนั้นอย่าคิดมากเลยนะ<br /><br /><br />เขียนโดย ข้าน้อยเอง<br />วันที่ 29 ตุลาคม 2552<br />เวลา 16.44 น.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-1595874690368233476?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-87772710676548195502009-12-23T14:44:00.001+07:002009-12-23T14:46:01.116+07:00เขียนจากชั้นสองของบ้าน วันนี้อากาศดีมาก มีหมอกจางๆอากาศดีๆ นั่งฟังเพลงเบาๆ<br /> มองออกไปนอกหน้าต่างเพราะหันหน้าให้ต่างคอมตั้งอยุ่ตรงหน้าต่าง มีต้นไม้ใบหญ้า<br /> รายรอบ มีเสียงนกร้อง จิ๊บๆ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันนกอะไร ชนบท ต่างจังหวัด ไม่ว่าจะที่ใหน<br />แต่ทางใต้ เสียงไก่ขัน เสียงนก สายลม ต้นไม้ใบหญ้า บรรยากาศที่แสนสบาย<br />ที่อื่นก้อคงเป็นแบบนี้เช่นเดียวกันใช่ใหม<br /><br />ทุ่งนาเขียวขจี ลมพัดแรง ๆ เวลาว่างๆ ไปนั่งเล่น ที่ศาลาเล็กๆ คุยกัน ที่บ้านพี่สาว<br />จะมีศาลาไว้นั่งเล่น บ้านพี่สาว อากาสดีมาก ลมพัดเย็นสบาย มีต้นไม้เต็มรอบบ้าน ร่มรืนดี<br />ว่างๆก้อหาไรกินเล่นกัน มันก้อคงน่าจะมีความสุข ชีวิตที่นี่ไม่ได้มีความรีบเร่ง ชีวิตที่เรียบง่าย<br /> ไม่มีสัญญาณไฟแดง ไม่มีเสียงดังรบกวน นอนหลับได้สนิทใจ ไม่มีอะไรมากวนใจ<br />มีเสียงนกกล่อมนอน ในบางคืน มีเสียงคอยปลุกในยามเช้า<br /><br />ไมว่าจะอยู่ที่ใหน ถ้าสบายใจก้ออยู่ได้ คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก เราอยู่แบบนี้เราก้อมีความสุข<br /> เราคงไม่ต้องไขว่คว้า ไม่ต้องไปหางานทำในเมืองใหญ่ ใช้ชีวิตกับครอบครัว พ่อแม่<br />พี่น้อง พร้อมหน้าพร้อมตา ดูทีวีด้วยกัน ทานข้าวด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน มันอบอุ่นดีเหมือนกัน<br /> แต่บางครั้งก็เบื่อเหมือนกัน อยากมีชีวิตอิสระเหมือนนก<br /><br />นกที่อยากจะบินไปใหนก้อได้ ตามที่ใจอยากไป เพียงแค่คิดจะไปก้อโบยบินไป ได้อย่างอิสระ<br /> ถ้าชีวิตมันอิสระอย่างนั้นมันก้อคงดี ไม่ต้องมีใครมาต้องเป็นห่วงอะไรมากมาย<br />ไม่ต้องมีใครมาบ่นให้ฟัง ไม่ต้องมา ทำตามที่ใครบอก ไม่ต้องทนเสียงเจ้านายบ่น<br />เคยถามตัวเองบ้างใหม ทุกวันนี้ฃีวิตต้องการอะไร ชีวิตมันขาดอะไร<br /><br />หัวใจมันเย็นชา ชีวิตมันเหงาไปใหม ชีวิตกำลังรออะไร กำลังค้นหาสิ่งที่ขาดหายไป<br />ต้องการอะไรมาเติมเต็มหรือไม่ ช่างมันใช่มะ ไม่เป็นไร ปล่อยให้มันเดินของมันไป<br />ปล่อยให้เวลามันเดินไป ดูชีวิตของนกเงือกซิ หากว่ามันมีคู่ มันใช้ชีวิต อยู่กับคู่ของมัน<br />แล้วหากว่าวันนึง คู่ของมันเกิดจากมันไป<br /><br />มันก้อจะอยู่อย่างโดดเดี่ยวแบบนั้นตลอดไป ซึ่งในความเป็นของชีวิตคน คงเป็นไปได้ยาก<br />ในชีวิตเรา เราอยากมีชีวิตที่อิสระ มีรถซักคัน มีเงินซักก้อน แล้วก้อเที่ยวไป เที่ยวไปตลอด<br />เที่ยวไปอย่างอิสระ ค่ำใหนพักที่นั่น มีกล้องซักอัน มีสมุดบันทึกซักเล่ม มีกระเป๋าซักใบ<br />อยากไปเที่ยวทางเหนือ ระหว่างทางก้อแวะไปกระบี่ พังงา ภูเก็ต เนอะ<br /><br />ไปแหลมพรหมเทพ ไปเกาะแก่ง ไปว่ายน้ำ ไปดำน้ำดูปะการัง ไปปีนหน้าผาที่ไม่เคยปีนเลย<br />เที่ยวไปอย่างที่ใจอยากจะปรารถนา ลองคิดดู มันคงมีความสุข เคยเห็นในทีวีบางราย<br />การเขาเที่ยวอย่างเดียว ท่องเที่ยวไปเรื่อย ไปต่างประเทศ ไปเที่ยวที่โน่นที่นี่ แล้วเขาก้อมี<br />รายได้ ในขณะที่เขาก้อท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ มีกล้องวิดีโอ มีกล้องถ่ายรูป<br /><br />มีสมุด 1 เล่ม บันทึกความทรงจำดีๆเก็บเอาไว้ เคยคิดอยากไปเที่ยวทางเหนือ<br />ชอบบรรยากาศเที่ยวเหนือ เที่ยวไปขึ้นดอย ก้อไม่รู้ว่าที่ใหน น่าเที่ยวบ้าง แต่ที่เห็นทุ่งดอก<br />บัวตอง มัน โอ้โห มันสวยมาก มันเหลืองอร่ามทั่วทั้งดอย สวยมาก แค่เห็นในทีวี นะ<br />แต่ลองจินตนาการดูมันคงสวยมากใช่มะ ใส่เสื้อคลุมซักตัว ตื่นเช้าหน่อย แล้วมา<br /><br />ลงมาที่ทุ่งดอกบัวตอง น้ำค้างคงเยอะ มาถ่ายรูปกัน กาแฟซักถ้วย แล้วมองดูพระอาทิตย์<br />ขึ้นในยามเช้า เมฆหมอกจางๆ หนาวจับใจ แต่มีความสุขนะว่าใหม ไปเที่ยวหมู่บ้านชาว<br />เขา ไปซื้อของที่ระลึกเก็บไว้ ใส่ชุดชาวเขาถ่ายรูปกัน คงขำน่าดู ไม่อยากคิดเลย แค่คิดก้อ<br />อยากจะไป แล้วจะมาจินตนาการให้ฟังใหม่ ถ้าไม่ขี้เกียจนะ..............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-8777271067654819550?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-21882349668893919212009-12-23T14:41:00.002+07:002009-12-23T14:41:56.700+07:00ชีวิตของเด็กหนุ่มคนนึง ชีวิตในแต่ละวัน ชีวิตที่แสนจะน่าเบื่อ เงินหมดงานไม่มี กระเป๋าแห้ง<br /> ชีวิตว่างเปล่า ตัวเปล่าๆ ชีวิตกำลังริบหรี่แต่ความฝันยังไม่มีวันหมด อย่ามัวคิดถึงแต่อดีต<br /> คิดถึงแต่อดีต ก้อไม่ต้องมีอนาคตกันพอดี ชีวิตและความฝันกำลังเริ่มต้นในไม่ช้า<br />ชีวิตยังมีความฝัน และความหวัง ไม่เคยลืม ยังหวังอยู่เสมอ ใช้ชีวิต อยู่อย่างมีความหวัง<br />อย่าหยุดเดิน วันเวลาใกล้เข้ามาทุกที<br /><br />นั่งเขียนหนังสือท่ามกลาง เสียงเพลงเบาๆ ยามพลบค่ำ แสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า<br /> ตอนนี้ห้าโมงเย็น ความร้อนเริ่ม หายไปพร้อมกับดวงอาทิตย์เริ่มลาลับขอบฟ้า ความหนาว<br />คืบคลานเข้ามา อาทิตย์ ลับขอบฟ้า ทอดแสง สีสันสวยงาม กระทบกับเมฆน้อยใหญ่<br />กระจัดกระจาย ทั่วทั้งขอบฟ้า ความมืดคืบคลานเข้ามา ความหนาวคืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ<br /><br /> หลับตาคิดถึง อดีต คิดถึงเพื่อนเก่าเพื่อนสนิท แยกย้าย ต่างคน ต่างไป แยกไปดำเนินชีวิต<br />ของตัวเองมองไปอนาคตเจอผู้คนมากมาย ในแต่งละวัน มองโลกในแง่ดี ยิ้มสุ้กับปัญหา<br />ที่รุมเร้า เมื่อเริ่มต่อสู้ ต้องมีวันสำเร็จ เมื่อสำเร็จต้องมีเจอปัญหา ปัญหามีไว้แก้ ไม่ได้มีไว้หนี<br /> เมื่อผ่านจุดนั้นไปได้ เมื่อเจอปัญหา อิกครั้ งก้อจะผ่านจุดนั้นไปได้ ทุกครั้งไป<br /><br />ชาวจีน มือเปล่า ดิ้นรน อดทนสู้ชีวิต เก็บเล็กผสมน้อย จนมีเงินก้อน จากธุรกิจเล็กๆ<br /> ไปสู่ธุรกิจใหญ่ ไปสุ่ ผู้มี ทรัพย์สินเงินทองมากมีเหลือเก็บ อย่าเดินหนีปัญหา อย่าคิดสั้นๆ<br /> คิดอะไรคิดให้กว้าง มองโลกให้ไกล ใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความหวัง<br />จุดประกายให้ชีวิตอยู่เสมอ<br /><br />ล้มเหลว ต้องรุ้จักลุก ต้องรู้จักยืนด้วยขาของตัวเอง เมือยืนด้วยต้วเองแล้ว วันนั้นคือ<br />วันที่น่าภูมิใจที่สุด มแจะล้มกี่ครั้ง ก้อต้องลุก ถ้าคุณไม่รู้จักสุ้ คุณก็จะต้องเป็นผู้แพ้ตลอดไป<br /> ไม่มีใครทำให้ตัวเราด้อยค่าได้นอกจากตัวของเราเอง<br /><br />write by djrocky<br />d/m/y : 9 /10/2009<br />Time:10.54 น.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-2188234966889391921?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-92095200216534274642009-12-23T14:35:00.003+07:002009-12-23T14:41:21.866+07:00ความท้อแท้สิ้นหวัง ความผิดหวังจากอะไรก็แล้วแต่ ไม่ว่าจะเป็น<br />ความรัก หรืออาจจะเป็นอะไรอีกมากมาย ที่ทำให้ผิดหวัง<br /><br />แต่สิ่งเหล่านี้ มันไม่เคยทำให้ คนเราถึงกับต้องตาย มันคงไม่ขนาด<br />นั้นแต่ก็ยังมีคนที่ไม่รักตัวเอง เหมือนกัน ที่ยังตัดสินใจผิดๆ สิ้นหวัง<br />ท้อแท้ ผิดหวัง คนเราก็ต้องเจอกันทุกคน เราลองมองไปดุคน พิการ<br /><br />คนตาบอด คนที่ขอทาน ผมเคยเหนคนคนนึง นั่งขอทานอยุ่ในตลาด<br />แถวๆหาดใหญ่ เป็นโรคเท้าช้างหรือเปล่าก็ไม่รุ้ ขาโตข้างนึง<br />น่าสงสาร เขายังไม่เห็นอยากตาย<br /><br />คนตาบอด คนพิการยังมีความฝันเลย ไม่เคยเห็นเหรอคนตาบอดที่<br />เขาร้ำเรียนกัน เขาก็ต้องใช้ความอดทนเป็นพิเศษ ถ้าเกิดว่าเขาท้อแท้<br />สิ้นหวัง แต่ตั้งต้น เขาก็คงมองไม่เห็นความฝันของเขาเลย<br /><br />เราโชคดีแล้วที่เกิดมาครบ 32 ชีวิตมันก็ต้องมีบ้างที่ผิดหวังท้อแท้<br />แต่เราน่าจะทำตัวเองให้มีความสุขดีกว่า มานั่งเศร้าใจ ในเรื่องที่ผิดหวัง<br />เรืองที่มันทำให้ตัวเองรู้สึกไม่ดี ก็อย่าไปคิดถึงมันบ่อยนัก ทิ้งๆๆไปซะ<br /><br />บ้าง แล้วมาลองหาอะไรที่มัน ไม่เศร้า หาเรื่องที่สุขใจทำ ดีกว่ามาคิด<br />ในเรื่องที่มันทำให้ไม่สบายใจนะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-9209520021653427464?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-16380411780466245852009-12-23T14:31:00.002+07:002009-12-23T14:34:56.665+07:00แสงสว่างสาดส่อง สว่างไสว ร้อนผ่านไปทั่วทั้งร่างกาย หมู่แมกไม้ มากมาย แห้งตาย<br />ท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนจัด ยามฝน ฝนตก ยามเย็น กลางวัน กลางคืนก้อแสน<br /><br />จะหนาวเหน็บ เหม่อมองท้องฟ้า แลเห็นนกน้อย โผบินแต่ย่ำรุ่ง หมู่ฝูงนกกาบิน<br />ระหกระเหิน มุ่งหน้าไปอย่างไรจุดหมาย เมื่อยังไม่เจอจุดหมาย ต้องมุ่งหน้า ต่อไป<br />จนกว่าจะเจอฝั่งเจอจุดหมาย จุดเริ่มต้น เติมพลังให้ชีวิต<br />รีบลุกขึ้น ตื่นจากที่นอนในยามเช้า เปิดประตู ก้าวเดินออกไปนอกบ้าน ยืนสงบนิ่ง หลับตา<br /><br />สูดกลิ่นหอมจาก แมกไม้ นานาพันธุ์ กำลังโปรยกลิ่นหอม รอรับแสงอรุณรุ่งในยามเช้า<br />เหม่อมอง แลเห็นดวงอาทิตย์ ต้อนรับวันใหม่ในยามเช้า สีสัน สดสวย กระทบกับท้องฟ้า<br />และน้ำทะเลสีคราม<br /><br />เดินออกไปนอกบ้าน มุ่งหน้าไปยังสะพาน ที่ทอดตัวไปท่ามกลาง ทะเลที่ซัดสาดเข้าหาฝั่ง<br /> อย่างไม่มีวันหยุด ถึงจุดหมายปลายสะพาน แลเห็นดวงอาทิตย์ ที่ขึ้นในยามเข้า อาทิตย์อัสดง<br />อาทิตย์ในยามเช้าย่ำรุ่ง<br /><br />ครู่ใหญ่.. แสงแดดเริ่มสาดส่อง แมกไม้ ชูกิ่งก้าน บานสะพรั่ง รอรับแสงแดดในตอนเช้า สัตว์น้อยใหญ่<br />ออกหากิน ผู้คน ทำงาน หาเงิน ดำเนินชีวิต ต่อไปในวันใหม่ สะพานที่ซัดทอด คู่ขนานกัน ฝั่งหนึ่ง<br /> ซึ่งอยู่ท่ามกลางแมกไม้ และหมู่บ้าน อีกฝั่งอยู่ท่ามกลางแมกไม้ มะพร้าว ชูใบ กิ่งก้าน และลำต้น<br />คดเคี้ยวไปคนละทาง เทียบกับผู้คนต่างชีวิต ต่างจิตใจ ยากนักจะหยั่งรู้ ถึงจิตใจข้างใน<br /><br />แสงแดดเริ่มร้อน เดินเข้าหาฝั่ง ถึงตีนสะพาน มุ่งหน้าไปยังบ้าน ที่ทอดเสาไปยังท่าน้ำ<br />เสียงเรือกำลังติดเครื่องถึงเวลา หาปู หาปลา หาเงินมาประคองชีวิต ให้ยืนอยู่ เก็บหอมรอมริบ<br />รีบขึ้นเรือ เรือเริ่มออกห่าง ไกลฝั่ง ไปเรื่อยๆ โลกนี้แสน กว้างไกล ท้องฟ้าแสนจะกว้างใหญ่<br />เรือไกลฝั่งออกไป ออกไป จนมองไม่เห็นฝั่ง<br /><br />ลับตา เหมือนดังกับชีวิต ที่ต้องดำเนิน เดินต่อไปหยุดเดินคือหยุดลมหายใจ เหมือนกับเรือ<br />ที่สิ้นเสียง ถุกทิ้งร้าง อย่างไม่มีวันกลับคืน........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-1638041178046624585?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-60936274356989018352009-12-23T14:29:00.001+07:002009-12-23T14:30:18.381+07:00เคยมีคนบอกว่า ยิ่งปีนไปสูงเท่าใหร่ ก็จะยิ่งหนาวเท่านั้น<br />บางทีชีวิตของคนเราก็เหมือนกับแจกันใบนึง แจกันที่มีทั้งใบเก่าและแจกันใบใหม่<br />แจกันใบใหม่เปรียบเสมือนดั่งคนที่เพียบพร้อมไปด้วย ฐานะ การเงิน หน้าทีการงาน<br />มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ เป็นแจกันที่หลายคน ต้องการ ค้นหา ไฝ่หา หรือใฝ่ฝัน<br /><br /> แต่แจกันใบเก่าเปรียบเสมือนดั่งแจกันที่หลายคนมองข้าม ไม่เหลียวมอง<br />มันคงไม่น่าสนใจ มันคงไม่น่าซื้อหามาใส่ดอกไม้ที่สวยงาม หากเปรียบกับชีวิตคน<br />ก็เปรียบเสมือนกับคนที่ไม่มีความพร้อม ไม่ว่าจะในเรื่องของหน้าที่การงาน ชีวิตครอบครัว<br />คงจะเป็นแจกันที่รอวันซ่อมแซม ให้กลับมาดูสวยงามเหมือแจกกันใบใหม่<br /><br />แต่ถึงจะซ่อมอย่างไรก็คงจะสู้แจกันใบใหม่ไม่ได้<br />สู้ในแบบที่เป็นแจกันใบเก่า หน้าที่การงาน การเงิน ชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แบบเหมือน<br />กับแจกันใบใหม่หลายคนมองข้าม ไม่เหลียวมอง มันคงไม่น่าสนใจ คงไม่มีใครอยาก<br />ได้แจกันใบเก่ามาเก็บไว้ใส่ดอกไม้ที่สวยงาม แจกันใบเก่าก็คงต้องอยู่ในที่ที่ของมัน<br /><br />มองดูขุนเขาที่สูงตระหง่าน ปีนไปเก็บดอกไม้ที่สวยงามบนขุนเขา<br />ดอกไม้ที่บานสะพรั่งสวยงาม ดอกไม้ที่สวยงามกับแจกันใบเก่าๆใบนึง<br />แจกันใบเก่าคงหมดหวัง ที่จะได้ดอกไม้ที่สวยงามมาครอบครอง<br />เปรียบเสมือนชีวิตของคนเรา ที่กำลังค้นหาตัวเอง ค้นหาใครซักคน อาจจะเจอแล้ว<br /><br /> อาจจะดูใจกันอยู่ หรืออย่างไรก็แล้วแต่ ลองมองออกไปยังขุนเขา มันช่างไกลเหลือเกิน<br />ไกลเกินจะเอื้อมถึง ยิ่งไขว่คว้า เหมือนจะยิ่งห่างไกล ห่าง ห่างงง ห่างออกไป<br />แล้วก้อห่างออกไปทุกที ทุกที เปรียบเสมือนเรากำลังป่ายปีน ปีนไปเก็บดอกไม้<br />ที่สวยงามบนขุนเขาที่ไม่รู้ว่าเราจะปีนไปถึงเมื่อไหร่ ขุนเขาที่สูงชัน เต็มไปด้วย<br />อุปสรรคและขวากหนามจะปีนไปถึงไหม<br /><br />ถ้าหากว่าวันนึง หมดเรี่ยวแรงที่จะป่ายปีนขึ้นไปหาดอกไม้ เราควรจะหยุดปีนดีไหม<br /> ถึงแม้จะป่ายปีนขึ้นไปมันก็คงไม่มีอะไรดีขึ้น หรือดอกไม้ที่กำลังจะป่ายปีนไปหา<br /> อาจจะไม่มีอยู่จริง อาจจะคิดไปเองว่ามีถึงตอนนี้คุณอาจจะขึ้นมาถึงครึ่งทาง<br />ปีนมาถึงครึ่งทาง แต่ถ้ามันเหนื่อยนัก ควรจะหยุดปีนดีกว่าไหม<br /><br />บางครั้งอาจจะปีนไปแล้วมีความมสุข รู้สึกตื่นเต้น น่ายินดี กับสิ่งที่กำลัง<br />ค้นหาตามหา แต่จะรู้สึกอย่างไร ถ้าหากว่าวันนึงเราปีนไปถึงยอดเขาแล้ว<br />กลับพบว่ามันมีแต่ความว่างเปล่า เราแค่คิดไปเอง มันไม่ได้มีดอกไม้ที่<br />สวยงามดอกนั้นเลย แจกันใบนี้คงต้องอยู่ในที่ที่ของมัน<br /><br />ถึงแม้ตอนนี้อาจจะปีนไปยังไม่ถึงยอดเขา เพราะอาจจะด้วยระยะทางที่ยาวไกล<br />การรอคอยที่แสนจะเหนื่อยล้า ความท้อแท้ของจิตใจ การรอคอยที่แสนเศร้า<br />คงไม่มีใครอยากคอยอิกต่อไป คงต้องหยุดปีนเสียที คงต้องถอยกลับไปอยู่<br />ในที่ๆของเรา แจกันใบเก่าไม่เหมาะกับดอกไม้ที่สวยงาม<br /><br /> เบื่อ...เบื่อที่จะรอ เกลียดการรอคอย การปล่อยให้ใครรอ มันอาจจะบ่งบอกให้เห็นถึง<br /> ความไม่เอาใจใส่ ไม่สนใจ ไม่แยแส ไม่เหลียวแล ช่างมันเหอะ ปล่อยให้รอไป<br />ให้คอยไปแบบนั้น แบบนั้นใช่ไหม หรือบางคนอาจจะคอยได้ บางคนอาจจะคอย<br />ได้แค่เพียง ชั่วระยะหนึ่ง ช่วงเวลาหนึ่ง บางคนอาจจะคอยมาตลอด จะให้คอยไป<br />อิกนานแค่ไหน เมื่อใหร่รู้ไหม ความอดทนของคนเรามันมีขีดจำกัด<br /><br />ถึงวันนั้นอาจจะไม่มีใครคอยคุณได้อีกต่อไปหรือคุณอาจจะไม่สามารถคอยคน<br />คนนั้นได้อิกต่อไป คนคนนั้นคือใคร เพื่อน แฟน คนที่รัก คนที่ชอบ คนที่คบ<br />คนที่แอบชอบหรือใครก้อตามแต่ แล้วตัวคุณเองอาจจะต้องมานั่งเสียใจ เศร้าใจ<br />ที่ปล่อยให้เขาคอย หรืออาจจะเป็นตัวเขาที่ปล่อยให้คุณคอย คุณอาจจะ<br /><br />เสียใจ ที่เขาก้าวย่างออกไปจากชีวิตของคุณ หรือเขาอาจจะเสียใจที่คุณ<br />ก้าวย่างออกไปจากชีวิตของเขา หรือว่าดีใจ สบายใจ ก็ไม่รู้ได้ ถึงวันนั้น<br />สิ่งที่ดีๆที่เคยทำให้กันก้อคงจะจบลงอยู่แค่นั้น จบแค่การจากลา ใช่ มันคง<br />จบลงเพียงแค่นั้น กลับมาอยู่ในที่ที่ของเรา คงไม่ต้องหวังว่าจะได้เป็นเจ้าของ<br /><br />ดอกไม้ดอกนั้น ดอกไม้ที่ไม่รู้ว่าจะมีอยู่จริงเหรอเปล่า ดอกไม้ที่ไม่ใช่ดอกไม้<br />ของเรา ดอกไม้ที่มันไม่เหมาะกับแจกันเก่าๆ แจกันที่ไร้ค่า แจกันเก่าๆ<br />ก้อควรจะอยู่ในที่ที่ของมัน ที่ที่มันควรจะอยู่ แจกันที่ปราศจากดอกไม้ดอกนั้น<br />ส่วนดอกไม้ ในวันนึงก็คงจะได้เจอกับแจกันใบใหม่ ที่ดูดีกว่า แจกันที่เหมาะ<br />กับดอกไม้ดอกนั้น<br /><br />Write By : Djrocky<br />d/m/y : 17/10/2009<br />Time : 16.40 น.<br />Update : 11.40 น.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-6093627435698901835?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-56152416395884128022009-12-23T11:23:00.002+07:002009-12-23T11:24:10.442+07:00เขียนตอนค่ำ 18.09 น. เอามาอัปเดต ประมาณ 06.30 น. วันที่ 18 เดือน<br />พฤศจิกายน 2552 ใกล้จะมืด มัวๆ สลัวๆ ความมืดคืบคลานเข้ามา เสียงไก่<br />ข้างล่าง มันร้องมันจิกกัน สงสัยมันทะเลาะกัน หรือมันอยากจะเป็นใหญ่<br />เป็นโตในฝูงของมัน หัวหน้าฝูง มันเลยจิกกัน ตีกัน แต่อย่าแต่ว่าไก่ หรือสิงห์<br />สาราสัตย์ทั่วไปเลย แม้แต่คนก้อยังทะเลาะกัน<br /><br />ไม่ต้องไปดูกันที่ใหน ในทีวีที่เห็นกันทุกวัน เขาทะเลาะกันทุกวี่ ทุกวัน เสื้อแดง<br />เสื้อเหลือง ตอนหลังมี เสื้อน้ำเงิน เสื้อดำ ไม่รู้เสืออะไรออกมาเปิดโปง ออกมา<br />แฉโน่นแฉนี่ มันน่าปวดหัว ทั้งๆที่เนื้อเรื่อง หรือความจริงมันจะเป็นอย่างที่พูด<br />ออกมาหรือเปล่าก็ไม่ทราบ เห็นพูดออกไปไม่รู้กี่ครั้งกี่ครั้งก็เห็นมีแต่เงียบ<br /><br />พูดถึงคนมันช่างปวดหัว ว่าตัวเองด้วย เพราะตัวเองไม่ได้ดีเด่มาจากใหน<br />ในโลกกลมๆใบนี้ ทุกวันนี้มันช่างน่าปวดหัว สังคม การเป็นอยู่ ทุกวันนี้<br />มันเริ่มเหลวแหลก ดูอย่างทางใต้ ตอนนี้หนักหนากันจิงๆ มันไม่ยอมจบ<br />โลกใบนี้ก่อนหน้านั้นมันเป็นอย่างไร แล้วตอนนี้มันเป็นเช่นไร<br /><br />วิถีชีวิตของผมที่บ้าน ก่อนหน้านั้นจะทำอะไร มันก็ทำได้อย่างสนิทใจ ไม่ต้องมาระ<br />แวดระวัง อะไรมากมาย ไม่ต้องไปกังวลว่าจะมีใครมาทำร้าย ไม่ต้องไปกังวล<br />ว่าจะโดนลูกหลง อากา เอ็ม 16 แต่ทางนี้มันไม่ได้มีเหตุการณ์อะไร พื้นที่ผม<br />อาศัยอยู่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาช้านาน ซึ่งอาจจะเป็นเพราะทำเล<br /><br />อาจจะยากจาอการหลบหนี ของโจร 350 ที่มันไม่ยอมจบ เพราะมันมี สถานีตำรวจ<br />รายรอบ ทุกทิศทุกทาง มีป้อมยามของ ชรบ. มีทหาร คอย ดูแล หลายจุด มีตำรวจ<br />เข้ามาดูแลหลายแห่ง มันปลอดภัยดี แต่มันขาดความอิสระที่แท้จริง มันเหมือนกับ<br />จับนกตัวนึงมาไว้ในกรงขนาดใหญ่มาก<br /><br />กรงมันก้อยังเป็นกรง มันคือการกักขัง แล้วความอิสระ ที่มันเคยโบยบินไปใหนมา<br />ไหนได้อย่างอิสระ ก่อนหน้านั้น มันหายไปใหน ทำไมมันต้องมาอยู่ในกรง<br />มันก็คงไม่ต่างกันกับชีวิตของคนทางนี้ซักเท่าใหร่ แต่ที่หนักกว่าคือการใช้ชีวิต<br />ทาง 3 จังหวัด คงหนักกว่านี้หลายเท่า<br /><br />มันน่าสงสาร มันไม่อยากดู คนบริสุทธิ์ ชีวิตที่เคยมีความสุข พร้อมหน้าพร้อม<br />ตา แล้วต้องมาขาดที่พึ่ง ขาดพ่อ ไม่มีแม่ ขาดแม่ หลายคนเสียชีวิต ในแบบ<br />ที่ไม่น่าจะเป็น ในแบบที่มันไม่ใช่ที่อยากให้เป็น พวกเขาคิดอะไรกันอยู่<br />พวกเขาทำร้ายผู้คนบริสุทธ์ทำไม<br /><br />พวกเขามีญาติพี่น้อง มีพ่อ มีแม่ บ้างใหม พวกเขาเศร้าเสียใจกับสิ่ง ที่ทำลง<br />ไปบ้างหรือเปล่า แต่ส่งหนึ่งที่พวกเขาทำลงไปแล้ว ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับตัว<br />เขาคือ ชีวิตที่ไม่เคยนอนหลับ ได้อย่างสนิทใจ ชีวิตที่มีแต่ความระแวง คนเราเมื่อทำ<br />ความผิดลงไป ชีวิตมันก็ไม่ได้มีความสุข มันอาจจะมีอะไรค้างคาอยู่ในใจตลอดเวลา<br /><br />วันนี้เขาอาจจะไม่ได้คิด แต่วันนึงที่เขานึกอยากจะกลับตัวเป็นคนดี ถึงแม้อาจจะ<br />มีคนให้โอกาสให้เขาได้กลับตัว แต่สิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ มันคือสิ่งที่ทำลงไป ที่ไปทำร้าย<br />ไปทำลาย ไปยิง ไปฆ่าคนบริสุทธิ พวกเขาก็คงต้องมานั่งร่ำร้อง ร่ำให้ และคงไม่<br />มีความสุข แล้วการดำเนินชีวิต อาจจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป<br /><br />***ถ้าหากว่าใครที่อ่านบทความนี้ แล้วคิดจะอยากทำลาย ทำร้ายใคร คิดใหม่ คิดให้ดี<br />มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น คุณทำได้ลงเหรอ แล้วสุขจริงหรือไม่ สุขแล้วทุกข์<br />ไปตลอดชีวิตแบบนั้นหรือเปล่า คิดให้ดีๆ<br /><br />ชีวิต ยามค่ำคืนของคนที่นี่ก่อนหน้านั้น มันสนุกสนาน มันไม่เงียบเหงา เหมือนอย่าง<br />ทุกวันนี้ ร้านน้ำชากาแฟ ข้าวต้มยามดึก ข้าวยำ ร้านๆอะไรต่างๆมันเงียบเหงา<br />ลงไปเยอะ มันน่าปวดหัว ที่อื่นๆก้อเช่นเดียวกัน แต่ปัญหามันอาจจะ<br />แตกต่างกันออกไป มันก้อยังเป็นปัญหา ที่น่าปวดหัวอยู่ดี<br /><br />ขอทาน ขโมยขโจร ฉกชิงวิ่งราว สารพัดรูปแบบ ของคนฉกฉวย ทุกเสี้ยววินาที<br />คือความระแวดระวัง ไว้ใจตัวเอง ไม่อยากไว้ใจคนอื่น ตัวใครตัวมัน ต่างคนต่างอยู่<br />สีหน้าบึ่งตึง เย็นชา เข้ามาแทนที่รอยยิ้ม ที่จางหายออกไปทุกทีๆ<br /><br />มันไม่สามารถใช้ชีวิตได้อย่างสนิทใจเหมือนก่อนหน้านั้น ความเจริญเข้ามา<br />พร้อมๆกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมหลายๆอย่างเปลี่ยนการดำเนินชีวิต<br />เปลี่ยนแปลง การเป็นอยู่ เปลี่ยนแปลงนิสัยคน เปลี่ยนแปลงหลายสิ่งหลายอย่าง<br />ความเจริญเข้ามาพร้อมๆกับการลดบทบาทชีวิตของคนบางกลุ่ม วัฒนธรรมดีๆ<br /><br />สาบสูญหายไปพร้อมๆกับความเจริญที่ก้าวไปข้างหน้า ใบหน้าสวย ใสๆ ถูกเติมแต่ง<br />ด้วย เครื่องสำอางจากเกาหลี ญี่ปุ่น เสื้อยืด เสื้อเชิ๊ต สวยๆ ถูกทดแทนด้วย<br />สายเดี่ยวตัวจิ๋ว สมุนไพรดีๆ ขมิ้น มะขาม เยอะแยะมากมาย ถูกแทนที่ด้วยสารเคมี<br />มันอาจจะเห็นผลได้เร็วกว่าหรือเปล่า แค่พูดเท่านั้น ไม่ถูกใจอย่าเราล่ะ<br /><br />**** ไว้จะมาบ่นใหม่นะ****<br /><br />เขียนโดยเราเอง วันที่ 17/11/2552เวลาประมาณ 19.30 น<br />อัปเดต ตอนเช้า ประมาณ 06.30 น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-5615241639588412802?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-78881424062820324092009-12-23T11:03:00.002+07:002009-12-23T11:05:19.700+07:00ระหว่างการนินทาคนอื่น กับการถูกคนอื่นนินทา คุณคิดว่าใครจะเจ็บปวดมากกว่ากัน<br />ในโลกนี้ไม่อะไรดีที่สุดหรือชั่วสุดขีด การมองคน ควรมองให้กว้างๆ ควรมองให้ถึง<br />แก่น เห็นเขาจากภายนอกก็อย่าไปตัดสินว่าเขาไม่ดีไม่มีคนดีที่สุด ไม่มีคนเลวที่สุด<br />ทุกคนย่อมมีทั้งที่ดีและไม่ดีปะปนกัน<br /><br />คนเราทุกคนต่างก็มีเหตุผลกันทั้งนั้น เราจะตัดสินคนจากที่สิ่งเราเห็นมันก็คงไม่ได้<br />คุณอาจจะเห็น ใครหลายคนที่ดูเหมือนนิสัย ดูไม่ค่อยดีเลย ชอบกินของฟรี ไปไหน<br />มาไหนกับใครไปด้วยกัน แต่ไม่ชอบแชร์ ไม่ยอมจ่าย เขาอาจจะมีเหตุผลอะไรของเขา<br />เขาอาจจะเก็บเงินไว้ให้ลูกให้เมีย หรืออาจจะเก็บเงินไว้ซื้อกับข้าวก็อาจจะเป็นได้<br /><br />เพื่อนชวนก็ไม่อยากขัด แต่บางคนติดนิสัย มีเงินแต่ไม่ยอมจ่าย อันนี้ก็ไม่ขอพูด<br />ถึง หลายคนทำงานหนัก ตอนเช้าก็ไปทำงานตามปกติ เลิก 5 โมงเย็น ยังพักไม่ทัน<br />หายเหนื่อย ก็ต้องไปทำงานพิเศษอีก เขาอาจจะมีภาระ หรือมีเหตุผลส่วนตัวของเขา<br />แต่ทำงานเยอะก็ดี จะได้มีเงินเก็บเยอะ ในภายภาคหน้าจะไม่ลำบาก<br /><br />หลายคนมีหน้าที่การงานที่ดี หลายคนมีหน้าที่การงาน ที่คนอื่นอาจจะดูถูกดูแคลน<br />คนกวาดถนน คนเก็บขยะ หรืออะไรก็แล้วแต่ เราก็ไม่ควรไปดูถูกดูแคลนเขา เขาก็ทำ<br />งานสุจริต เขาไม่ได้ไปขายยาบ้า ยาอี หรือทำงานอะไรที่มันผิดกฏหมาย บางทีชีวิต<br />คนเรามันไม่ค่อยมีทางเลือกให้ชีวิตสักเท่าใหร่<br /><br />หลายคนอาจจะไม่ได้เรียนจบสูงๆ อาจจะมีเหตุผลเรื่องเงิน ครอบครัว ลูกเมีย อาจจะ<br />ต้องยอมทำแม้อาจจะเป็นอาชีพที่ตัวเองไม่ได้ ต้องการจะทำ ไม่มีสิทธิ์คิดที่จะเลือกงาน<br />เลือกงานครอบครัวก็อดตาย เราพูดถึงชีวิตของใครหลายคนที่ ลำบาก ยากจน ไม่มีโอ<br />กาสแต่จะเลือกงาน หลายคนมีความสุข สบายบนกองเงินกองทอง<br /><br />ผมก็แค่พูดให้ฟังเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน คนรวยก็รวยสุดๆ เงินทอง<br />มากมากเหลือจ่าย กินทิ้งกินขว้าง แต่ไม่ทุกคน หมายถึงแค่บางคนเท่านั้น<br />แต่ลองมองมาดูที่คนจน คนจนก็จนสุดๆ บางวันไม่มีแม้แต่ข้าวสารจะกรอกหม้อ สังคมไทย<br />ช่องว่างระหว่าง คนจนกับคนรวยช่างห่างกันเสียจริง นี่ถ้าคนที่เขามีเงิน 100 ล้าน<br /><br /> พันล้านหมื่นล้าน เขาบริจาคเงิน ช่วยเหลือคนจน เยอะๆหน่อยก็คงดี ถ้าบิลเก็ตเป็นคนไทย..<br />ก็คงดี แล้วประเทศไทยจะได้มีเงินบริจาคเยอะๆ ถ้าค่าเงินบาท แพงเหมือนเงินปอนด์อังกฤษ<br />เหมือนฝั่งตะวันออกกลาง เหมือนคูเวต เหมือนบาเรนห์ก็คงดี คนไทยจะได้รวยๆกัน ลองคิดดู<br />เงิน คูเวต มีหน่วยเป็นดีนาร (Dinar) 1 Dinar = 116 ,117 บาท<br /><br />ส้มตำที่บาเรนห์ จานละ 150 ถึง 250 บาท น่าจะไปทำงานที่เฉพาะคูเวต แต่คงนอน<br />นับ ปลอกกระสุน นอนนับลูกระเบิดก็สนุกใช่ใหมท่าน คนไทยหลายคนยังทำงานที่คูเวต<br />ไปเก็บ ผัก ผลไม้ หรือไปทำงานอย่างอื่น แต่ก็ได้เงินเป็นกอบเป็นกำ เงินเดือนเป็นหมื่น<br />เป็นแสน ก็เพราะค่าเงิน ที่แสนแพง แต่ไม่มีที่ใดสุขใจ เหมือนบ้านเรา<br /><br />หลายคนได้โอกาสดีๆ ได้งานทำที่ดี มีเงินเดือนดีๆ แต่หลายคน ไม่มีโอกาสที่ดี พลาดโอกาส<br />ดีๆ ไม่มีเงินเดือนดีๆ เงินทุกบาททุกสตางค์ กว่าจะได้มาเลือดตาแทบกระเด็น เหนือ ใต้<br />กลาง อีสาน ตะวันออก ทุกภาค ทุกจังหวัด ทุกพื้นที่ ทุกหย่อมหญ้า ยังมีคนจนอีกมากมาย ที่<br />ต้องการความช่วยเหลือ ผู้หลักผู้ใหญ่เขาทำอะไรกันอยู่ จะทะเลาะกันไปถึงไหน จะทะเลาะ<br /><br />กันไปทำไม ก็ไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้นเลย รังแต่จะทำให้ สังคมวุ่นวาย สู้มาช่วยกันทำงาน<br />ช่วยเหลือ คนรากหญ้า ชาวบ้านตาดำๆ จะดีกว่า เมื่อคนมีเงิน ไปจับจ่ายซื้อของ ซื้อสินค้า<br />ซื้อโน่นซื้อนี่ ของขายดี เงินทองหมุนเวียน ประเทศไทยมีเงินมาช่วยเหลือ มาสนับสนุน<br />มาพัฒนาประเทศกันต่อไป<br /><br />18.01 *** คุณเคยมองคนยังงัย มองคนแบบไหน แล้วตัดสินยังงัยว่าเขาดีหรือไม่ดี<br />แต่คุณจำไว้นะครับ ทุกคนต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง สิ่งที่คุณเห็น คุณอาจจะว่าเขาไม่ดี แต่<br />แต่เขาอาจจะมีเหตุผลของเขา จงมองคนให้มองให้กว้างๆ มองนานๆ มองลึกๆ มองให้ถึง<br />แก่น อย่าตัดสินคนจากสิ่งที่เห็น เพราะบางทีสิ่งที่เห็นอาจจะไม่ใช่ตัวตนของเขาจริงๆ<br /><br />คุณอาจจะมองดูเหมือนคนไม่ดี แต่เขาอาจจะเป็นคนที่ดีมากมาย มีคนอยู่สองคน คนนึง<br />แต่งตัวดีภูมิฐาน หน้าตาเกลี้ยงเกลา สะอาดสะอ้าน ใส่สูตรผูกเนกไทรองเท้าหนังอย่างดี<br />กับอีกคน แต่ตัวมอซอ กางเกงมอยีนส์ขาดๆ รองเท้าผ้าไบขาดๆผุๆ ทันทีที่คุณเห็น<br />คุณคงจะคิดว่า คนแรก คนที่แต่งตัวดีๆ ดูเหมือนน่าจะเป็นคนดีเมื่อเปรียบเทียบ<br /><br />กับอีกคนใช่ใหม จริงๆแล้วมันตัดสินไม่ได้เลย ว่าคนใหนเป็นคนดี บางทีคนที่แต่งตัวมอซอ<br />อาจจะเป็นคนดีก็ได้ หรืออาจจะเป็นคนที่แต่งตัวดีๆ อาจจะเป็นคนดี ผมถึงบอก การจะตัดสิน<br />คนมันตัดสินกันไม่ได้ง่ายๆ มันต้องมองกันนานๆ มองให้ถึงแก่น จะคบใคร จะไปใหนกับ<br />ใครก็ดูให้ดีๆนะครับ<br /> เขียนโดย : นายขี้บ่น<br />วันที่ : 12 ธันวาคม 2552<br />เวลา : 18.55 น.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-7888142406282032409?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-22015583408501106282009-12-23T11:00:00.002+07:002009-12-23T11:01:24.405+07:00พรสวรรค์ ทุกคนเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ พรสวรรค์ของคุณคืออะไร<br />บางคนพูดเก่ง เรียนเก่ง รำเก่ง ยิ้มเก่ง ดีจัง ร้องไห้เก่ง ไม่ดีเลย<br />ทำอาหารเก่ง อันนนี้ดีชอบกินอาหารอร่อย ทำให้กินหน่อยนะ<br />หลายคนได้ดิบได้ดี เพราะพรสวรรค์ที่ติดมากับตัว<br /><br />บางคนไม่มีพรสวรรค์ หรืออาจจะมี แต่ไม่มากเหมือนคนอื่น อาจจะเป็นพร<br />สวรรค์ที่เหมือนกันกับคนอื่น แต่อาจจะไม่เก่งเหมือนคนอื่น ทีนี้เราอาจจะ<br />ต้องใช้พรแสวงเพิ่มเติม โดยการเรียนรู้ในสิ่งที่คุณยังไม่รู้ สุดท้ายแล้ว<br />พรสวรรค์ไม่อาจจะสู้พรแสวงได้ หากว่าคนที่มีพรสวรรค์ ไม่แสวงหา<br />ความรู้เพิ่มเติม<br /><br />ตกลงคนเราก็มีสองมือสองเท้าเหมือนกัน พรสวรรค์ก็อาจจะแค่ส่วนหนึ่ง<br />ที่มาพร้อมกับชีวิต แต่สิ่งที่ต้องทำสำหรับ ชีวิตมนุษย์ ชีวิตของคนเรา<br />คือการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา เรียนรู้สิ่งใหม่ เรียนรู้ในสิ่งที่ดี โดยไม่ปิดกั้นตัว<br />เอง บางทีพรสวรรค์อาจจะได้มาจากการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ<br /><br />บางทีคุณอาจจะยังไม่รู้เลยว่าพรสวรรค์ของคุณคืออะไร มันใช่พรสวรรค์หรือไม่<br />จนกว่าคุณจะได้ลองทำในสิ่งที่เรายังไม่เคยทำ เรียนรู้ในสิ่งที่คิดว่าตัวเองทำไม่ได้<br />เรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำ เรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากแม้แต่จะเหลียวมอง<br />มัน ก็หมายถึงในสิ่งที่ดีอีกนั่นแหละ<br /><br />การปิดกั้นตัวเองจากการเรียนรู้ ก็อาจจะเหมือนการปิดกั้นตัวเองจาก โอกาส<br />อาจจะเป็นอนาคต หรือโอกาสของความเจริญก้าวหน้าของตัวคุณเองก็ได้<br />ใครจะไปรู้ ไม่มีใครได้ทำงานตรงกับวุฒิ ที่ตัวเองได้ร่ำเรียนมาทุกคน สมัยก่อน<br />หน้านั้น จะทำอะไรก็ทำให้มันดีซักอย่าง เรียนรู้มันให้เก่งให้ชำนาญเสียซักอย่าง<br /><br />แต่สมัยนี้มัน ณ เวลานี้ ตอนนี้ โลกมันเปลี่ยนแปลง อะไรๆก็เปลี่ยนไป มันเอามาใช้<br />ในสังคมปัจจุบันไม่ได้แล้ว ควรแสวงหา เรียนรู้สิ่งใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา เรียนรู้ทุกอย่าง<br />เท่าที่จะทำได้ มันน่าจะมีซักอย่างที่น่าจะตรงกับตัวคุณและเป็นตัวคุณ ลองเสาะแสวงหา<br />ดูอาจจะมีซักอย่าง หรือหลายอย่างก็ไม่รู้ที่อาจจะเป็นพรสวรรค์ ที่มากกว่าพรสวรรค์<br />ที่คุณมีอยู่ก็ได้ใครจะรู้<br /><br />หลายคนค้นพบตัวเองตั้งแต่ยังเยาว์วัย พรสวรรค์ที่พ่อแม่เป็นคนมอบให้ พ่อแม่เป็น<br />ศิลปิน เป็นนักแต่งเพลง เป็นนักเขียน เป็นนักร้อง หรือเป็นอะไรๆอีกมากมาย ลูกไม้หล่น<br />ไม่ไกลต้น อย่างที่เขาบอกพรสวรรค์ ก็จะถูกถ่ายทอดมายังคนรุ่นหลัง นั่นคือพรสวรรค์<br />แต่สำหรับหลายคน พ่อแม่ไม่ได้เป็นแต่อาจจะมาจาก<br /><br />ปู่ย่าตายาย หลายคนบอก หลายคนฝันอยากทำตามความฝัน อยากทำโน่น อยากทำนี่<br />ไม่อยากทำงานแล้ว เบื่องานที่ทำ มันไม่ใช่งานที่อยากทำ พรสวรรค์อาจจะใช่ความฝัน<br />หมายถึงสิ่งที่คุณอยากทำ อยากทำร้านอาหาร นั่นมันอาจจะใช่พรสวรรค์ของคุณก็ได้<br />คุณอาจจะทำอาหารเก่ง คุณถึงอยากทำร้านอาหาร<br /><br />อยากเปลี่ยนงาน คุณอาจจะไม่ชอบงานที่คุณทำ สิ่งที่คุณไม่อยากทำมันอาจจะเป็นงาน<br />ที่คุณไม่ชอบ ไม่ใช่งานที่คุณไฝ่ฝัน แต่คุณไม่จำเป็นต้องออกจากงาน เพื่อเสาะหางานใหม่<br />ที่เหมาะกับตัวคุณ ทำไปก่อน หากว่าได้งานใหม่ งานในแบบที่คุณไฝ่ฝัน แล้วคุณก็ค่อยขยับ<br />ขยายกันไปนะหลายคนอยากเป็นวิศวะ อยากเป็นครู อยากเป็นผู้จัดการโรงแรม<br /><br />อยากเป็นปลัด อยากเป็นชาวสวน อยากเป็น สส สจ อบต อาจจะใช่เพราะพรสวรรค์<br />ในการพูด พูดเก่ง สังคมเก่ง ก็ไปทาง ครู ปลัด นักการเมือง มีพรสวรรค์ทางด้านการคำนวณ<br /> ก็ไปทางวิศวะ เขียนโปรแกรม ถ้าชอบทางขีดๆ เขียนๆ ก็ไปทางศิลปะ ซึ่งมีออกไปอีกหลาย<br />แขนงหลายสาขา แต่ทุกอย่างย่อมเรียนรู้กันได้<br /><br />แล้วมันก็ไม่ยากที่จะเรียนรู้ ถ้าแสวงหาหรือต้องการที่จะเรียนรู้มัน ลองถามตัวเองดูซิ<br />พรสวรรค์ของคุณคืออะไร ความฝันของคุณคืออะไร แล้วได้ทำตามความฝัน ได้ทำตาม<br />พรสวรรค์ที่ตัวเองมีแล้วหรือยัง ค้นพบตัวเองแล้วยัง ถ้าหากว่ารู้ว่าพรสวรรค์ของคุณคืออะไร<br />ลองค่อยๆก้าวไปหามันซิครับ ค่อยๆก้าวไปอย่างมั่นคง ก้าวเดินไปหามันนะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3484763369204075509-2201558340850110628?l=djrockyblog.blogspot.com' alt='' /></div>Djrockyhttp://www.blogger.com/profile/04800360953811817284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3484763369204075509.post-66437936646708700692009-12-23T10:55:00.002+07:002009-12-23T11:16:44.745+07:00ในโลกที่แสนจะกว้างใหญ่ โลกใบกลมๆ มีน้ำทะเล มีน้ำแข็งที่ขั้วโลก มีพื้นดิน มีท้องฟ้า<br />ที่สวยงาม แล้วมนุษย์อย่างเร็ว ก้ออาศัยอยุ่ รอบๆโลก สงสัยเหมือนกันทำไมเราถึงไม่ร่วงหล่น<br />หลุดออกไปนอกโลก นอกอวกาศ เขาแรงโน้มถ่วง โลกของเรามีแรงดึงดูด ใช่ใหม<br />น้ำแข็ง แต่ละปีมันละลาย พังทะลายลง ทุกๆปี โลกเรามันร้อนขึ้น<br /><br />เมื่อก่อน อากาศร้อน ยังไม่เคยร้อนมากมายเหมือนตอนนี้ อากาศตอนนี้ ยิ่งถ้าใส่แขนสั้น<br />รู้สีกได้ ถึงความร้อนที่มันเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม มากกว่าก่อนหน้านั้นเสียอีก ยังไม�